Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και χωρίς ωραιοποιήσεις αποτίμηση της φετινής τουριστικής περιόδου στο Ληξούρι έκανε ο τουριστικός πράκτορας και πρώην δημοτικός σύμβουλος Διονύσης Περδίκης, μιλώντας στον δημοσιογράφο Σάκη Βούτο και στην εκπομπή «Το Βήμα του Πολίτη» του Ionian Galaxy 90.8. Αμφισβήτησε την αξία των εντυπωσιακών αριθμών όταν αυτοί παρουσιάζονται αποκομμένοι από την πραγματική οικονομία, μίλησε για μειωμένη επισκεψιμότητα στην πόλη, έθεσε σοβαρά ερωτήματα για την κρουαζιέρα και προειδοποίησε για τις συνέπειες του χωροταξικού και των προβλημάτων με τους δρόμους.
Ο Διονύσης Περδίκης έβαλε στο επίκεντρο ένα ερώτημα που επανέρχεται κάθε τουριστική περίοδο: αρκούν οι αριθμοί των αφίξεων ή των μετακινήσεων για να χαρακτηριστεί μια χρονιά επιτυχημένη;
Η δική του απάντηση ήταν ξεκάθαρη: όχι.
Αφορμή αποτέλεσαν τα στοιχεία για περίπου 200.000 επιβάτες στη γραμμή Ληξούρι–Αργοστόλι κατά την καρδιά του καλοκαιριού.
Ο ίδιος δεν αμφισβήτησε κατ’ ανάγκην τον αριθμό. Αμφισβήτησε όμως την ερμηνεία του.
«Ας αφήσουμε το νούμερο των 200.000 — μπορεί να είναι και 250.000», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ένας αριθμός από μόνος του δεν μπορεί να αποτυπώσει εάν η τουριστική περίοδος ήταν πραγματικά καλύτερη ή χειρότερη.
Για να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα, όπως υποστήριξε, απαιτούνται συγκρίσεις με τις προηγούμενες χρονιές, στοιχεία για την αγορά, τις επιχειρήσεις και την πραγματική κατανάλωση.
«Η επισκεψιμότητα στο Ληξούρι ήταν μειωμένη»
Η προσωπική εικόνα που μετέφερε από το Ληξούρι ήταν σαφώς πιο ανησυχητική από εκείνη που μπορεί να δημιουργούν οι συνολικοί αριθμοί μετακινήσεων.
Όπως είπε, διαπίστωσε μείωση της επισκεψιμότητας στην ίδια την πόλη του Ληξουρίου.
Επικαλέστηκε μάλιστα την εικόνα που μεταφέρουν επιχειρήσεις εστίασης, υποστηρίζοντας ότι η κίνηση που υπήρχε παλαιότερα τόσο το πρωί όσο και το μεσημέρι δεν εμφανίστηκε στον ίδιο βαθμό τη φετινή περίοδο.
Κατά τον ίδιο, η επισκεψιμότητα προς την πόλη ήταν αισθητά μειωμένη και οι αιτίες δεν περιορίζονται αποκλειστικά στην οικονομική κατάσταση.
Έθεσε έτσι ένα κρίσιμο ζήτημα για την τουριστική συζήτηση στην Παλλική: άλλο ο αριθμός ανθρώπων που περνούν από μια γραμμή ή φτάνουν στο νησί και άλλο το πόσοι τελικά επισκέπτονται την πόλη, καταναλώνουν στις επιχειρήσεις της και αφήνουν πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα.
Η σκληρή παρατήρηση για το Ληξούρι: «Δεν είχαν κάτι να δουν»
Ακόμη πιο αιχμηρός ήταν όταν αναφέρθηκε σε όσα, όπως είπε, του μετέφεραν ξεναγοί κρουαζιεροπλοίων.
Σύμφωνα με τον Διονύση Περδίκη, ξεναγοί που επισκέφθηκαν το Ληξούρι εξέφρασαν απογοήτευση, λέγοντας ουσιαστικά ότι δεν υπήρχε κάτι οργανωμένο που να κρατήσει τον επισκέπτη στην πόλη για δύο ή τρεις ώρες.
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία μπροστά στη συζήτηση που γίνεται κατά καιρούς για την προσέλκυση κρουαζιερόπλοιων στην Παλλική.
Ο ίδιος εμφανίστηκε εξαιρετικά επιφυλακτικός απέναντι σε τέτοια σχέδια χωρίς προηγουμένως να υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές και ένα οργανωμένο τουριστικό προϊόν.
«Αυτά είναι όνειρα», σχολίασε χαρακτηριστικά για την προοπτική της κρουαζιέρας υπό τις σημερινές συνθήκες.
Το μειονέκτημα της απόστασης από τη Σάμη
Ο κ. Περδίκης έθεσε και την πρακτική διάσταση των οργανωμένων εκδρομών των κρουαζιερόπλοιων.
