Έξι θέματα, δύο αθεράπευτες φιλενάδες και μια Κεφαλονιά που ετοιμάζεται για Χριστούγεννα. Από την Ιθάκη μέχρι τον Πειραιά και από την πλατεία Βαλλιάνου μέχρι τις βιτρίνες της μόδας, η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα έχουνε πολλά να πούνε. Και, ως συνήθως, δεν πρόκειται να αφήσουνε τίποτα ασχολίαστο!
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ: Η ΙΘΑΚΗ ΒΑΝΕΙ ΤΑ ΓΙΟΡΤΙΝΑ ΤΣΗ ΚΑΙ Η ΦΡΟΣΩ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ!
Παρασκευή πρωί, Αργοστόλι.
Η Φρόσω Μπελαβίτα κάθεται στο τραπεζάκι τση, με τον καφέ, τα γυαλιά τση και το κινητό στο χέρι.
Η Πίτσα Κατινέλα φτάνει με μια σακούλα κουλούρια και τη γνωστή τση υπομονή, που κάθε μέρα δοκιμάζεται όλο και περισσότερο.
Φρόσω: «ΩΡΗΗΗ ΠΙΤΣΑΑΑ! ΕΛΑ ΓΡΗΓΟΡΑ! ΤΟ ΘΙΑΚΙ ΕΣΤΟΛΙΖΕΤΑΙ!»
Πίτσα: «Καλημέρα πρώτα, ωρή! Τι έπαθες πάλι; Επήρε φωτιά κανένα λαμπιόνι;»
Φρόσω: «Όχι, ωρή! Ο Δήμος Ιθάκης, μαζί με το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο, επρομηθευτήκανε καινούργιο χριστουγεννιάτικο διάκοσμο! Και έχουνε αρχίσει να στολίζουνε ούλο το νησί!»
Πίτσα: «Μπράβο τσου, ωρή! Να χαρούνε τα παιδιά, να φωτιστεί ο τόπος, να μυρίσουνε Χριστούγεννα τα σοκάκια!»
Φρόσω: «Και ξέρεις ποιος έχει τον συντονισμό; Ο αντιδήμαρχος Παναγιώτης Δορίζας! Με τσι Κοινότητες και τσου Ομίλους!»
Πίτσα: «Ωραία! Έχουνε οργάνωση, λοιπόν.»
Φρόσω: «Εγώ, Πίτσα μου, θα του τηλεφωνήσω!»
Πίτσα: «Για ποιο λόγο, ωρή;»
Φρόσω: «Να του προσφέρω τσι υπηρεσίες μου! Έχω εξαιρετικό γούστο στον χριστουγεννιάτικο στολισμό!»
Πίτσα: «Εσύ, ωρή, πέρσι εκρέμασες τόσο πολλές γιρλάντες στο μπαλκόνι σου, που ο γείτονας ενόμισε πως άνοιξε καζίνο!»
Φρόσω: «ΖΗΛΕΥΕΙΣ ΤΗ ΛΑΜΨΗ ΜΟΥ!»
Πίτσα: «Δεν ζηλεύω, ωρή. Μόνο που άμα ανάψεις ούλα εφκειά τα φωτάκια μαζί, θα χρειαστείς ξεχωριστό υποσταθμό τση ΔΕΗ!»
Φρόσω: «Στις 29 Νοεμβρίου θα ανάψουνε επίσημα το δέντρο στην Ιθάκη. Εγώ θα πάω με το κόκκινο παλτό μου!»
Πίτσα: «Και καλά θα κάμεις.»
Φρόσω: «Και με τσι χρυσές μου γόβες!»
Πίτσα: «Ωρή, στο καράβι θα πας ή στην απονομή των Όσκαρ;»
Φρόσω: «Και θα σταθώ μπροστά στο δέντρο, να με βγάλουνε φωτογραφία!»
Πίτσα: «Πρόσεξε μόνο, ωρή, μη σε δούνε ούλη χρυσή και σε κρεμάσουνε για στολίδι!»
Φρόσω: «Εγώ, Πίτσα μου, θα είμαι το αστέρι του Θιακιού!»
