Ένα σπάνιο κειμήλιο της ιστορικής «Βοσκοπούλας» επέστρεψε στον Διονύση Καππάτο, αναβιώνοντας μνήμες από το παλιό Αργοστόλι και την παραδοσιακή παρασκευή παγωτού.

«Πάρ’ το πριν πεθάνω…» – Η λάτα παγωτού της Βοσκοπούλας επέστρεψε μετά από δεκαετίες και συγκίνησε το Αργοστόλι

Μια ιστορία γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και πολιτιστική αξία μοιράστηκε ο Διονύσης Καππάτος, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο την ιστορία της θρυλικής «Βοσκοπούλας», του ιστορικού ζαχαροπλαστείου που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στις γεύσεις και στις αναμνήσεις των Κεφαλονιτών.

Αφορμή στάθηκε μια επίσκεψη της κυρίας Στάμως, μητέρας της Τασίας, η οποία βρέθηκε στον χώρο του μουσείου του Διονύση Καππάτου, λίγο πριν από τον γάμο της κόρης της. Η συνάντηση ξεκίνησε με αφορμή τη σημαντική επιτυχία της εγγραφής της Δαντέλας από κλωστή Αγαύης στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, όμως σύντομα εξελίχθηκε σε ένα ταξίδι στις αναμνήσεις του παλιού Αργοστολίου.

Οι εικόνες από το παλιό εργαστήριο της Βοσκοπούλας

Ο Διονύσης Καππάτος θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια, όταν παρακολουθούσε τον πατέρα του να παρασκευάζει το περίφημο παγωτό της Βοσκοπούλας με τον παραδοσιακό τρόπο.

Οι μεγάλες παγοκολόνες έφταναν καθημερινά στο εργαστήριο και κόβονταν σε μικρότερα κομμάτια με πριόνι. Ο πάγος, σε συνδυασμό με χοντρό αλάτι, δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες για να παγώσει αργά το φρέσκο μείγμα από γάλα, ζάχαρη και κρόκους αυγών.

Στο αυτοσχέδιο σύστημα παρασκευής, που είχε σχεδιάσει ο πατέρας του μαζί με τον Θεμιστοκλή Σπυράτο, ένα μεγάλο ξύλινο βαρέλι λειτουργούσε ως φυσική παγωτομηχανή. Στο εσωτερικό του βρισκόταν ένα μεταλλικό κυλινδρικό δοχείο όπου αναδευόταν συνεχώς το μείγμα μέχρι να μετατραπεί στο φημισμένο παγωτό γάλακτος.

Οι αυθεντικές γεύσεις που άφησαν εποχή

Πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία, ο δημιουργός πρόσθετε τα υλικά που χάρισαν στη Βοσκοπούλα τη μοναδική της ταυτότητα.

Η περίφημη μόκα, η σοκολάτα με την κλασική ΙΟΝ 3011, το τούτι φρούτι με φρουί γκλασέ, το φιστίκι, αλλά και τα σορμπέ από φρέσκιες ληξουριώτικες φράουλες, βερίκοκα Λειβαθούς και αρωματικά λεμόνια αποτελούσαν γεύσεις που σημάδεψαν ολόκληρες γενιές.

Το παγωτό αποθηκευόταν στη συνέχεια σε μεταλλικές λάτες και τοποθετούνταν στις μεγάλες καταψύξεις του καταστήματος, έτοιμο να σερβιριστεί στους κατοίκους και τους επισκέπτες του Αργοστολίου.

Το κειμήλιο που θεωρούνταν χαμένο

Παρότι ο Διονύσης Καππάτος έχει διασώσει δεκάδες αυθεντικά μηχανήματα της ιστορικής επιχείρησης – από μίξερ και πραλινομηχανές μέχρι καζάνια παραγωγής και παραδοσιακούς πάγκους – ένα αντικείμενο έλειπε όλα αυτά τα χρόνια.

Η αυθεντική μεταλλική λάτα μέσα στην οποία παρασκευαζόταν το παγωτό είχε χαθεί μετά την κατεδάφιση του ιστορικού κτιρίου της Βοσκοπούλας στην πλατεία το 1989.

«Πάρ’ το πριν πεθάνω…»

Λίγες ημέρες μετά τη συνάντησή τους, η κυρία Στάμω επέστρεψε κρατώντας στα χέρια της το πολύτιμο αντικείμενο.

Όπως αποκάλυψε ο Διονύσης Καππάτος, ο σύζυγός της εργαζόταν στα συνεργεία που κατεδάφισαν το κτίριο της Βοσκοπούλας και είχε περισώσει τη συγκεκριμένη λάτα, διατηρώντας τη για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

Η φράση της, «Πάρ’ το πριν πεθάνω. Σου ανήκει. Δώσε του τη θέση και την αξία που του αρμόζει», συγκίνησε βαθιά τον ίδιο, καθώς ένα ακόμη χαμένο κομμάτι της οικογενειακής και τοπικής ιστορίας επέστρεψε εκεί όπου πραγματικά ανήκει.

Ένα πολύτιμο κομμάτι της ιστορίας της Κεφαλονιάς

Το σπάνιο αυτό κειμήλιο θα αποτελέσει πλέον μέρος της συλλογής του μουσείου της Βοσκοπούλας, διατηρώντας ζωντανή την ιστορία μιας επιχείρησης που από το 1910 συνδέθηκε άρρηκτα με το Αργοστόλι και την Κεφαλονιά.

Όπως τονίζει ο Διονύσης Καππάτος, η διατήρηση τέτοιων αντικειμένων δεν αφορά μόνο την οικογενειακή του ιστορία, αλλά αποτελεί ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές, ώστε να γνωρίσουν, να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν την πολιτιστική και γαστρονομική κληρονομιά του τόπου.