Ο δημοτικός σύμβουλος εξηγεί γιατί διαφωνεί με την άρση της δωρεάς και προειδοποιεί για έναν δικαστικό αγώνα Δήμου–Νοσοκομείου – «Το ζητούμενο είναι να λειτουργήσει το κτίριο 100% για τα άτομα με ειδικές ανάγκες»
Σοβαρές ενστάσεις για τον τρόπο με τον οποίο ο Δήμος Αργοστολίου επιχειρεί να διεκδικήσει το ακίνητο που προοριζόταν για τη στέγαση δομών για άτομα με ειδικές ανάγκες διατύπωσε ο δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Κεκάτος, μιλώντας στη ραδιοφωνική εκπομπή «Το βήμα του πολίτη» του δημοσιογράφου Σάκη Βούτου.
Ο κ. Κεκάτος ξεκαθάρισε ότι η διαφωνία του δεν αφορά τον στόχο της αξιοποίησης του κτιρίου για τα ΑμεΑ. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι αυτός ακριβώς πρέπει να είναι ο βασικός σκοπός. Εκείνο που αμφισβητεί είναι ο δρόμος που επέλεξε η Δημοτική Αρχή με την άρση της δωρεάς, καθώς, σύμφωνα με όσα ανέφερε, υπάρχουν σοβαρές ιδιοκτησιακές, πολεοδομικές και νομικές εκκρεμότητες.
Και έθεσε μία ιδιαίτερα σοβαρή κοινωνική διάσταση του προβλήματος:
«Είναι 200 παιδιά, από τα οποία περίπου τα 120 είναι κλεισμένα στα σπίτια τους και δεν βλέπουν φως της ημέρας, γιατί δεν έχουν κάτι να τα απασχολήσει».
Το «αγκάθι» των δύο οικοπέδων
Σύμφωνα με τον Δημήτρη Κεκάτο, το βασικό πρόβλημα βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκε το κτίριο.
Όπως εξήγησε, το κτίσμα ανεγέρθηκε με μία ενιαία οικοδομική άδεια πάνω σε δύο οικόπεδα που είχαν ενοποιηθεί. Το ένα ανήκε στο Νοσοκομείο και το δεύτερο στον Δήμο, ο οποίος το είχε δωρίσει για την κατασκευή της δομής.
Αυτό, κατά τον ίδιο, δημιουργεί ένα εξαιρετικά περίπλοκο ιδιοκτησιακό ζήτημα.
«Αν σήμερα πούμε “θέλουμε το οικόπεδο πίσω”, δεν παίρνεις απλώς ένα οικόπεδο και το ένα τρίτο του κτιρίου. Δεν μπορείς να πάρεις ένα κομμάτι του κτιρίου και να πεις “αυτό είναι δικό μου”. Πώς θα το δηλώσεις στο Κτηματολόγιο;», διερωτήθηκε.
Κατά συνέπεια, υποστήριξε ότι ακόμη και μια δικαστική δικαίωση του Δήμου δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι ο Δήμος θα αποκτήσει ολόκληρο το κτίριο και θα μπορεί να το διαχειρίζεται ανεξάρτητα.
«Το ένα μέρος θα το αντιδικεί το Νοσοκομείο και το άλλο ο Δήμος»
Ο δημοτικός σύμβουλος χρησιμοποίησε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να περιγράψει το αδιέξοδο που θεωρεί ότι μπορεί να δημιουργηθεί.
«Μπορεί να πάρει ο Δήμος έναν όροφο, και από κάτω το Νοσοκομείο να του κλείσει την πόρτα και να του πει “δεν σε αφήνω να περάσεις”. Τι θα κάνει τότε; Θα πάρει και άλλους ορόφους;»
Σύμφωνα πάντα με όσα ανέφερε στη συνέντευξη, το Νοσοκομείο έχει ήδη κινηθεί δικαστικά διεκδικώντας ολόκληρο το οικόπεδο, ενώ το ακίνητο εμφανίζεται στο Κτηματολόγιο ως αγνώστου ιδιοκτήτη.
Για τον ίδιο, επομένως, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσει δικαστικά το ιδιοκτησιακό καθεστώς και στη συνέχεια να αποφασιστούν οι επόμενες κινήσεις.