Πίτσα: «Ωρή, το αστέρι το βάνουνε στην κορφή. Εσένα άμα σε ανεβάσουνε εφκειπάνω, θα φωνάζεις να σου φέρουνε σκάλα πριν ανάψουνε τα φωτάκια!»
ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: ΟΙ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΣΣΕΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΤΑΚΤΟΥΝ ΤΟΝ «ΠΑΡΝΑΣΣΟ» – ΚΑΙ Η ΦΡΟΣΩ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΣΗ!
Η Πίτσα ανοίγει το κινητό τση.
Πίτσα: «Άκου, ωρή, και κάτι όμορφο. Η Αδελφότητα Κεφαλλήνων και Ιθακησίων Πειραιά είχε μια σπουδαία μουσική βραδιά.»
Φρόσω: «ΩΡΗ, ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΕΤΡΑΓΟΥΔΗΣΑΝΕ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ!»
Πίτσα: «Ετραγουδήσανε, ωρή, και πολύ καλά μάλιστα! Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, στον Φιλολογικό Σύλλογο “Παρνασσός”, στη συναυλία “Μουσικές της ζωής μου” της Σόνιας Θεοδωρίδου.»
Φρόσω: «ΤΣΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΟΠΡΑΝΟ;»
Πίτσα: «Τση ίδιας! Και συμμετείχε το γυναικείο τμήμα τση Χορωδίας τση Αδελφότητας. Η αίθουσα ήτανε κατάμεστη και η Σόνια Θεοδωρίδου μίλησε με πολλή θέρμη για τσι χορωδούς.»
Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΤΙ ΤΙΜΗ!»
Πίτσα: «Και μπράβο σε ούλες τσι γυναίκες! Στην υπεύθυνη του τμήματος, τη Διονυσία Βασιλάτου, στη μαέστρο Χριστίνα Ρόκκου και σε κάθε χορωδό, είτε στεκότανε μπροστά είτε πίσω. Εδουλέψανε σκληρά για εφκειό το αποτέλεσμα.»
Φρόσω: «Εγώ συγκινήθηκα, ωρή! Και αποφάσισα κάτι!»
Πίτσα: «Ωχ!»
Φρόσω: «ΘΑ ΓΙΝΩ ΣΟΠΡΑΝΟ!»
Πίτσα: «Ωρή, δεν προλάβαμε να χαρούμε τσι γυναίκες και μας ήρθε καινούργια συμφορά!»
Φρόσω: «Γιατί, ωρή; Έχω φωνή!»
Πίτσα: «Φωνή έχεις. Το ζήτημα είναι αν έχεις και μουσική!»
Φρόσω: «Θα πάω στη Χριστίνα Ρόκκου και θα τση πω: “Μαέστρο, ανακαλύψτε το ταλέντο μου!”»
Πίτσα: «Κι εφκειή θα σου πει: “Πρώτα, κυρία μου, να ανακαλύψουμε πού είναι η σωστή νότα!”»
Φρόσω: «Μα εγώ πιάνω τσι ψηλές νότες!»
Πίτσα: «Ωρή, προχτές που ετραγουδούσες στο μπάνιο, εγαύγισε ο σκύλος τση γειτόνισσας!»
Φρόσω: «ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΑΠΟ ΛΥΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ!»
Πίτσα: «Καταλαβαίνω, ωρή. Μόνο που άλλο λυρική τέχνη κι άλλο να νομίζει η γειτονιά πως κόλλησε η σειρήνα του λιμανιού!»
Φρόσω: «Και διάβασα πως η σκηνή του “Παρνασσού” ήτανε μικρή για τσι χορωδούς.»
Πίτσα: «Ναι, το ανέφεραν. Κι όμως οι γυναίκες δώσανε τον καλύτερο εαυτό τσου.»
Φρόσω: «Εγώ θα φορούσα μια τουαλέτα με ουρά τρία μέτρα!»
Πίτσα: «Ωρή, άμα ανέβαινες με εφκειή την ουρά, θα έπρεπε να κατεβάσουνε το πιάνο στην πλατεία!»
Φρόσω: «Και θα έκανα υπόκλιση!»
Πίτσα: «Εσύ, ωρή, πρώτα θα έκανες υπόκλιση, μετά θα ετραγουδούσες και στο τέλος θα εζητούσες να σε ξαναχειροκροτήσουνε!»