Όπως εξήγησε, ακόμη και εάν ένα κρουαζιερόπλοιο βρεθεί στο Ληξούρι, μεγάλο μέρος των οργανωμένων εκδρομών είναι πιθανό να κατευθυνθεί προς τη Σάμη και άλλους γνωστούς προορισμούς.
Εκεί προκύπτει, σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόβλημα της απόστασης.
Ανέφερε ότι η Σάμη απέχει περίπου 42 χιλιόμετρα από το Ληξούρι έναντι περίπου 28 χιλιομέτρων από το Αργοστόλι, κάτι που μεταφράζεται σε περισσότερο χρόνο, μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμων και μεγαλύτερη ταλαιπωρία για τον επισκέπτη.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι υπάρχουν σημεία της Παλλικής που θα μπορούσαν να γίνουν επισκέψιμα, αλλά παραμένουν αναξιοποίητα.
Έφερε ως παράδειγμα την Κουνόπετρα, μιλώντας ακόμη και για βασικές ελλείψεις στη σήμανση και την πρόσβαση.
Οι Έλληνες τουρίστες και η πολύ μικρή σεζόν
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική ήταν η εκτίμησή του για την παρουσία Ελλήνων επισκεπτών.
«Λίγα πράγματα. Πολύ λίγα πράγματα», ήταν η περιγραφή του.
Κατά την εκτίμησή του, η ουσιαστική κίνηση από Έλληνες στο Ληξούρι περιορίστηκε περίπου στο διάστημα από τις 5 Αυγούστου έως τις 22–23 Αυγούστου.
Μετά, όπως χαρακτηριστικά είπε, «εξαφανίστηκαν».
Πρόκειται για μια εξαιρετικά περιορισμένη χρονικά περίοδο, ειδικά για έναν τόπο που επιδιώκει να στηρίξει σημαντικό μέρος της οικονομικής του δραστηριότητας στον τουρισμό.
Η ακρίβεια αλλάζει τον τρόπο που κάνει διακοπές ο επισκέπτης
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στην ακρίβεια και στο πώς αυτή μεταβάλλει πλέον τη συμπεριφορά τόσο των Ελλήνων όσο και των ξένων επισκεπτών.
Ο Διονύσης Περδίκης περιέγραψε μια πολύ εντονότερη από άλλες χρονιές στροφή των τουριστών προς τα σούπερ μάρκετ.
Όπως είπε, είδε ακόμη και πούλμαν να σταματούν σε μεγάλα σούπερ μάρκετ, με τους επιβάτες να κάνουν εκεί τις αγορές τους.
Αυτό, κατά τον ίδιο, πλήττει ευθέως τις τοπικές επιχειρήσεις εστίασης.
Μάλιστα, αναγνώρισε ότι αρκετοί επαγγελματίες δεν προχώρησαν σε αυξήσεις τιμών, παρά το γεγονός ότι και οι ίδιοι βρίσκονται αντιμέτωποι με αυξημένο λειτουργικό κόστος.
Το αποτέλεσμα όμως είναι ένας επισκέπτης πολύ πιο προσεκτικός στις δαπάνες του.
Ο τουρίστας, όπως εξήγησε, ταξιδεύει έχοντας ένα συγκεκριμένο διαθέσιμο ποσό. Όταν το κόστος ζωής στη χώρα του αυξάνεται σημαντικά, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα ακυρώσει τις διακοπές του.
Μπορεί όμως να μειώσει τις ημέρες παραμονής του, να φάει λιγότερες φορές σε εστιατόρια, να περιορίσει τις αγορές του και να ξοδέψει συνολικά λιγότερα χρήματα στον προορισμό.
«Το ταμείο είναι το κριτήριο»
Σε αυτό ακριβώς το σημείο ο κ. Περδίκης αμφισβήτησε και την πολιτική αξιοποίηση ποσοστών αύξησης του τουρισμού.
Έφερε ως παράδειγμα αναφορές για αύξηση της τάξης του 14%.
Η ένστασή του είναι ότι ακόμη και εάν οι επισκέπτες είναι περισσότεροι, εφόσον μένουν λιγότερες ημέρες και ξοδεύουν λιγότερα χρήματα, το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι καλύτερο.
Η φράση του ήταν χαρακτηριστική:
«Το ταμείο είναι το κριτήριο».
Για τον ίδιο, λοιπόν, η πραγματική επιτυχία του τουρισμού δεν πρέπει να μετριέται αποκλειστικά σε κεφάλια, αφίξεις ή μετακινήσεις, αλλά στο οικονομικό αποτέλεσμα που παραμένει στον τόπο.
Ως εργαλεία για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων ανέφερε τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, των τραπεζών αλλά ακόμη και τις ποσότητες απορριμμάτων των δήμων, οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν ως πρόσθετος δείκτης της πραγματικής κίνησης.
