Το ενδεχόμενο να στηθούν οι εθνικές κάλπες τον Ιούνιο του 2027 επανέρχεται στο πολιτικό παρασκήνιο, με δημοσίευμα να υποστηρίζει ότι στο Μέγαρο Μαξίμου εξετάζεται ως βασικό σενάριο η εξάντληση σχεδόν ολόκληρης της τετραετίας και η διεξαγωγή μιας εκλογικής αναμέτρησης που θα κρίνει τα πάντα.
Η λογική που αποδίδεται στον κυβερνητικό σχεδιασμό συνοψίζεται στη φράση «μία κι έξω»: αυτοδυναμία εφόσον την δώσουν οι κάλπες ή αναζήτηση κυβερνητικών συνεργασιών εφόσον κανένα κόμμα δεν εξασφαλίσει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Πρόκειται, πάντως, για πολιτικό σενάριο και όχι για ανακοινωμένη κυβερνητική απόφαση. Η ακριβής ημερομηνία των εκλογών παραμένει στην αρμοδιότητα του πρωθυπουργού και μέχρι να υπάρξει επίσημη ανακοίνωση κάθε σχετική πληροφορία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παρασκηνιακή εκτίμηση.
Γιατί στο τραπέζι βρίσκεται ο Ιούνιος
Η επιλογή του Ιουνίου θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να φτάσει σχεδόν μέχρι το τέλος της τετραετίας, κερδίζοντας παράλληλα πολύτιμο πολιτικό χρόνο.
Μέχρι τότε θα έχει φανεί περισσότερο η επίδραση των οικονομικών μέτρων που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ, ενώ θα έχει ξεκαθαρίσει σε σημαντικό βαθμό και η νέα διάταξη του πολιτικού σκηνικού.
Και εδώ βρίσκονται δύο μεγάλα ερωτήματα: ο Αντώνης Σαμαράς και ο Αλέξης Τσίπρας.
Ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να μεταβάλει τις ισορροπίες στα δεξιά της ΝΔ και να επηρεάσει άμεσα την εκλογική της επίδοση. Αντίστοιχα, οποιαδήποτε νέα πολιτική κίνηση του Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να αναδιατάξει τον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Όσο αργότερα πραγματοποιηθούν οι εκλογές, τόσο περισσότερο χρόνο θα έχει το Μέγαρο Μαξίμου για να διαπιστώσει ποια πραγματική εκλογική δυναμική διαθέτουν οι νέοι παίκτες.
Το αγκάθι της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ
Υπάρχει, ωστόσο, μια σημαντική παράμετρος. Από την 1η Ιουλίου 2027 η Ελλάδα αναλαμβάνει την εξάμηνη προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι στις Βρυξέλλες δεν θα έβλεπαν θετικά τη διεξαγωγή ελληνικών εκλογών ακριβώς πριν από την έναρξη της προεδρίας και επικαλείται άτυπη πρακτική σύμφωνα με την οποία οι εκλογικές διαδικασίες της προεδρεύουσας χώρας καλό είναι να έχουν ολοκληρωθεί νωρίτερα.
Αυτό όμως δεν συνιστά από μόνο του απαγόρευση διεξαγωγής εκλογών. Επομένως, εάν πράγματι επιλεγεί ο Ιούνιος, το βασικό ζήτημα θα είναι πολιτικό και οργανωτικό: η Ελλάδα θα μπορούσε να βρεθεί σε διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης ελάχιστες ημέρες πριν αναλάβει την ευρωπαϊκή προεδρία.
Το «μία κι έξω» και το μήνυμα προς το ΠΑΣΟΚ
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση για την επόμενη ημέρα.
Ο σχεδιασμός που περιγράφεται θέλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να πηγαίνει στις κάλπες ζητώντας καθαρή εντολή. Εάν αυτή δεν οδηγήσει σε αυτοδυναμία, τότε το βάρος θα μεταφερθεί στις πιθανές κυβερνητικές συνεργασίες.
Και εκεί το βλέμμα στρέφεται πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ.
Δεν περνά απαρατήρητο ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, όταν αναφέρεται στην άρνηση συνεργασίας, χρησιμοποιεί συχνά τη διατύπωση «το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη».
Η πολιτική ανάγνωση είναι προφανής: άλλο το ΠΑΣΟΚ ως πολιτικός χώρος και άλλο η σημερινή ηγεσία του.
Η δύσκολη εξίσωση για τον Ανδρουλάκη
Εάν οι κάλπες δεν δώσουν αυτοδυναμία και η αριθμητική της Βουλής επιτρέπει κυβέρνηση ΝΔ–ΠΑΣΟΚ, η πίεση προς τη Χαριλάου Τρικούπη θα μπορούσε να γίνει ασφυκτική.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα βρεθεί τότε αντιμέτωπος με ένα δύσκολο δίλημμα.
Εάν αποδεχθεί συνεργασία, οι πολιτικοί του αντίπαλοι θα υποστηρίξουν ότι εγκατέλειψε την προεκλογική γραμμή του. Εάν την αποκλείσει, θα δεχθεί την πίεση ότι αρνείται μια κυβερνητική λύση την ώρα που οι αριθμοί της Βουλής την καθιστούν δυνατή.
Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί η συζήτηση για την ημερομηνία των εκλογών δεν αφορά μόνο πότε θα στηθούν οι κάλπες, αλλά κυρίως τι θα συμβεί το βράδυ που θα κλείσουν.
Ο Ιούνιος μπορεί να γίνει ο μήνας που θα κρίνει τα πάντα
Μέχρι τότε, πολλά μπορούν να αλλάξουν. Η πορεία της οικονομίας, η εφαρμογή των μέτρων της ΔΕΘ, οι δημοσκοπήσεις, οι κινήσεις Σαμαρά και Τσίπρα και κυρίως η δυνατότητα της ΝΔ να πλησιάσει ή όχι τα ποσοστά αυτοδυναμίας θα καθορίσουν τις τελικές αποφάσεις.
Εάν όμως επιβεβαιωθεί το σενάριο του Ιουνίου, η χώρα μπορεί να οδηγηθεί σε μία από τις πλέον κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων ετών.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν θα είναι μόνο «ποιος θα έρθει πρώτος».
Θα είναι «ποιος μπορεί να κυβερνήσει την επόμενη ημέρα και με ποιον».