Φρόσω: «Μα το χειροκρότημα είναι η τροφή του καλλιτέχνη!»
Πίτσα: «Κι εσύ, ωρή, είσαι ικανή να ζητήσεις και δεύτερη μερίδα!»
Οι δυο φιλενάδες γελούν.
Πίτσα: «Πέρα από τα αστεία, ωρή Φρόσω, τέτοιες στιγμές είναι καμάρι για τσου Κεφαλονίτες και τσου Θιακούς του Πειραιά. Να τσι χαρούμε τσι γυναίκες και να συνεχίσουνε έτσι.»
Φρόσω: «ΣΩΣΤΑ! Και άμα χρειαστούνε μια καινούργια φωνή…»
Πίτσα: «Θα τσου πούμε να μη σου σηκώσουνε το τηλέφωνο!»
ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ: ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ, Ο ΓΕΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΙΔΕΡΟΥ!
Η Φρόσω ξαφνικά πετάγεται από την καρέκλα.
Φρόσω: «ΩΡΗΗΗΗ ΠΙΤΣΑ! ΒΑΡΑ ΤΣΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ! ΦΩΝΑΞΕ ΤΟΝ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ! ΞΥΠΝΑ ΤΣΟΥ ΤΑΡΑΝΔΟΥΣ!»
Πίτσα: «Ωρή, κάτσε κάτω! Θα μας διώξουνε από το μαγαζί!»
Φρόσω: «ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΛΛΙΑΝΟΥ ΕΣΤΗΣΑΝΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΜΕ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟ ΣΚΕΛΕΤΟ!»
Πίτσα: «Και λοιπόν;»
Φρόσω: «ΠΩΣ “ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ”, ΩΡΗ; ΕΧΕΙ ΣΙΔΕΡΑ!»
Πίτσα: «Ωρή, σίδερα έχει. Δεν έχει χειροπέδες!»
Φρόσω: «Και άρχισε η γκρίνια πριν καλά καλά τελειώσει ο στολισμός!»
Πίτσα: «Εφκειό είναι το πιο ωραίο! Ο γερανός ακόμη δούλευε, οι άνθρωποι εβάνανε τα φωτάκια, κι είχανε αρχίσει κιόλας οι κρίσεις για το τελικό αποτέλεσμα!»
Φρόσω: «Δηλαδή, ωρή, προτού ανάψει το δέντρο, ανάψανε τα αίματα;»
Πίτσα: «Ακριβώς! Στο Αργοστόλι το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν χρειάζεται πρίζα για να ανάψει κουβέντα!»
Φρόσω: «Μα λένε πως τα Χριστούγεννα θα μυρίζουνε σιδηρουργείο!»
Πίτσα: «Και τι ήθελες, ωρή; Να βγάζει ο σκελετός άρωμα μελομακάρονου;»
Φρόσω: «Εγώ θα του έβαζα άρωμα κανέλας!»
Πίτσα: «Και την άλλη μέρα θα ερχότανε άλλη καταγγελία: “Γιατί κανέλα και όχι γαρίφαλο;”»
Φρόσω: «Θα μπορούσε να μυρίζει έλατο του Αίνου!»
Πίτσα: «Ωρή, τον Αίνο να τον αγαπάμε και να τον προστατεύουμε! Δεν χρειάζεται να κατεβάσουμε αληθινό έλατο στην πλατεία για να κάνουμε Χριστούγεννα.»
Φρόσω: «Ναι, μα εφκειό το δέντρο είναι το ίδιο με τα προηγούμενα χρόνια!»
Πίτσα: «Και τι να το κάμουνε, ωρή; Να το πετάνε κάθε Γενάρη και να αγοράζουνε άλλο κάθε Νοέμβρη;»
Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΕΔΕΠΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΔΙΚΙΟ!»
