Σε σκληρή επίθεση κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης προχωρά η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, με αφορμή την παρουσία του πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Σε ανακοίνωση του Τομέα Άμυνας του Κινήματος, ασκείται συνολική κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων: από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή και τη θέση της Ελλάδας στο δυτικό στρατόπεδο.
Η ανακοίνωση χρησιμοποιεί ιδιαίτερα αιχμηρή γλώσσα, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία του πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση «επιβεβαίωσε την εμμονή του σε μια πολιτική που αποδυναμώνει τη χώρα και το διεθνές κύρος της».
Η αναφορά στα άδεια έδρανα
Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα επιχειρεί να δώσει το Κίνημα στην εικόνα των άδειων εδράνων κατά την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού.
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν αντιμετωπίζει την εικόνα αυτή απλώς ως οργανωτικό χαρακτηριστικό της λειτουργίας της Γενικής Συνέλευσης, αλλά της αποδίδει πολιτικό συμβολισμό.
Στην ανακοίνωση υποστηρίζεται ότι τα άδεια έδρανα «δεν αποτελούν απλή αποδοκιμασία» και παρουσιάζονται από το Κίνημα ως ένδειξη περιορισμένου διεθνούς ενδιαφέροντος για τη σημερινή ελληνική εξωτερική πολιτική.
Πρόκειται για πολιτική ερμηνεία της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, η οποία συνδέει την εικόνα αυτή με τη γενικότερη θέση της ότι η Ελλάδα έχει χάσει μέρος της αυτονομίας που θα έπρεπε να διαθέτει στη χάραξη της διεθνούς στρατηγικής της.
Αιχμές για την Τουρκία
Ένα από τα κεντρικά σημεία της ανακοίνωσης αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Το Κίνημα υποστηρίζει ότι η γενική αναφορά του πρωθυπουργού στο Διεθνές Δίκαιο δεν συνοδεύθηκε από την αποφασιστικότητα που, κατά την άποψή του, απαιτείται έναντι της Τουρκίας.
Ειδικότερα, αναφέρει ότι δεν υπήρξε «απαίτηση συμμόρφωσης του εξ ανατολών γείτονα».
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση βρίσκεται σε συνέχεια της γραμμής που έχει παρουσιάσει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.
Στο κυβερνητικό πρόγραμμα που παρουσίασε στη ΔΕΘ, η εθνική ασφάλεια αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πυλώνες, με προτάσεις για διαφορετικό αμυντικό δόγμα και περισσότερο ενεργητική πολιτική αποτροπής.
Κριτική και για τον πόλεμο στην Ουκρανία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά της ανακοίνωσης και στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας.
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επικρίνει την κυβέρνηση επειδή, όπως υποστηρίζει, η επίκληση του σταθεροποιητικού ρόλου της Ελλάδας και της προσήλωσης στην ειρήνη δεν συνοδεύθηκε από ελληνική προσπάθεια μεσολάβησης για την προώθηση μιας ειρηνευτικής διαδικασίας.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ευρύτερη κριτική του Κινήματος για την ευρωπαϊκή πολιτική.
Η ανακοίνωση υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν μπορεί να υπηρετείται μέσα από «πολιτική λιτότητας και πολέμου».
Παράλληλα, τονίζεται ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο δυτικό στρατόπεδο δεν θα πρέπει, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη πολιτική θέση, να συνεπάγεται απώλεια της αυτονομίας της χώρας στη διαμόρφωση των επιλογών της.
Τι λέει για Ισραήλ και Μέση Ανατολή
Μέτωπο κριτικής ανοίγει η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην κρίση στη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η τοποθέτηση του πρωθυπουργού δεν συνοδεύθηκε από την απαιτούμενη, κατά το Κίνημα, υποστήριξη μιας προοπτικής δύο κρατών με αμοιβαίο σεβασμό.
Παράλληλα επιχειρεί να κάνει σαφή διάκριση μεταξύ της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας–Ισραήλ και της στάσης απέναντι στις πολιτικές της εκάστοτε ισραηλινής κυβέρνησης.
Η θέση που διατυπώνεται είναι ότι η στρατηγική σχέση πρέπει να αφορά το κράτος του Ισραήλ και να μη μετατρέπεται σε άκριτη υποστήριξη συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών.
Στο επίκεντρο και το Κυπριακό
Ακόμη πιο συγκεκριμένη είναι η ανακοίνωση στο Κυπριακό.
Η πλευρά Καρυστιανού υποστηρίζει ότι η αναφορά του πρωθυπουργού στο ζήτημα δεν έθεσε με την απαιτούμενη σαφήνεια ως στόχο τον τερματισμό της κατοχής και την πλήρη αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Παράλληλα ζητά εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου στο σύνολο της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Με τον τρόπο αυτό η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επιχειρεί να παρουσιάσει μια διαφοροποιημένη προσέγγιση απέναντι στην κυβερνητική στρατηγική για τα εθνικά ζητήματα.
Η βαριά κατηγορία περί «παρακολουθήματος»
Το πολιτικά σκληρότερο σημείο της ανακοίνωσης βρίσκεται στην αποτίμηση της συνολικής κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής.
Ο Τομέας Άμυνας της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως «παρακολούθημα επιλογών και πολιτικών που εκπορεύονται έξω από αυτήν».
Πρόκειται για εξαιρετικά βαριά πολιτική κατηγορία, με την οποία το Κίνημα επιχειρεί να αμφισβητήσει συνολικά τη στρατηγική της κυβέρνησης και όχι απλώς επιμέρους διπλωματικούς χειρισμούς.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, έχει παρουσιάσει διαφορετική εικόνα για την ελληνική εξωτερική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι η χώρα λειτουργεί ως παράγοντας σταθερότητας και διαθέτει ενισχυμένο διεθνή ρόλο.
Έχουμε επομένως δύο σαφώς διαφορετικές πολιτικές αναγνώσεις.
Η Καρυστιανού ανοίγει πλέον όλα τα πολιτικά μέτωπα
Η σημασία της ανακοίνωσης δεν περιορίζεται μόνο στο περιεχόμενό της.
Δείχνει παράλληλα ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επιχειρεί πλέον να παρεμβαίνει σε ολόκληρη την πολιτική ατζέντα.
Η Μαρία Καρυστιανού μπήκε στην πολιτική ζωή έχοντας ως βασικό σημείο αναφοράς τα Τέμπη, τη Δικαιοσύνη και τη λειτουργία των θεσμών.
Μετά όμως την επίσημη συγκρότηση του Κινήματος και την παρουσίαση του κυβερνητικού του προγράμματος στη Θεσσαλονίκη, η πολιτική αντιπαράθεση έχει επεκταθεί στην οικονομία, στην άμυνα, στο δημογραφικό, στα εθνικά θέματα και πλέον με ιδιαίτερη ένταση στην εξωτερική πολιτική.
Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και η ανακοίνωση για τον ΟΗΕ.
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν περιορίζεται πλέον στην κριτική για τα Τέμπη και το κράτος δικαίου, αλλά επιχειρεί να παρουσιάσει απέναντι στην κυβέρνηση μια συνολική εναλλακτική πολιτική πρόταση.
Και το μήνυμα με το οποίο κλείνει η ανακοίνωση είναι χαρακτηριστικό:
Το Κίνημα δηλώνει ότι προτείνει μια εξωτερική πολιτική «ενεργή, δυναμική, παρεμβατική», με έμπρακτη υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.
Με άλλα λόγια, η αντιπαράθεση Καρυστιανού–Μητσοτάκη περνά πλέον και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και των εθνικών θεμάτων.