«Το να αφήσουμε μια κόντρα μεταξύ Νοσοκομείου και Δήμου είναι ό,τι χειρότερο», τόνισε, προειδοποιώντας ότι μια μακρά δικαστική διαμάχη μπορεί να κοστίσει χρήματα και κυρίως πολύτιμο χρόνο.
Το κρίσιμο ερώτημα: Τι γίνεται σήμερα μέσα στο κτίριο;
Ο Δημήτρης Κεκάτος έβαλε όμως στο τραπέζι και ένα δεύτερο ζήτημα: τη σημερινή χρήση του κτιρίου.
Αναγνώρισε ότι εκεί παρέχονται υπηρεσίες σε άτομα με ειδικές ανάγκες, όπως εργοθεραπείες και φυσικοθεραπείες, ωστόσο υποστήριξε ότι σημαντικά τμήματα του κτιρίου χρησιμοποιούνται πλέον για διαφορετικούς σκοπούς.
Όπως ανέφερε, στο υπόγειο έχουν τοποθετηθεί αποθηκευμένα αντικείμενα και σχολικά βιβλία, στο ισόγειο άρχισε να μεταφέρεται το αρχείο της Πολεοδομίας, ενώ στον χώρο στεγάζεται και το ΕΚΑΒ.
Κατά τον ίδιο, οι συγκεκριμένες χρήσεις δεν συνδέονται με τον αρχικό σκοπό του κτιρίου.
Και στο σημείο αυτό άσκησε κριτική και στον ίδιο τον Δήμο:
«Να τα λέμε όλα: για αυτή τη χρήση, ο πρώτος που δεν είναι εντάξει είναι ο Δήμος».
«Δεν είμαστε απέναντι στα άτομα με αναπηρία»
Ιδιαίτερα ενοχλημένος εμφανίστηκε από τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστήριξε, παρουσιάστηκε η στάση όσων δεν στήριξαν την πρόταση της Δημοτικής Αρχής.
«Είπανε σε εμάς που δεν ψηφίσαμε ότι είμαστε εναντίον του Δήμου. Δηλαδή η αντιπολίτευση δεν θέλει τα άτομα με ειδικές ανάγκες; Είναι λάθος», ανέφερε.
Για τον ίδιο, το θέμα θα έπρεπε να αποτελέσει σημείο σύγκλισης ολόκληρου του Δημοτικού Συμβουλίου και όχι πεδίο αντιπαράθεσης.
Όπως τόνισε, ο πραγματικός στόχος δεν πρέπει να είναι ποιος θα έχει τον τίτλο κυριότητας αλλά πώς ολόκληρο το κτίριο θα αποδοθεί στη χρήση για την οποία δημιουργήθηκε.
«Το ζήτημα είναι να μπορεί να λειτουργήσει, 100%, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και να μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ακόμη και άλλοι Δήμοι».
Η δραματική αναφορά στα 120 παιδιά
Ίσως η σημαντικότερη κοινωνική διάσταση της συνέντευξης ήρθε όταν ο κ. Κεκάτος αναφέρθηκε στον αριθμό των παιδιών και των οικογενειών που, σύμφωνα με όσα είπε, έχουν ανάγκη από ουσιαστικές δομές υποστήριξης.
Έκανε λόγο για περίπου 200 παιδιά, υποστηρίζοντας ότι περίπου 120 παραμένουν στα σπίτια τους χωρίς επαρκείς δυνατότητες απασχόλησης και υποστήριξης.
«Αν δεν βοηθούσαμε εμείς οι ίδιοι οι γονείς τα παιδιά μας, δεν τα βοήθησε κανείς», είπε, μεταφέροντας και την προσωπική διάσταση του ζητήματος.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο υποστήριξε ότι χρήματα και χρόνος δεν πρέπει να αναλωθούν σε έναν πολυετή δικαστικό πόλεμο, αλλά στην ουσιαστική κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων αυτών.
Τι είπε για την ανακήρυξη επίτιμου δημότη
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στην πρόσφατη απόφαση για την ανακήρυξη επίτιμου δημότη.