Πίτσα: «Άμα αγοράσουνε καινούργιο, θα ρωτάνε γιατί ξοδεύουνε λεφτά. Άμα χρησιμοποιήσουνε το περσινό, θα ρωτάνε γιατί δεν αλλάζουνε. Άμα βάλουνε φυσικό, θα φωνάζουνε για τα δέντρα. Άμα βάλουνε μεταλλικό, θα φωνάζουνε για τα σίδερα!»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΑΜΑ ΔΕΝ ΒΑΛΟΥΝΕ ΚΑΘΟΛΟΥ;»
Πίτσα: «Θα λένε πως ο Θεόφιλος κατάργησε τα Χριστούγεννα!»
Φρόσω: «ΩΡΗ, ΕΦΚΕΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΝΤΡΟ! ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ!»
Πίτσα: «Παγίδα για τα νεύρα, ωρή!»
Η Φρόσω σηκώνει το κινητό σαν να δίνει έκτακτο δελτίο ειδήσεων.
Φρόσω: «ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! ΕΚΤΑΚΤΟ! Ο ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΕΙ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ!»
Πίτσα: «Γιατί, ωρή;»
Φρόσω: «ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΑΝΕ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΡΟΥΝΤΟΛΦ!»
Πίτσα: «Ωρή, άμα συνεχίσεις, θα ζητήσουνε μελέτη και για το δικό σου κεφάλι!»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΟΝ ΘΕΟΦΙΛΟ ΝΑ ΡΩΤΑΕΙ: “ΝΑ ΒΑΛΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΛΑΜΠΙΟΝΙΑ;”»
Πίτσα: «Και να του απαντάνε: “Όχι, γιατί θα έχει φωτορύπανση!”»
Φρόσω: «“ΝΑ ΒΑΛΩ ΛΙΓΟΤΕΡΑ;”»
Πίτσα: «“Όχι, γιατί θα είναι φτωχός ο στολισμός!”»
Φρόσω: «“ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΩ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ;”»
Πίτσα: «“Όχι, γιατί θα είναι υπερβολικά!”»
Φρόσω: «“ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΩ ΛΕΥΚΑ;”»
Πίτσα: «“Όχι, γιατί θα είναι ψυχρά!”»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΜΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ;»
Πίτσα: «Να περιμένει να τελειώσει ο στολισμός και να χαρεί ο κόσμος τσι γιορτές! Όποιανού δεν του αρέσει το δέντρο, δικαίωμά του. Μα δεν χρειάζεται να δικάζουμε τα λαμπιόνια προτού ανάψουνε!»
Φρόσω: «ΕΓΩ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΘΑ ΚΑΛΕΣΩ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ!»
Πίτσα: «Ωρή, και τι θα το ρωτήσεις;»
Φρόσω: «“ΚΥΡΙΕ ΔΕΝΤΡΟ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΤΕ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟ;”»
Πίτσα: «Κι εφκειό θα απαντήσει: “ΩΡΕ, ΕΓΩ ΕΧΩ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΣΚΕΛΕΤΟ, ΑΛΛΑ ΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΧΕΤΕ ΣΠΑΣΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ!”»
Φρόσω: «ΧΑΧΑΧΑ! ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΟΥΝΕ: “ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΤΕ;”»
Πίτσα: «Και το δέντρο θα τσου πει: “ΕΓΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΝΑΒΩ. ΕΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΒΕΤΕ ΜΟΝΑΧΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΣΑΣ;”»
Φρόσω: «ΩΡΗ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΕΧΕΙ ΣΚΕΛΕΤΟ! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ!»
Πίτσα: «Και το κυριότερο, ωρή: δεν είναι καν υποψήφιο στις δημοτικές εκλογές!»
ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Η ΤΣΑΝΤΑ ΤΩΝ 27,95 ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΦΡΟΣΩ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟ!
Ύστερα από τόση χριστουγεννιάτικη πολιτική, η Φρόσω αποφασίζει να αλλάξει θέμα.
Φρόσω: «ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ!»
Πίτσα: «Ωχ, ωρή! Τι αγόρασες πάλι;»
Φρόσω: «Ακόμη τίποτα. Αλλά ανακάλυψα στα Zara μια τσάντα που μοιάζει με τσάντα μεγάλης πολυτέλειας!»
Πίτσα: «Και πόσο κάνει;»
Φρόσω: «ΕΙΚΟΣΙ ΕΦΤΑ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ!»
Πίτσα: «Μια χαρά τιμή.»
