Η πορεία της Δημοτικής Αρχής του Γιώργου Κατσιβέλη στον Δήμο Ληξουρίου δεν μπορεί να αξιολογηθεί με όρους μιας συνηθισμένης δημοτικής θητείας. Ο σημερινός Δήμος Ληξουρίου επανασυστάθηκε το 2019 και ουσιαστικά χρειάστηκε να χτίσει από την αρχή διοικητικές δομές, υπηρεσίες και τεχνικό μηχανισμό.
Αυτό είναι το πρώτο δεδομένο που πρέπει να υπάρχει στο τραπέζι. Το δεύτερο όμως είναι εξίσου σημαντικό: έχουν περάσει πλέον αρκετά χρόνια ώστε η Δημοτική Αρχή να μην μπορεί να κρίνεται μόνο με βάση όσα παρέλαβε. Τώρα πρέπει να κριθεί κυρίως από όσα έχει παράξει η ίδια.
Και εδώ η εικόνα είναι σαφώς πιο ενδιαφέρουσα από την απλοϊκή αντιπαράθεση «έγιναν έργα – δεν έγιναν έργα».
Από την ανασυγκρότηση στην παραγωγή έργου
Η πρώτη περίοδος της διοίκησης Κατσιβέλη ήταν αναγκαστικά περίοδος συγκρότησης ενός νέου Δήμου. Παράλληλα, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ήρθαν πανδημία, φυσικές καταστροφές και νέες οικονομικές πιέσεις στους ΟΤΑ.
Σήμερα όμως το Ληξούρι βρίσκεται σε διαφορετική φάση.
Η οδοποιία αποτελεί ένα από τα πεδία στα οποία υπάρχει πλέον ορατή παρέμβαση. Από τις αρχές του 2025 καταγράφονταν εργασίες στο επαρχιακό και δημοτικό δίκτυο, ενώ μέσα στο 2026 συνεχίστηκαν ασφαλτοστρώσεις, πεζοδρόμια και παρεμβάσεις σε αθλητικούς χώρους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα έγιναν χωρίς προβλήματα.
Ο ίδιος ο δήμαρχος έχει αναγνωρίσει αστοχίες σε τμήματα ασφαλτοστρώσεων, δηλώνοντας ότι το έργο δεν θα παραληφθεί εφόσον δεν διορθωθούν οι κακοτεχνίες.
Και εδώ βρίσκεται ένα θετικό αλλά ταυτόχρονα απαιτητικό σημείο της διοίκησης Κατσιβέλη: είναι καλύτερο να αναγνωρίζεις μία αστοχία και να ζητάς διόρθωση από το να προσποιείσαι ότι δεν υπάρχει. Όμως ο δημότης τελικά δεν ενδιαφέρεται ποιος φταίει. Θέλει σωστό δρόμο.
Το «Smart Cities» είναι μεγάλο στοίχημα
Μία από τις σημαντικότερες κινήσεις της τελευταίας περιόδου είναι το πρόγραμμα ψηφιακού μετασχηματισμού – «Smart Cities», χρηματοδότησης περίπου 1,4 εκατ. ευρώ. Η παρουσίασή του έγινε τον Σεπτέμβριο του 2025, με προβλέψεις για νέες ψηφιακές εφαρμογές και υποδομές, αλλά και με δημόσιες ενστάσεις σχετικά με επιμέρους επιλογές και ζητήματα προσβασιμότητας.
Αυτό είναι ακριβώς το είδος έργου που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας ενός μικρού Δήμου.
Αλλά υπάρχει μία προϋπόθεση:
να μην παραμείνει ένας εντυπωσιακός τίτλος χρηματοδότησης.
Ένας «έξυπνος Δήμος» δεν κρίνεται από το πόσες ψηφιακές πινακίδες ή εφαρμογές προμηθεύτηκε. Κρίνεται από το αν ο πολίτης εξυπηρετείται ταχύτερα, αν μειώνεται η γραφειοκρατία, αν βελτιώνεται η κυκλοφορία και αν οι υποδομές είναι πραγματικά προσβάσιμες.
Καθαριότητα: η μικρή καθημερινή μάχη
Στον τομέα της καθαριότητας υπάρχει επίσης κινητικότητα. Ο Δήμος έχει ενισχύσει τον στόλο του με δύο σύγχρονα απορριμματοφόρα, ενώ στον προϋπολογισμό του 2025 προβλέφθηκε αγορά 65 νέων κάδων απορριμμάτων και ανακύκλωσης, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 19.964 ευρώ από ίδιους πόρους.
