Σοβαρές επιφυλάξεις για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν το νέο τουριστικό χωροταξικό και οι περιορισμοί που συζητούνται στο πλαίσιο του θαλάσσιου πάρκου εξέφρασε ο Δημήτρης Ατσάρος.
Μιλώντας στον δημοσιογράφο Σάκη Βούτο και στον Ionian Galaxy 90,8, έθεσε στο επίκεντρο κυρίως τη μικρή ιδιοκτησία και τις οικογενειακές τουριστικές επιχειρήσεις της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης.
«Δεν μπορεί να εφαρμοστεί το ίδιο μοντέλο παντού»
Βασική ένσταση του κ. Ατσάρου για το τουριστικό χωροταξικό είναι, όπως είπε, ότι προωθήθηκε χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, των δήμων και των παραγωγικών φορέων.
Υποστήριξε ότι πριν επιβληθούν περιορισμοί θα πρέπει να υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη της φέρουσας ικανότητας κάθε προορισμού, στην οποία να εξετάζονται το νερό, η αποχέτευση, οι υποδομές, το οδικό δίκτυο και το περιβάλλον.
Τα 8 και 12 στρέμματα
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν για τις απαιτήσεις εκτάσεων 8 ή 12 στρεμμάτων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τέτοια όρια αποκλείουν στην πράξη μεγάλο μέρος των μικρών ιδιοκτητών της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, όπου κυριαρχεί η μικρή ιδιοκτησία.
Ο κίνδυνος που περιέγραψε είναι να περιοριστεί η δυνατότητα των κατοίκων να αξιοποιήσουν τη δική τους περιουσία, ενώ τα μεγάλα επενδυτικά σχήματα θα εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα ανάπτυξης.
Σε βάθος χρόνου, όπως εκτίμησε, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκέντρωση γης και τουριστικών δραστηριοτήτων σε λίγα μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα.
Τι λέει για το θαλάσσιο πάρκο
Ο κ. Ατσάρος ξεκαθάρισε ότι δεν αντιτίθεται στην προστασία του περιβάλλοντος και της θαλάσσιας ζωής.
Ζήτησε, όμως, τα μέτρα να είναι τεκμηριωμένα και ισορροπημένα και να σχεδιαστούν με συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.
Ιδιαίτερη ανησυχία, σύμφωνα με όσα ανέφερε, υπάρχει για το παραλιακό μέτωπο της Παλικής.
Στη συζήτηση περιλαμβάνονται περιοχές όπως Ξι, Μέγας Λάκκος, Κουνόπετρα και Λέπεδα.
Το ερώτημα που θέτει είναι τι ακριβώς θα σημαίνουν ενδεχόμενοι αυστηροί περιορισμοί για τα καταλύματα, τα ξενοδοχεία και τις υπόλοιπες επιχειρήσεις που ήδη δραστηριοποιούνται στις συγκεκριμένες περιοχές.
Και το ερώτημα για τους υδρογονάνθρακες
Ο Δημήτρης Ατσάρος έθεσε παράλληλα ένα ακόμη ζήτημα.
Όπως υποστήριξε, πρέπει να εξηγηθεί πώς συμβιβάζονται αυστηροί περιορισμοί για τις τοπικές κοινωνίες με συζητήσεις για έρευνες υδρογονανθράκων, εξορύξεις ή υπεράκτιες εγκαταστάσεις.
Η θέση που εξέφρασε είναι ότι η περιβαλλοντική προστασία πρέπει να εφαρμόζεται με συνέπεια «προς όλες τις κατευθύνσεις».
Το μεγάλο ερώτημα, επομένως, αφορά την ισορροπία ανάμεσα στην περιβαλλοντική προστασία, την τουριστική ανάπτυξη και το δικαίωμα της τοπικής κοινωνίας να έχει ουσιαστικό λόγο στις αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον της.