Φρόσω: «ΜΑ, ΩΡΗ, ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗ NANO BELT BAG ΤΗΣ CELINE, ΠΟΥ Η ΤΙΜΗ ΤΣΗ ΦΤΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΑ ΕΥΡΩ!»
Πίτσα: «Ωραία. Αλλά η δική σου θα κοστίζει 27,95. Μην μπερδευτείς και πας να την ασφαλίσεις για χίλια πεντακόσια!»
Φρόσω: «Έχει γεωμετρικό σχήμα, διπλές λαβές, αποσπώμενο λουράκι και τρία χρώματα: σοκολατί, γκρι-καφέ και κρεμ!»
Πίτσα: «Πάρε τη σοκολατί, ωρή, και τελειώσαμε.»
Φρόσω: «ΜΑ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΣΙ ΤΡΕΙΣ!»
Πίτσα: «Ωρή, για μια τσάντα επήγαμε και καταλήξαμε σε χρωματοπωλείο!»
Φρόσω: «Θα κρατάω τη σοκολατί το πρωί, την κρεμ το απόγευμα και τη γκρι-καφέ το βράδυ!»
Πίτσα: «Και τα λεφτά σου πότε θα τα κρατάς, ωρή;»
Φρόσω: «Είναι η τάση του quiet luxury!»
Πίτσα: «Δηλαδή ήσυχη πολυτέλεια.»
Φρόσω: «ΑΚΡΙΒΩΣ!»
Πίτσα: «Ωρή, εσύ με το “ήσυχη” έχεις μια δυσκολία. Θα μπαίνεις στο Λιθόστρωτο και θα φωνάζεις “ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΜΟΥ!”»
Φρόσω: «Ε, να τη δούνε, ωρή!»
Πίτσα: «Εφκειό δεν είναι quiet luxury. Είναι πολυτέλεια με μεγάφωνο!»
Φρόσω: «Και πλησιάζει η Black Friday, στις 27 Νοεμβρίου!»
Πίτσα: «Ωρή, εσύ έχεις κάμει Black Friday ούλες τσι μέρες του μήνα!»
Φρόσω: «Εγώ θα πάω νωρίς, να προλάβω!»
Πίτσα: «Πρόλαβε, ωρή, μόνο να πληρώσεις πρώτα το ρεύμα. Γιατί άμα πάρεις τρεις τσάντες και σου κόψουνε το φως, θα τσι θαυμάζεις με το κερί!»
ΠΡΑΞΗ ΠΕΜΠΤΗ: Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΛΕΤΙΘΙΑ, ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΦΟΡΕΜΑ ΚΑΙ Η ΦΡΟΣΩ Η ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΟΥ!
Η Φρόσω βγάζει δεύτερη φωτογραφία από το κινητό τση.
Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟ!»
Πίτσα: «Ωρή, άμα είναι να μου πεις πως ερωτεύτηκες πάλι, θέλω πρώτα δεύτερο καφέ.»
Φρόσω: «ΘΑ ΓΙΝΩ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ!»
Πίτσα: «Ωρή, εσύ δεν μπορείς να κυβερνήσεις ούτε τσι ντουλάπες σου!»
Φρόσω: «Στα Massimo Dutti βρήκανε ένα μαύρο μίντι φόρεμα που θυμίζει εφκειό που είχε φορέσει η βασίλισσα Λετίθια τση Ισπανίας το 2016!»
Πίτσα: «Και τι σχέση έχει εφκειό με το ότι θα γίνεις βασίλισσα;»
Φρόσω: «Θα το φορέσω! Έχει λεπτές τιράντες, ίσιο ντεκολτέ και ραφές σαν κορσέ!»
Πίτσα: «Ωραίο ακούγεται. Μόνο που το φόρεμα τση Λετίθιας ήτανε δημιουργία του Felipe Varela. Εφκειό απλώς του μοιάζει.»
Φρόσω: «Δεν με πειράζει! Εγώ έχω τη βασιλική κορμοστασιά!»
Πίτσα: «Ωρή, εσύ άμα περάσεις μπροστά από βιτρίνα, σταματάς να υποκλιθείς στον εαυτό σου!»
