Ένα πλοίο με ξεχωριστή θέση στην ιστορία της ελληνικής ακτοπλοΐας, αλλά και με ισχυρούς δεσμούς με την Κεφαλονιά, ετοιμάζεται να κλείσει έναν μεγάλο κύκλο σχεδόν τριών δεκαετιών στις ελληνικές θάλασσες.
Το «Λευκά Όρη», γνωστό στους περισσότερους φίλους της ακτοπλοΐας ως το θρυλικό «Blue Horizon» και στους παλαιότερους Κεφαλονίτες ως «Superferry Hellas», έχει πωληθεί και αναμένεται να παραδοθεί στους νέους ιδιοκτήτες του, γράφοντας τον επίλογο μιας διαδρομής που ξεκίνησε για την Ελλάδα το 1998 από την ιστορική Strintzis Lines.
Η πώληση έχει ιδιαίτερο συμβολισμό για την Κεφαλονιά. Το συγκεκριμένο πλοίο αποτέλεσε την τελευταία προσθήκη συμβατικού πλοίου στον μεγάλο στόλο της παλιάς Strintzis Lines, λίγο πριν από τις κοσμογονικές αλλαγές που ακολούθησαν στην εταιρεία και οδήγησαν τελικά στην εποχή της Blue Star Ferries.
Για τους Κεφαλονίτες «καραβολάτρες», όμως, δεν είναι απλώς ένα ακόμη μεγάλο ferry που αλλάζει ιδιοκτησία.
Είναι ένα κομμάτι της ναυτικής ιστορίας του νησιού.
Από την Ιαπωνία στην οικογένεια της Strintzis Lines
Η ιστορία του πλοίου ξεκινά πολύ μακριά από την Ελλάδα.
Ναυπηγήθηκε το 1987 στα ναυπηγεία Mitsubishi Heavy Industries στο Shimonoseki της Ιαπωνίας και το αρχικό του όνομα ήταν «Varuna». Επρόκειτο για ένα μεγάλο για τα δεδομένα της εποχής επιβατηγό-οχηματαγωγό, το οποίο δραστηριοποιήθηκε στις ιαπωνικές θάλασσες μέχρι το 1998.
Εκείνη τη χρονιά αγοράστηκε από τη Strintzis Lines και ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι προς την Ελλάδα.
Μετονομάστηκε σε «Superferry Hellas» και πέρασε από εκτεταμένες εργασίες μετασκευής ώστε να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών γραμμών. Η μετασκευή του πραγματοποιήθηκε στο Πέραμα, με στόχο τη μεταφορά έως 1.510 επιβατών και την προσαρμογή του στα ευρωπαϊκά πρότυπα ασφαλείας.
Ήταν ένα εντυπωσιακό πλοίο: μήκος περίπου 187 μέτρα, πλάτος 27 μέτρα και υπηρεσιακές δυνατότητες που το καθιστούσαν ιδανικό για τις απαιτητικές γραμμές της Αδριατικής.
Η ξεχωριστή «υπόκλιση» στην Κεφαλονιά
Πριν όμως ξεκινήσει τη μεγάλη εμπορική του καριέρα στην Αδριατική, το «Superferry Hellas» έκανε μια κίνηση με ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος για τους Κεφαλονίτες.
Ήρθε στον κόλπο του Αργοστολίου.
Το νέο απόκτημα της Strintzis Lines πέρασε από τα νερά της Κεφαλονιάς για να «χαιρετήσει» το Αργοστόλι και το Ληξούρι, την ιδιαίτερη πατρίδα των ανθρώπων της εταιρείας.
Για όσους έζησαν εκείνη την εποχή και είχαν στενή σχέση με τα πλοία της Strintzis, η εικόνα ενός τόσο μεγάλου πλοίου μέσα στον κόλπο του Αργοστολίου είχε ξεχωριστή σημασία.
Δεν ήταν μόνο η παρουσίαση ενός καινούργιου αποκτήματος.