«24 παραλίες βγαίνουν εκτός» – Η ανησυχία για το χωροταξικό
Η συζήτηση πέρασε στη συνέχεια στο χωροταξικό, με τον Διονύση Περδίκη να εκφράζει έντονη ανησυχία για τις συνέπειες που μπορεί να έχουν οι νέες ρυθμίσεις στην Κεφαλονιά.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στη συνέντευξη, 24 παραλίες στην Κεφαλονιά επηρεάζονται, την ώρα που σε άλλα νησιά του Ιονίου ο αντίστοιχος αριθμός είναι πολύ μικρότερος.
Έθεσε το ερώτημα πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες των επισκεπτών και πώς μπορούν ταυτόχρονα να γίνονται εξαγγελίες για νέες επενδύσεις και ποιοτικότερα τουριστικά καταλύματα, εάν περιορίζονται οι δυνατότητες αξιοποίησης περιοχών του νησιού.
Εξέφρασε επίσης επιφυλάξεις για τον τρόπο με τον οποίο τεκμηριώνεται σε ορισμένες περιπτώσεις η ανάγκη προστασίας συγκεκριμένων παραλιών, προειδοποιώντας για επιπτώσεις τόσο στους επιχειρηματίες όσο και στους εργαζόμενους.
Αγροτικοί δρόμοι και καταλύματα σε αδιέξοδο
Σοβαρή ήταν και η αναφορά του στο πρόβλημα με τους αγροτικούς δρόμους.
Όπως υποστήριξε, υπάρχουν δρόμοι που στο παρελθόν ασφαλτοστρώθηκαν από τον Δήμο και σήμερα κρίνονται παράνομοι, με αποτέλεσμα τουριστικά καταλύματα που βρίσκονται σε αυτούς να αντιμετωπίζουν προβλήματα ακόμη και στην έκδοση μελετών ή στην πραγματοποίηση επεκτάσεων.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφέρεται στους υπαλλήλους της Πολεοδομίας όταν αυτοί εφαρμόζουν την ισχύουσα νομοθεσία.
Αποκάλυψε μάλιστα ότι υπάρχει πρόταση από σωματεία για προσφυγή με αγωγές και διεκδίκηση αποζημιώσεων από το Ελληνικό Δημόσιο.
Η κριτική για το τουριστικό brand της Κεφαλονιάς
Ο κ. Περδίκης άσκησε κριτική και στη συζήτηση γύρω από το brand name της Κεφαλονιάς.
Η θέση του είναι ότι το νησί διαθέτει από μόνο του ισχυρή ταυτότητα και αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα και δεν χρειάζεται, όπως είπε, να «καπηλεύεται τον Οδυσσέα» για να αποκτήσει τουριστικό brand.
Παράλληλα, έθεσε ζήτημα κατανομής των πόρων του Ιονίου, υποστηρίζοντας ότι η Κέρκυρα λαμβάνει το 70% και τα υπόλοιπα νησιά καλούνται να μοιραστούν το υπόλοιπο 30%.
Η μεγαλύτερη αγωνία: Τα παιδιά που φεύγουν
Προς το τέλος της συζήτησης, ο Διονύσης Περδίκης έφερε στο προσκήνιο ένα ζήτημα που ξεπερνά κατά πολύ τη μία τουριστική σεζόν: το μέλλον των νέων ανθρώπων.
Μίλησε για μεγάλο αριθμό παιδιών που έχουν ήδη φύγει και αναφέρθηκε σε προβλέψεις για σημαντική μείωση του αριθμού των φοιτητών έως το 2030 λόγω της υπογεννητικότητας.
Ταυτόχρονα, περιέγραψε το οικονομικό αδιέξοδο πολλών οικογενειών, αναφέροντας ως παράδειγμα φοιτητικά ενοίκια που μπορεί να φτάνουν ακόμη και τα 800 ευρώ, την ώρα που ένα οικογενειακό εισόδημα μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 1.200 και 1.500 ευρώ.
Η τελική του τοποθέτηση ίσως συμπυκνώνει και ολόκληρη τη συνέντευξη.
Ο στόχος, είπε, πρέπει να είναι να αφήσουμε «έναν τόπο όπου τα παιδιά μας θα μπορούν να μείνουν και να δουλέψουν».
Διότι, όπως προειδοποίησε, εάν οι επιχειρήσεις και τα καταλύματα που θα κληρονομήσουν οι επόμενες γενιές βρεθούν χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης παραλιών ή χωρίς νόμιμη οδική πρόσβαση, τότε το πρόβλημα παύει να αφορά απλώς την ανάπτυξη.
Μετατρέπεται σε ζήτημα επιβίωσης για τον ίδιο τον τόπο.