Δεν είναι έργα που θα μπουν σε προεκλογικό φυλλάδιο με μεγάλα γράμματα.
Είναι όμως ακριβώς οι παρεμβάσεις που καθορίζουν την καθημερινότητα.
Και σε έναν τουριστικό Δήμο, όπου ο πληθυσμός και οι ανάγκες εκτοξεύονται το καλοκαίρι, η καθαριότητα δεν είναι δευτερεύον θέμα. Είναι μέρος της τουριστικής εικόνας και της ποιότητας ζωής.
Τα δημόσια κτίρια και οι πληγές των σεισμών
Το μεγάλο κεφάλαιο για το Ληξούρι παραμένει η αποκατάσταση δημόσιων κτιρίων και υποδομών που συνδέονται ακόμη με τις σεισμικές πληγές του παρελθόντος.
Το 2025 υπήρχαν διαδικασίες για επισκευές εργατικών κατοικιών, ενώ η Δημοτική Αρχή συνέχιζε επαφές με την ΚΤΥΠ για ανοιχτές υποθέσεις δημόσιων κτιρίων.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και μία από τις σοβαρότερες εκκρεμότητες.
Δώδεκα χρόνια μετά τους σεισμούς του 2014, ο πολίτης δεν μπορεί να ακούει επ’ αόριστον τη λέξη «διαδικασία». Ακόμη κι όταν η ευθύνη δεν ανήκει αποκλειστικά στον Δήμο, η Δημοτική Αρχή οφείλει να πιέζει μέχρι τέλους.
Ένας δήμαρχος που έχει μάθει να διεκδικεί
Ο Κατσιβέλης έχει επιλέξει όλα αυτά τα χρόνια ένα μοντέλο δημάρχου που διατηρεί ανοιχτή γραμμή με υπουργεία, Περιφέρεια και κρατικούς φορείς.
Αυτό έχει αποδώσει σε αρκετές περιπτώσεις.
Το μεγάλο πρόβλημα: η ταχύτητα
Η βασική κριτική που μπορεί να ασκηθεί σήμερα στη Δημοτική Αρχή δεν είναι ότι δεν υπάρχει κατεύθυνση.
Είναι ότι πολλά πράγματα χρειάζονται περισσότερο χρόνο από όσο αντέχει η κοινωνία.
Η Παλική έχει χάσει πληθυσμό, επιχειρηματική δραστηριότητα και υπηρεσίες. Υπάρχουν ζητήματα με το Νοσοκομείο, τις τραπεζικές υπηρεσίες, τις δημόσιες υποδομές και τη συνολική αναπτυξιακή φυσιογνωμία της περιοχής. Ο ίδιος ο δήμαρχος έχει αναφερθεί επανειλημμένα σε ζητήματα του Μαντζαβινάτειου και άλλων κρίσιμων θεσμών.
Άρα δεν αρκεί πλέον η διαχείριση.
Χρειάζεται άλμα.
Η συνολική αποτίμηση
Η Δημοτική Αρχή Κατσιβέλη, κατά τη γνώμη μου, δικαιούται θετικό πρόσημο μέχρι σήμερα.
Κατάφερε να σταθεροποιήσει έναν νεοσύστατο Δήμο, να δημιουργήσει διοικητική συνέχεια, να προχωρήσει έργα οδοποιίας, καθαριότητας και ψηφιακού εκσυγχρονισμού και να κρατήσει ανοικτό το μέτωπο των μεγάλων διεκδικήσεων.
Όμως από εδώ και πέρα η αξιολόγηση γίνεται αυστηρότερη.
Ο Γιώργος Κατσιβέλης δεν είναι πια ο δήμαρχος που «στήνει τον Δήμο».
Είναι ο δήμαρχος που πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να τον μεταμορφώσει.
Και αυτό θα κριθεί όχι από τις εξαγγελίες, αλλά από το πόσα έργα θα έχουν ολοκληρωθεί και πόσο διαφορετικό θα είναι το Ληξούρι στο τέλος της σημερινής θητείας.
Γιατί αυτή τη φορά, η δικαιολογία του «καινούργιου Δήμου» δεν υπάρχει.
Τώρα υπάρχει μόνο ο λογαριασμός του έργου.