Ήταν κατά κάποιο τρόπο η επιστροφή του πλοίου στον τόπο από τον οποίο είχε ξεκινήσει ολόκληρη η ναυτική ιστορία της εταιρείας που το είχε αποκτήσει.
Η Strintzis Lines και η Κεφαλονιά
Η ιστορία της Strintzis Lines είναι άρρηκτα δεμένη με την Κεφαλονιά.
Το μεγάλο ταξίδι της εταιρείας είχε ξεκινήσει ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 με το «Άγιος Γεράσιμος» στη γραμμή Πάτρα – Σάμη – Ιθάκη. Ακολούθησε το «Κεφαλληνία» και στη συνέχεια μια ολόκληρη γενιά πλοίων που έκαναν το σινιάλο της Strintzis ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα της ελληνικής ακτοπλοΐας.
«Επτάνησος», «Ionian Galaxy», «Ionian Island», «Ionian Bridge», «Superferry», «Superferry II», «Κεφαλονιά» και πολλά ακόμη πλοία συνέδεσαν το όνομα της οικογένειας Στρίντζη όχι μόνο με το Ιόνιο αλλά και με την Αδριατική και το Αιγαίο.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η εταιρεία είχε φτάσει να διαθέτει έναν μεγάλο στόλο, ενώ παράλληλα σχεδίαζε την επόμενη ημέρα με παραγγελίες νέων πλοίων.
Το «Superferry Hellas» έμελλε ουσιαστικά να αποτελέσει ένα από τα τελευταία μεγάλα κεφάλαια εκείνης της εποχής.
Superferry Hellas: Στα μεγάλα δρομολόγια της Αδριατικής
Μετά τη μετασκευή του, το πλοίο ξεκίνησε στις αρχές του 1999 την καριέρα του στις γραμμές της Αδριατικής.
Πάτρα, Ηγουμενίτσα και Κέρκυρα από την ελληνική πλευρά και Ανκόνα, Βενετία και Μπάρι από την ιταλική έγιναν για χρόνια το φυσικό του περιβάλλον.
Στη γέφυρά του βρέθηκαν Έλληνες ναυτικοί, μεταξύ των οποίων και άνθρωποι με καταγωγή ή ισχυρούς δεσμούς με την Κεφαλονιά, συνεχίζοντας τη μεγάλη ναυτική παράδοση που χαρακτήριζε τα πληρώματα της Strintzis Lines.
Ήταν άλλωστε μια εποχή κατά την οποία η εταιρεία είχε ήδη μετατραπεί από μια κεφαλονίτικη ακτοπλοϊκή επιχείρηση σε έναν από τους σημαντικούς παίκτες της Αδριατικής.
Από «Superferry Hellas» σε «Blue Horizon»
Το 1999 άρχισε η μεγάλη αλλαγή.
Η Attica απέκτησε αρχικά ποσοστό ελέγχου 38,8% της Strintzis Lines, το οποίο στη συνέχεια αυξήθηκε, ενώ η εταιρεία πέρασε στη νέα εποχή της Blue Star Ferries.
Το «Superferry Hellas» άλλαξε και αυτό ταυτότητα.
Το 2000 μετονομάστηκε σε «Blue Horizon» και κάτω από τα νέα του σινιάλα συνέχισε να ταξιδεύει επί πολλά χρόνια.
Η Αδριατική παρέμεινε σημαντικό μέρος της ζωής του, με παρουσία στις γραμμές της Βενετίας και του Μπάρι, ενώ αργότερα το πλοίο πέρασε δυναμικά και στην ελληνική ακτοπλοΐα.
Ταξίδεψε στο Αιγαίο, στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη, ενώ την περίοδο 2010-2011 εξυπηρέτησε και τη γραμμή Πειραιάς – Χανιά.
Έτσι, γενιές ταξιδιωτών γνώρισαν το ίδιο πλοίο με διαφορετικό όνομα από εκείνο με το οποίο το είχαν πρωτογνωρίσει οι Κεφαλονίτες το 1998.
