Στην ιστορική Μονή Κηπουραίων βρέθηκε την παραμονή της εορτής του Τιμίου Σταυρού ο δημοτικός σύμβουλος Βαγγέλης Θεοφιλάτος. Με μια προσωπική και συναισθηματική ανάρτηση, συνδέει τη μεγάλη γιορτή με τις παιδικές του αναμνήσεις από τα Δαμουλιανάτα, τους ανθρώπους που έφυγαν, εκείνους που βρίσκονται ακόμη κοντά μας και την ευθύνη απέναντι στο μέλλον της Παλλικής.
Μια επίσκεψη με ιδιαίτερο συμβολισμό πραγματοποίησε ο Βαγγέλης Θεοφιλάτος στα Κηπούρια της Παλλικής, την παραμονή της εορτής του Τιμίου Σταυρού.
Ο δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ. – Δημοκρατικής Συμμαχίας Πολιτών Παλλικής βρέθηκε στο ιστορικό μοναστήρι για να προσκυνήσει και να προσευχηθεί, καταγράφοντας παράλληλα σκέψεις και αναμνήσεις που τον συνοδεύουν από τα παιδικά του χρόνια.
«Παναγία απ’ τα Κηπούρια, φύλαέ μου τα ζυγούρια»
Η επίσκεψη ξύπνησε μια παλιά εικόνα από τα Δαμουλιανάτα και τα χρόνια κατά τα οποία ο ίδιος, όπως αναφέρει, ήταν μικρό τσοπανόπουλο.
Θυμήθηκε τους στίχους που άκουγε από παλιούς συγχωριανούς του:
«Παναγία απ’ τα Κηπούρια, φύλαέ μου τα ζυγούρια».
Και εξηγεί ότι «ζυγούρια» αποκαλούσαν τα νέα αρνάκια που κρατούσαν, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχεια του μικρού κοπαδιού της οικογένειας.
Μια απλή φράση που κουβαλά μαζί της εικόνες από μια άλλη Κεφαλονιά και από έναν τρόπο ζωής που έχει πλέον σε μεγάλο βαθμό χαθεί.
Προσευχή για εκείνους που έφυγαν και όσους αγαπάμε
Ο Βαγγέλης Θεοφιλάτος περιγράφει την επίσκεψή του στα Κηπούρια ως επιστροφή σε έναν τόπο με τον οποίο τον συνδέουν βαθιά βιώματα.
Όπως γράφει, πήγε στο μοναστήρι με σεβασμό στο ένδοξο παρελθόν του για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και να προσευχηθεί:
«Για όσους και όσα χάθηκαν βιαστικά και μας λείπουν. Όσους ζούνε αγαπημένους. Για όσα όμορφα, ακόμα ίσως, μας περιμένουν. Για το καλό του τόπου μας».
«Χρόνια πολλά Παλλική»
Η ανάρτηση καταλήγει σε ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια της θρησκευτικής εορτής και απευθύνεται στους Παλλικισιάνους όπου κι αν βρίσκονται.
«Χρόνια πολλά Παλλική, όπου κι αν βρίσκονται τα παιδιά σου», γράφει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, συνδέει την παρουσία του στα Κηπούρια με την ευθύνη της σημερινής γενιάς απέναντι σε εκείνες που θα ακολουθήσουν:
«Όσο ο Θεός μας επιτρέπει, θα βοηθούμε αυτό τον τόπο, που άλλοι μας παραδώσανε και που άλλοι περιμένουν να παραλάβουν καλύτερο».
Ένα μήνυμα με αναφορές στην πίστη, στις μνήμες μιας άλλης εποχής και, κυρίως, στον δεσμό με την Παλλική και τους ανθρώπους της.