Φρόσω: «Θα φορέσω το μαύρο φόρεμα, θα κρατήσω την τσάντα των 27,95 ευρώ και θα περπατήσω στο Λιθόστρωτο σαν να πηγαίνω σε βασιλική δεξίωση!»
Πίτσα: «Και πού θα γίνει η δεξίωση, ωρή;»
Φρόσω: «ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΛΛΙΑΝΟΥ!»
Πίτσα: «Δίπλα στο μεταλλικό δέντρο;»
Φρόσω: «ΝΑΙ!»
Πίτσα: «Ωρή, πρόσεξε μόνο μη σου ζητήσουνε πιστοποιητικό αισθητικής καταλληλότητας για τσι γόβες!»
Φρόσω: «Θα βάλω και στέμμα!»
Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Άμα σε δούνε με στέμμα και παγιέτες, θα νομίσουνε πως εβγήκε το αστέρι από την κορφή του δέντρου και κατέβηκε για καφέ!»
Φρόσω: «Και θα με προσφωνούνε “Η Αυτής Μεγαλειότης, Φρόσω η Πρώτη, του Λιθοστρώτου και πάσης Κεφαλονιάς”!»
Πίτσα: «Ωρή, γράψ’ το σε χαρτί, γιατί θα σου ζητήσουνε και ταυτότητα!»
Φρόσω: «Εσύ θα είσαι η κυρία των τιμών μου!»
Πίτσα: «Όχι, ωρή! Εγώ θα είμαι υπουργός Οικονομικών. Να φυλάω το ταμείο από τσι αγορές σου!»
Φρόσω: «ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΠΑΛΑΤΙ!»
Πίτσα: «Κι εγώ θέλω να τελειώσω τον καφέ μου πριν με διορίσεις και αυλάρχη!»
ΠΡΑΞΗ ΕΚΤΗ: ΕΦΤΑ ΑΡΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ – ΚΑΙ Η ΦΡΟΣΩ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΑΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ!
Η Πίτσα πιστεύει πως η περιπέτεια τελείωσε.
Μεγάλο λάθος.
Η Φρόσω ανοίγει τρίτη φωτογραφία.
Φρόσω: «ΠΙΤΣΑΑΑΑ! ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΜΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ!»
Πίτσα: «Ωρή, δεν έχεις αφήσει ούτε ένα κομμάτι από το πορτοφόλι σου!»
Φρόσω: «ΕΦΤΑ LUXURY ΑΡΩΜΑΤΑ! ΕΦΤΑ, ΩΡΗ! ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΑΞΙΖΟΥΝΕ ΚΑΘΕ ΕΥΡΩ!»
Πίτσα: «Εφτά; Ωρή, εσύ δεν αγοράζεις άρωμα. Ετοιμάζεις συλλογή για μουσείο!»
Φρόσω: «Άκου ονόματα: Delina Exclusif, Atomic Rose, Carmina, Baccarat Rouge 540, Love, Don’t Be Shy, Dama Bianca και Guidance!»
Πίτσα: «Ωρή, χρειάζομαι λεξικό, όχι αρωματοπωλείο!»
Φρόσω: «Το Delina Exclusif έχει λίτσι, αχλάδι, τριαντάφυλλο και βανίλια!»
Πίτσα: «Ωραία. Να του βάλουμε και δυο κουταλιές ζάχαρη να γίνει γλυκό του κουταλιού!»
Φρόσω: «Το Atomic Rose έχει τριαντάφυλλα, περγαμόντο, πιπέρι και βανίλια Μαδαγασκάρης!»
Πίτσα: «Ωρή, άμα είναι atomic, μη μου το ψεκάσεις δίπλα στο δέντρο του Θεόφιλου και νομίσουνε πως έγινε πυρηνική δοκιμή στην πλατεία!»
Φρόσω: «Το Carmina έχει μαύρο κεράσι, σαφράν, βιολέτα και παιώνια!»
Πίτσα: «Εφκειό, ωρή, ακούγεται σαν να πήρες ολόκληρο περιβόλι και το έβαλες σε μπουκαλάκι!»
Φρόσω: «Το Baccarat Rouge 540 Extrait έχει γιασεμί, σαφράν, πικραμύγδαλο και κέδρο!»