Η τελευταία ονομασία: «Λευκά Όρη»
Στα τελευταία χρόνια της ελληνικής του διαδρομής το «Blue Horizon» απέκτησε ακόμη ένα όνομα: «Λευκά Όρη».
Το πλοίο συνέχισε να δραστηριοποιείται στον ελληνικό ακτοπλοϊκό χώρο, φτάνοντας πλέον κοντά στις τέσσερις δεκαετίες ζωής από την καθέλκυσή του στην Ιαπωνία.
Και τώρα ήρθε η στιγμή της πώλησης.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, το «Λευκά Όρη» ολοκληρώνει στις 15 Σεπτεμβρίου τα δρομολόγιά του στη γραμμή των Δωδεκανήσων και πρόκειται στη συνέχεια να κατευθυνθεί στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.
Εκεί αναμένεται να παραμείνει για λίγες ημέρες.
Στις 20 Σεπτεμβρίου προβλέπεται να αναχωρήσει με προορισμό την Κύπρο, όπου, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, θα πραγματοποιηθεί η παράδοσή του στους νέους αγοραστές.
Έτσι κλείνει, εκτός απροόπτου, η παρουσία του στις ελληνικές θάλασσες.
Ένα πλοίο που κουβαλά μια ολόκληρη εποχή
Για έναν απλό ταξιδιώτη είναι ένα πλοίο ηλικίας σχεδόν 40 ετών που πωλήθηκε και συνεχίζει αλλού τη ζωή του.
Για τους ανθρώπους όμως που μεγάλωσαν με τα πλοία της Strintzis Lines –και ιδιαίτερα για τους Κεφαλονίτες– το «Superferry Hellas» είναι κάτι περισσότερο.
Η άφιξή του στην Ελλάδα το 1998 συνέπεσε με το τέλος μιας μεγάλης εποχής.
Λίγο αργότερα, το ιστορικό σινιάλο της Strintzis Lines θα περνούσε στην ιστορία. Μια πορεία περίπου τεσσάρων δεκαετιών, που είχε ξεκινήσει από τη σύνδεση Πάτρας – Σάμης – Ιθάκης και είχε φτάσει μέχρι τις μεγάλες διεθνείς γραμμές της Αδριατικής, ολοκλήρωνε τον κύκλο της.
Το πλοίο όμως έμεινε.
Άλλαξε όνομα, άλλαξε σινιάλα, άλλαξε γραμμές και συνέχισε να ταξιδεύει για περισσότερα από 25 χρόνια μετά την εποχή της Strintzis.
Και ίσως γι’ αυτό η σημερινή του αποχώρηση έχει ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική αξία.
Γιατί μαζί του φεύγει από τις ελληνικές θάλασσες ένα από τα τελευταία πλωτά κομμάτια μιας ιστορικής περιόδου της κεφαλονίτικης και της ελληνικής ακτοπλοΐας.
Όπως λένε οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά τη θάλασσα, «τα πλοία είναι οι άνθρωποί τους».
Και το «Superferry Hellas» – «Blue Horizon» – «Λευκά Όρη» είχε πολλούς ανθρώπους, πολλές ιστορίες και αμέτρητα μίλια πίσω του.
Από την Ιαπωνία στην Αδριατική. Από το Αργοστόλι και το Ληξούρι μέχρι την Ιταλία. Από την Κρήτη μέχρι τα Δωδεκάνησα.
Ένα μεγάλο κεφάλαιο κλείνει.
Για τους Κεφαλονίτες που το θυμούνται να μπαίνει περήφανα στον κόλπο του Αργοστολίου λίγο πριν ξεκινήσει την καριέρα του στην Αδριατική, η εικόνα εκείνη θα μείνει.
Και τώρα, σχεδόν 28 χρόνια αργότερα, απομένει μία ευχή από τους ανθρώπους που το αγάπησαν:
Καλές θάλασσες, «Superferry Hellas». Τυχερό και καλοτάξιδο και στη νέα σου ζωή.



