Τον λογαριασμό των ηλεκτρονικών αποδείξεων που έχουν συγκεντρώσει από την αρχή του 2026 καλούνται να κάνουν οι φορολογούμενοι, καθώς όσοι δεν καλύψουν το απαιτούμενο όριο μέχρι το τέλος του έτους κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με πρόσθετο φόρο 22% πάνω στο ποσό που θα λείπει.
Η παγίδα βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν προσμετρώνται όλες οι ηλεκτρονικές πληρωμές για την κάλυψη του απαιτούμενου ποσού. Έτσι, κάποιος μπορεί να βλέπει ότι έχει πραγματοποιήσει χιλιάδες ευρώ συναλλαγών μέσω κάρτας ή e-banking και παρ’ όλα αυτά να διαπιστώσει κατά την υποβολή της φορολογικής δήλωσης ότι δεν έχει καλύψει το απαιτούμενο όριο.
Ο κανόνας του 30%
Ο βασικός κανόνας προβλέπει ότι ο φορολογούμενος πρέπει να πραγματοποιεί ηλεκτρονικά δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες που αντιστοιχούν στο 30% του ετήσιου πραγματικού εισοδήματός του.
Το ανώτατο απαιτούμενο ποσό ηλεκτρονικών δαπανών φτάνει τις 20.000 ευρώ.
Για παράδειγμα, εάν κάποιος έχει εισόδημα 20.000 ευρώ, θα πρέπει –εφόσον δεν εμπίπτει σε κάποια ειδική περίπτωση– να έχει πραγματοποιήσει αναγνωριζόμενες ηλεκτρονικές δαπάνες ύψους 6.000 ευρώ.
Πρόσθετος φόρος 22% στη διαφορά
Εδώ βρίσκεται και το σημείο που μπορεί να κοστίσει ακριβά.
Εάν ο φορολογούμενος δεν καταφέρει να συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσό, η διαφορά επιβαρύνεται με 22%.
Έτσι, εάν κάποιος χρειάζεται 5.000 ευρώ ηλεκτρονικών αποδείξεων αλλά έχει συγκεντρώσει μόνο 4.000 ευρώ, υπάρχει έλλειμμα 1.000 ευρώ.
Η επιβάρυνση ανέρχεται στα 220 ευρώ.
Όσο μεγαλύτερο είναι το ποσό που λείπει, τόσο αυξάνεται και ο πρόσθετος φόρος.
Η μεγάλη παγίδα: Δεν μετρούν όλες οι ηλεκτρονικές πληρωμές
Το γεγονός ότι μια συναλλαγή πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά δεν σημαίνει αυτομάτως ότι προσμετράται για την κάλυψη του 30%.
Στις ηλεκτρονικές κινήσεις ενός φορολογούμενου μπορεί να περιλαμβάνονται πληρωμές που δεν αναγνωρίζονται για τον συγκεκριμένο σκοπό, όπως ενοίκια, δόσεις δανείων, φόροι, ασφαλιστικές εισφορές ή αγορά αυτοκινήτου.
Επομένως, το συνολικό ποσό που εμφανίζεται στις ηλεκτρονικές συναλλαγές μπορεί να είναι σημαντικά υψηλότερο από το ποσό που τελικά αναγνωρίζεται φορολογικά.
Τα ποσά ηλεκτρονικών συναλλαγών προσυμπληρώνονται από την ΑΑΔΕ, όμως ο φορολογούμενος έχει την ευθύνη να ελέγξει τα στοιχεία και, όπου απαιτείται, να προχωρήσει στις απαραίτητες διορθώσεις έχοντας τα σχετικά δικαιολογητικά.
Τα αναγνωριζόμενα ποσά αποτυπώνονται στους κωδικούς 049-050 του Ε1.
Πότε το 30% πέφτει στο 20%
Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες το απαιτούμενο ποσοστό ηλεκτρονικών δαπανών περιορίζεται από το 30% στο 20% του πραγματικού εισοδήματος.
Αυτό αφορά φορολογούμενους των οποίων οι πληρωμές για φόρο εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, ενοίκια και τοκοχρεολυτικές δόσεις δανείων υπερβαίνουν συνολικά το 60% του ετήσιου πραγματικού εισοδήματός τους.
Ειδική πρόβλεψη υπάρχει και για φορολογούμενους με κατασχεμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, για τους οποίους το απαιτούμενο ποσό δαπανών περιορίζεται έως τις 5.000 ευρώ.
Οι αποδείξεις που μετρούν διπλά
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δαπάνες προς συγκεκριμένους επαγγελματίες του χώρου της υγείας.
Ηλεκτρονικές πληρωμές για υπηρεσίες από γιατρούς, οδοντιάτρους, ορθοδοντικούς και συγκεκριμένες ακόμη κατηγορίες επαγγελματιών υγείας μπορούν να προσμετρώνται με αυξημένο συντελεστή για την κάλυψη του απαιτούμενου ορίου.
Έτσι, για παράδειγμα, ηλεκτρονική δαπάνη 150 ευρώ που εμπίπτει στη σχετική ρύθμιση μπορεί να υπολογιστεί ως 300 ευρώ για την κάλυψη του απαιτούμενου ποσού.
Και πρόσθετο φορολογικό όφελος
Ξεχωριστό κίνητρο προβλέπεται για ηλεκτρονικές πληρωμές προς συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελματιών.
Σε αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, ψυκτικοί, ξυλουργοί, ταξί, κομμωτήρια, γυμναστήρια, σχολές χορού, υπηρεσίες καθαρισμού, νομικές υπηρεσίες και υπηρεσίες φροντίδας παιδιών.
Το φορολογικό όφελος διαφοροποιείται ανάλογα με το εισόδημα και, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα όρια, μπορεί να φτάσει έως και τις 2.200 ευρώ για υψηλότερα εισοδήματα.
Τώρα είναι η ώρα για έλεγχο
Το σημαντικό για τους φορολογούμενους είναι να μη διαπιστώσουν την έλλειψη όταν θα έρθει η ώρα της φορολογικής δήλωσης.
Υπάρχει ακόμη χρόνος μέχρι το τέλος του 2026 ώστε να ελεγχθούν οι ηλεκτρονικές δαπάνες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και, εφόσον υπάρχει απόσταση από το απαιτούμενο όριο, να προγραμματιστούν οι επόμενες συναλλαγές.
Γιατί μια διαφορά που σήμερα μπορεί να περάσει απαρατήρητη, στην εκκαθάριση της δήλωσης μπορεί να μετατραπεί σε έναν καθόλου αμελητέο πρόσθετο φόρο.
