Ένας δεύτερος και ίσως πιο σύνθετος «πονοκέφαλος» φαίνεται να διαμορφώνεται για τη Νέα Δημοκρατία, την ώρα που το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά προκαλεί έντονη κινητικότητα στον χώρο της Κεντροδεξιάς.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον ο Κώστας Καραμανλής και κυρίως η στάση που επιλέγει να κρατήσει απέναντι στη σύγκρουση της σημερινής ηγεσίας της ΝΔ με τον Αντώνη Σαμαρά.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν εμφανίζεται να στηρίζει ένα νέο κόμμα Σαμαρά ούτε, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, προτίθεται να εγκαταλείψει τη Νέα Δημοκρατία. Ωστόσο, η επιλογή του να μη συστρατευθεί δημόσια με την κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Το πρόβλημα για τη ΝΔ είναι οι διαρροές
Το κρίσιμο στοιχείο δεν αφορά μόνο τη στάση του ίδιου του Κώστα Καραμανλή, αλλά το τι συμβαίνει με στελέχη που παραδοσιακά τοποθετούνται στον λεγόμενο «καραμανλικό» χώρο.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν ενθαρρύνει στελέχη να κινηθούν προς τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά ούτε φαίνεται να παρεμβαίνει προκειμένου να αποτρέψει μια τέτοια μετακίνηση.
Και ακριβώς εκεί εντοπίζεται η ανησυχία για την Πειραιώς.
Εφόσον ο Αντώνης Σαμαράς προχωρήσει τελικά στη δημιουργία κόμματος, η μάχη δεν θα αφορά αποκλειστικά την προσέλκυση ψηφοφόρων. Θα αφορά και στελέχη, πρώην βουλευτές, κομματικούς παράγοντες και πρόσωπα με επιρροή στην παραδοσιακή βάση της Νέας Δημοκρατίας.
Σε αυτό το περιβάλλον, μια ξεκάθαρη παρέμβαση Καραμανλή υπέρ της ενότητας της ΝΔ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα. Η απουσία μιας τέτοιας παρέμβασης αφήνει το πεδίο περισσότερο ανοικτό.
Πιέσεις για καθαρή θέση
Σύμφωνα πάντα με το συγκεκριμένο ρεπορτάζ, κορυφαία στελέχη της ΝΔ έχουν επιχειρήσει να πείσουν τον Κώστα Καραμανλή να στείλει σαφέστερο μήνυμα.
Αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ονόματα του Θόδωρου Ρουσόπουλου, της Ντόρας Μπακογιάννη και του Κωστή Χατζηδάκη, οι οποίοι φέρονται να έχουν προσεγγίσει τον πρώην πρωθυπουργό.
Οι επιδιώξεις, κατά το δημοσίευμα, είναι δύο: είτε μια δημόσια τοποθέτηση υπέρ της Νέας Δημοκρατίας είτε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη που θα μπορούσε να εκπέμψει μήνυμα επαναπροσέγγισης και συσπείρωσης.
Ωστόσο, το ίδιο ρεπορτάζ υποστηρίζει ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν εμφανίζεται διατεθειμένος αυτή τη στιγμή να κάνει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Η διαφορά Καραμανλή – Σαμαρά
Η περίπτωση Καραμανλή είναι πολιτικά διαφορετική από εκείνη του Αντώνη Σαμαρά.
Ο Σαμαράς βρίσκεται πλέον σε ανοιχτή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη και, σύμφωνα με τα σενάρια που κυκλοφορούν, κινείται προς τη δημιουργία δικού του πολιτικού φορέα.
Ο Καραμανλής, αντίθετα, δεν εμφανίζεται ως αντίπαλος της ΝΔ.
Δεν δημιουργεί κόμμα, δεν καλεί στελέχη να αποχωρήσουν και δεν έχει ανακοινώσει στήριξη σε κάποια ανταγωνιστική πολιτική κίνηση.
Ταυτόχρονα όμως κρατά τις αποστάσεις του.
Αυτή ακριβώς η ενδιάμεση θέση μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη για τη σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας: ο Καραμανλής δεν βρίσκεται απέναντι, αλλά δεν μπαίνει και μπροστά για να ανακόψει τις φυγόκεντρες τάσεις.
Γιατί η στάση του αποκτά μεγαλύτερη σημασία
Η πολιτική επιρροή του Κώστα Καραμανλή δεν μετριέται μόνο με το αν θα μπορούσε ο ίδιος να διεκδικήσει κάποιον νέο ρόλο.
Εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για ένα τμήμα της παραδοσιακής Νέας Δημοκρατίας και ιδιαίτερα για στελέχη και ψηφοφόρους που αντιμετωπίζουν με επιφυλάξεις ορισμένες επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Εάν λοιπόν δημιουργηθεί κόμμα Σαμαρά με σαφή δεξιά πολιτική φυσιογνωμία, ένα από τα βασικά ερωτήματα θα είναι πόσο βαθιά μπορεί να διεισδύσει στην παραδοσιακή εκλογική και στελεχιακή δεξαμενή της ΝΔ.
Και εκεί η στάση Καραμανλή μπορεί να αποκτήσει καθοριστική σημασία χωρίς ο ίδιος να χρειαστεί να κάνει οποιαδήποτε κίνηση υπέρ του Αντώνη Σαμαρά.
Το δύσκολο σενάριο για το Μαξίμου
Για τη Νέα Δημοκρατία, επομένως, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να αποτρέψει μια ενδεχόμενη σύμπραξη Καραμανλή – Σαμαρά.
Το πολύ πιο άμεσο πρόβλημα είναι να περιορίσει τις διαρροές στελεχών και ψηφοφόρων προς έναν νέο πολιτικό φορέα στα δεξιά της.
Και εφόσον ένα σημαντικό τμήμα του παραδοσιακού κομματικού μηχανισμού δεν αισθάνεται ότι υπάρχει ένα ισχυρό μήνυμα συσπείρωσης από όλες τις ιστορικές πτέρυγες της παράταξης, οι μετακινήσεις μπορεί να συνεχιστούν.
Γι’ αυτό και η υπόθεση Καραμανλή ενδέχεται να εξελιχθεί σε έναν από τους πιο δύσκολους εσωκομματικούς γρίφους για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο Αντώνης Σαμαράς είναι πλέον ένας εμφανής πολιτικός αντίπαλος. Ο Κώστας Καραμανλής είναι κάτι πολύ διαφορετικό: ένας πρώην πρωθυπουργός που παραμένει μέσα στην παράταξη, αλλά αρνείται μέχρι στιγμής να χρησιμοποιήσει το πολιτικό του βάρος για να ανακόψει τις φυγόκεντρες τάσεις.
Και αν αυτό δεν αλλάξει, τότε το πραγματικό ερώτημα για τη ΝΔ δεν θα είναι μόνο πόσο μπορεί να πάρει ένα κόμμα Σαμαρά, αλλά και πόσους από τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους και τα στελέχη της μπορεί να χάσει προς αυτό.
