Αλέξανδρος Παντελειός για τα αδέσποτα: «Το καλύτερο καταφύγιο είναι αυτό που κάποια μέρα θα φιλοξενεί όλο και λιγότερα ζώα»

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, ο Αλέξανδρος Παντελειός παρεμβαίνει στο ζήτημα της διαχείρισης των αδέσποτων στον Δήμο Αργοστολίου, χαρακτηρίζοντας σημαντική και θετική εξέλιξη τη δρομολόγηση του νέου καταφυγίου, αλλά επισημαίνοντας ότι το πραγματικό στοίχημα βρίσκεται στην πρόληψη: περισσότερες στειρώσεις, υιοθεσίες, υπεύθυνη ιδιοκτησία και σταθερή συνεργασία με τους εθελοντές.

Μήνυμα με σαφή αναφορά στην κατάσταση των αδέσποτων ζώων στον Δήμο Αργοστολίου έστειλε ο Αλέξανδρος Παντελειός, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.

Στην παρέμβασή του δεν περιορίζεται στον συμβολισμό της ημέρας, αλλά επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση στην καθημερινή διαχείριση του προβλήματος, υπογραμμίζοντας ότι ο τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία αντιμετωπίζει τα ζώα δεν κρίνεται από τις επετειακές αναρτήσεις, αλλά από όσα γίνονται στην πράξη όλο τον χρόνο.

«Μια καλή αφορμή να θυμηθούμε ότι η σχέση μας με τα ζώα φαίνεται κυρίως στην καθημερινότητα και όχι μόνο στις επετειακές αναρτήσεις», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Θετική εξέλιξη το νέο καταφύγιο στον Δήμο Αργοστολίου

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο Αλέξανδρος Παντελειός στη δρομολόγηση του νέου καταφυγίου αδέσποτων στον Δήμο Αργοστολίου, χαρακτηρίζοντάς την σημαντική και θετική εξέλιξη.

Όπως τονίζει, πρόκειται για μια υποδομή την οποία έχει ανάγκη ο τόπος και η οποία πρέπει να ολοκληρωθεί.

«Στον Δήμο Αργοστολίου, η δρομολόγηση του νέου καταφυγίου αδέσποτων είναι μια σημαντική και θετική εξέλιξη. Ένα έργο που το έχουμε ανάγκη και που πρέπει να ολοκληρωθεί», αναφέρει.

Η τοποθέτησή του, ωστόσο, δεν σταματά στην κατασκευή της νέας δομής.

Αντίθετα, θέτει το ερώτημα του τι πρέπει να γίνει παράλληλα ώστε το καταφύγιο να μη μετατραπεί απλώς σε έναν χώρο στον οποίο θα συγκεντρώνεται ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός αδέσποτων.

«Το πραγματικό στοίχημα είναι μεγαλύτερο»

Εδώ βρίσκεται και το βασικό μήνυμα της παρέμβασης.

Για τον Αλέξανδρο Παντελειό, η δημιουργία της υποδομής αποτελεί ένα μόνο μέρος της συνολικής πολιτικής που απαιτείται για τα αδέσποτα.

Το πραγματικό στοίχημα, όπως υπογραμμίζει, είναι οι περισσότερες στειρώσεις, η συστηματική φροντίδα, η ενίσχυση των υιοθεσιών, η υπεύθυνη ιδιοκτησία ζώων συντροφιάς και η σταθερή συνεργασία με τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα αδέσποτα.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια προσέγγιση που μεταφέρει το βάρος από την απλή φιλοξενία των ζώων στην πρόληψη της συνεχούς αύξησης του αριθμού τους.

Οι στειρώσεις αποτελούν κρίσιμο κομμάτι αυτής της προσπάθειας, ενώ αντίστοιχη σημασία έχει η προώθηση των υιοθεσιών, ώστε ζώα που σήμερα βρίσκονται στον δρόμο ή σε δομές φιλοξενίας να μπορούν να αποκτήσουν ένα μόνιμο σπίτι.

Ταυτόχρονα, η αναφορά στην υπεύθυνη ιδιοκτησία αγγίζει μία από τις βασικές πλευρές του προβλήματος: την ανάγκη να περιοριστούν οι εγκαταλείψεις και να ενισχυθεί η υπευθυνότητα απέναντι στα ζώα συντροφιάς.

Ο κρίσιμος ρόλος των εθελοντών

Ξεχωριστή θέση στην παρέμβαση Παντελειού έχουν οι εθελοντές και όλοι όσοι ασχολούνται καθημερινά με τη φροντίδα των ζώων.

Η διαχείριση των αδέσποτων στην πράξη δεν αποτελεί μόνο υπόθεση των δημοτικών υπηρεσιών. Σε πολλές περιπτώσεις, άνθρωποι και εθελοντές βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, φροντίζοντας, ταΐζοντας και βοηθώντας ζώα που έχουν ανάγκη.

Γι’ αυτό και ο Αλέξανδρος Παντελειός ζητά σταθερή συνεργασία μαζί τους, ενώ τους απευθύνει δημόσια ένα μεγάλο «ευχαριστώ».

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εθελοντές και σε όλους όσοι φροντίζουν καθημερινά τα ζώα του τόπου μας», αναφέρει.

Η φράση που συμπυκνώνει το μήνυμα

Η πιο χαρακτηριστική, πάντως, αναφορά της παρέμβασής του βρίσκεται στο τέλος της τοποθέτησης για το νέο καταφύγιο.

Ο Αλέξανδρος Παντελειός σημειώνει:

«Το καλύτερο καταφύγιο είναι αυτό που, κάποια μέρα, θα χρειάζεται να φιλοξενεί όλο και λιγότερα ζώα».

Μια φράση που ουσιαστικά συμπυκνώνει ολόκληρη τη λογική της παρέμβασής του.

Η επιτυχία μιας πολιτικής για τα αδέσποτα, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, δεν μπορεί να μετριέται μόνο από τον αριθμό των θέσεων ενός καταφυγίου ή από τον αριθμό των ζώων που φιλοξενούνται σε αυτό.

Ο μακροπρόθεσμος στόχος πρέπει να είναι να υπάρχουν λιγότερα ζώα που χρειάζονται καταφύγιο.

Και αυτό προϋποθέτει οργανωμένο πρόγραμμα στειρώσεων, φροντίδα, περισσότερες υιοθεσίες, περιορισμό των εγκαταλείψεων, υπεύθυνους ιδιοκτήτες και ουσιαστική συνεργασία Δήμου, πολιτών και εθελοντών.

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων γίνεται έτσι αφορμή όχι μόνο για ένα μήνυμα ευαισθητοποίησης, αλλά και για μια πολύ συγκεκριμένη συζήτηση γύρω από το τι πρέπει να γίνει την επόμενη ημέρα.

Γιατί, όπως προκύπτει από την παρέμβαση Παντελειού, η πραγματική προστασία των ζώων κρίνεται στις πράξεις της καθημερινότητας και όχι στις επετείους.