Ο Δημήτρης Κεκάτος διευκρίνισε ότι η στάση του δεν αφορούσε το πρόσωπο, αλλά τον χρόνο και τον τρόπο με τον οποίο έγινε η κίνηση.
«Σεβόμαστε το αξίωμα — το ανώτερο αξίωμα», είπε, εξηγώντας ότι θα προτιμούσε μια τέτοια τιμητική διάκριση να έχει προηγουμένως συνδεθεί με κάποια συγκεκριμένη προσφορά προς την Κεφαλονιά.
Υποστήριξε επίσης ότι μια ανακήρυξη επίτιμου δημότη πρέπει, κατά το δυνατόν, να ενώνει την τοπική κοινωνία και όχι να προκαλεί αντιπαράθεση.
Αιχμές για τις αποζημιώσεις των βουλευτών
Ο κ. Κεκάτος σχολίασε και το ζήτημα των αποζημιώσεων των βουλευτών για τη συμμετοχή τους στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, ασκώντας έντονη κριτική.
«Είναι θέμα νοοτροπίας», είπε, αντιπαραβάλλοντας τις σχετικές αποζημιώσεις με τα εισοδήματα εργαζομένων και γιατρών που υπηρετούν στην Κεφαλονιά.
Κατά τον ίδιο, τέτοιες εικόνες ενισχύουν την απογοήτευση των πολιτών από την πολιτική και ιδιαίτερα την απομάκρυνση των νεότερων ηλικιών από τα κοινά.
«Οι νέοι πρέπει να πάρουν το μέλλον στα χέρια τους»
Στο θέμα αυτό επέμεινε ιδιαίτερα.
Ο Δημήτρης Κεκάτος χαρακτήρισε παθογένεια τη μικρή συμμετοχή των νέων στα πολιτικά και αυτοδιοικητικά δρώμενα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι στα 40 του χρόνια συγκαταλέγεται στους νεότερους δημοτικούς συμβούλους.
«Οι νέοι πρέπει να πάρουν το μέλλον στα χέρια τους, ανεξάρτητα από το ποιον θα ψηφίσουν», σημείωσε.
Και πρόσθεσε ότι το ζητούμενο δεν είναι να κατευθυνθούν προς συγκεκριμένα πρόσωπα ή παρατάξεις, αλλά να συμμετέχουν στις εκλογικές και κοινωνικές διαδικασίες.
Η προειδοποίηση για το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και την Κεφαλονιά του 2030
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στο δημογραφικό και στο μέλλον της πανεπιστημιακής παρουσίας στην Κεφαλονιά.
Ο κ. Κεκάτος μετέφερε συζήτηση που, όπως είπε, είχε με τον πρύτανη του Ιονίου Πανεπιστημίου, σύμφωνα με την οποία έως το 2030 οι φοιτητές ενδέχεται να είναι κατά 40% λιγότεροι.
Ο ίδιος συνέδεσε αυτή την προοπτική με την οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού τον χειμώνα, εκφράζοντας φόβους για περαιτέρω συρρίκνωση της μόνιμης δραστηριότητας.
«Ο τόπος μας ψυχορραγεί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Και έθεσε το ερώτημα εάν το μοντέλο που θέλει η Κεφαλονιά είναι ένα νησί που θα λειτουργεί ουσιαστικά μόνο κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου:
«Πώς θα μη ερημώσει το νησί μας τον χειμώνα; Θα το δουλεύουμε τρεις μήνες το καλοκαίρι και μετά θα το κλείνουμε;»
Το μήνυμα που επιχείρησε να στείλει μέσα από τη συνέντευξη ήταν ότι η αντιμετώπιση των προβλημάτων απαιτεί συνεννόηση και συμμετοχή.
Στην περίπτωση του κτιρίου για τα ΑμεΑ, πάντως, το ερώτημα που θέτει είναι πολύ συγκεκριμένο: θα οδηγηθούν Δήμος και Νοσοκομείο σε μια μακρά δικαστική αντιπαράθεση για την κυριότητα ή μπορεί να βρεθεί κοινή λύση ώστε το κτίριο να υπηρετήσει επιτέλους πλήρως τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε;