Πίτσα: «Ωρή, με τόσα υλικά, άμα το βάλεις πάνω σου, θα έρθουνε οι μέλισσες να σου ζητήσουνε νοίκι!»
Φρόσω: «Και το Love, Don’t Be Shy έχει άνθη πορτοκαλιάς, βανίλια και marshmallow!»
Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Εσύ, ωρή, δεν θα μυρίζεις άρωμα. Θα μυρίζεις ζαχαροπλαστείο!»
Φρόσω: «Το Dama Bianca έχει λάιμ, κουμκουάτ, ίριδα, γιασεμί και λευκό μόσχο!»
Πίτσα: «Ωρή, άμα βάλεις και εφκειό, θα σε κυνηγάνε από το Λιθόστρωτο μέχρι τον Κούταβο για να μάθουνε ποιος άνοιξε αρωματικό μπαξέ!»
Φρόσω: «Και το Guidance έχει αχλάδι, φουντούκι, λιβάνι, τριαντάφυλλο και σανταλόξυλο!»
Πίτσα: «Guidance; Καθοδήγηση; Πάρ’ το, ωρή! Από εφκειό έχεις μεγάλη ανάγκη!»
Φρόσω: «Θα βάλω λίγο από το ένα, λίγο από το άλλο, λίγο από το τρίτο…»
Πίτσα: «ΣΤΑΜΑΤΑ, ΩΡΗ!»
Φρόσω: «Γιατί;»
Πίτσα: «Γιατί άμα τα βάλεις ούλα μαζί, θα χρειαστεί να βγάλουμε ανακοίνωση: “Προσοχή! Ισχυρό αρωματικό νέφος κινείται από την πλατεία Βαλλιάνου προς τον Κούταβο!”»
Φρόσω: «Εγώ θέλω να αφήνω το αποτύπωμά μου!»
Πίτσα: «Ωρή, εσύ με εφτά αρώματα θα αφήνεις αποτύπωμα ακόμη κι όταν θα έχεις φύγει με το καράβι για το Θιάκι!»
Φρόσω: «Θα μυρίζουνε την παρουσία μου προτού φτάσω!»
Πίτσα: «Εφκειό είναι που με φοβίζει, ωρή. Θα σε μυρίζουνε από το απέναντι πεζοδρόμιο και θα νομίζουνε πως άνοιξε καινούργιο αρωματοπωλείο!»
ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ: Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΟΥ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΘΙΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΖΗΤΑΕΙ ΜΕΤΑΘΕΣΗ!
Η ώρα έχει περάσει.
Ο καφές έχει κρυώσει.
Η Πίτσα έχει χάσει κάθε ελπίδα να τελειώσει ήσυχα το πρωινό τση.
Η Φρόσω, όμως, έχει πλέον οργανώσει ολόκληρο χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα.
Φρόσω: «ΛΟΙΠΟΝ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ!»
Πίτσα: «Ωρή, άλλη απόφαση; Θα χρειαστούμε πρακτικογράφο!»
Φρόσω: «Στις 29 Νοεμβρίου θα πάμε στην Ιθάκη για το άναμμα του δέντρου!»
Πίτσα: «Ωραία.»
Φρόσω: «Εγώ θα φοράω το μαύρο φόρεμα που θυμίζει τση Λετίθιας!»
Πίτσα: «Μάλιστα.»
Φρόσω: «Θα κρατάω τη σοκολατί τσάντα τση Zara!»
Πίτσα: «Καλά.»
Φρόσω: «Θα έχω βάλει Baccarat Rouge!»
Πίτσα: «Ωρή, ένα άρωμα μονάχα! Μη μας σταματήσει το Λιμενικό για υπερβολική ευωδιά!»
Φρόσω: «Και θα τραγουδήσω χριστουγεννιάτικα κάλαντα, όπως οι χορωδοί στον “Παρνασσό”!»
Πίτσα: «Ωρή, οι χορωδοί επροετοιμαστήκανε, εκάμανε πρόβες και ετραγουδήσανε με τη Σόνια Θεοδωρίδου. Εσύ θα τραγουδήσεις μόνο άμα σε παρακαλέσουνε!»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΛΛΙΑΝΟΥ!»
Πίτσα: «Για να δούμε το δέντρο;»
Φρόσω: «ΝΑΙ! ΘΑ ΤΟΥ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!»
Πίτσα: «Και τι θα του πεις, ωρή;»
Φρόσω: «“ΚΥΡΙΕ ΔΕΝΤΡΟ, ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ! ΕΙΣΤΕ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ, ΑΛΛΑ ΕΧΕΤΕ ΧΡΥΣΗ ΚΑΡΔΙΑ!”»
Πίτσα: «Ωρή, το δέντρο δεν έχει καρδιά!»
Φρόσω: «ΕΧΕΙ ΑΣΤΕΡΙ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΕΤΡΑΕΙ!»
Πίτσα: «Εφκειό, ωρή, να το κρατήσουμε. Γιατί τελικά τα Χριστούγεννα δεν τα κάμει ούτε το σίδερο ούτε το πλαστικό ούτε τα ακριβά αρώματα. Τα κάμει ο κόσμος που μαζεύεται, τα παιδιά που χαίρονται, οι φωνές, τα τραγούδια και οι άνθρωποι που ανταμώνουνε.»
Η Φρόσω την κοιτάζει συγκινημένη.
Φρόσω: «ΩΡΗ ΠΙΤΣΑ… ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΙΠΕΣ!»
Πίτσα: «Ε, μια φορά να πούμε και κάτι σοβαρό, ωρή!»
Φρόσω: «ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ!»
Πίτσα: «Χαίρομαι.»
Φρόσω: «ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΕΜ ΤΣΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΓΙΟΡΤΑΣΩ!»
Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑΠΑ! ΩΡΗ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΕ ΣΕΝΑ!»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ!»
Πίτσα: «ΦΡΟΣΩΩΩ!»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ!»
Πίτσα: «ΩΡΗ, ΘΑ ΣΕ ΚΡΕΜΑΣΩ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΕΚΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΦΩΤΑ!»
Φρόσω: «ΜΕ ΤΑΚΟΥΝΙΑ Ή ΧΩΡΙΣ;»
Πίτσα: «ΜΕ ΟΥΛΑ, ΩΡΗ! ΝΑ ΣΕ ΚΑΜΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ!»
Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΒΓΑΖΟΥΝΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!»
Πίτσα: «Ωρή, εφκειό το δέντρο άντεξε τόση κριτική. Εσένα δεν ξέρω αν θα σε αντέξει!»
Φρόσω: «ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΘΕΛΟΥΝΕ ΛΑΜΨΗ!»
Πίτσα: «Ναι, ωρή. Αλλά όχι να χρειάζεται ο ΔΕΔΔΗΕ να σου βάλει προσωπικό μετρητή!»
Και κάπως έτσι, οι δυο φιλενάδες ξεκινάνε για το Λιθόστρωτο.
Η μία ονειρεύεται βασιλικές δεξιώσεις, πολυτελή αρώματα και χριστουγεννιάτικες εμφανίσεις.
Η άλλη μετράει πόσα λεφτά θα χρειαστεί να ξοδέψει η πρώτη και πόσα νεύρα θα χρειαστεί να ξοδέψει η ίδια.
Και κάπου στην πλατεία Βαλλιάνου, ένα μεταλλικό χριστουγεννιάτικο δέντρο, αν μπορούσε να μιλήσει, ίσως να έλεγε:
«ΩΡΕ, ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΑΝΑΨΩ ΤΑ ΦΩΤΑΚΙΑ ΜΟΥ! ΜΗ ΜΟΥ ΦΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΤΗ ΦΡΟΣΩ ΓΙΑ ΣΤΟΛΙΔΙ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΖΗΤΗΣΩ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΣΤΟ ΘΙΑΚΙ!»
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΩΡΕΕΕ! ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙ ΤΗ ΦΡΟΣΩ ΓΙΑ ΦΙΛΕΝΑΔΑ! 🎄😂
Σημείωση: Η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα είναι φανταστικοί χαρακτήρες. Οι διάλογοι αποτελούν σατιρική μυθοπλασία. Οι χιουμοριστικές σκηνές και οι υποθετικές ατάκες δεν αποτελούν πραγματικές δηλώσεις των προσώπων που αναφέρονται.



