Μια παρέμβαση με ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον κάνει ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Βουλγαράκης για την πορεία του ελληνικού τουρισμού, αφήνοντας ουσιαστικά αιχμές και προς την κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας.
Μπορεί στο άρθρο του να μην κατονομάζει την κυβέρνηση Μητσοτάκη ούτε να εξαπολύει ευθεία πολιτική επίθεση, όμως όσα γράφει δύσκολα περνούν απαρατήρητα.
Και αυτό γιατί ο πρώην υπουργός αμφισβητεί στην πράξη ένα από τα βασικά αφηγήματα που συνοδεύουν κάθε χρόνο την τουριστική περίοδο: ότι τα νέα ρεκόρ αφίξεων αποτελούν από μόνα τους απόδειξη επιτυχίας.
Η χαρακτηριστική φράση «γεμάτα νησιά, άδεια τραπέζια» συμπυκνώνει ακριβώς αυτή την κριτική.
Ο Γιώργος Βουλγαράκης επισημαίνει ότι οι αυξημένες αφίξεις δεν μεταφράζονται αυτομάτως σε αντίστοιχη αύξηση της κατανάλωσης και των εσόδων για εστίαση, λιανεμπόριο και τοπικές επιχειρήσεις.
Το «καρφί» για τον τουρισμό στον… αυτόματο
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η αναφορά του ότι «ο ελληνικός τουρισμός δεν πρέπει να λειτουργεί πλέον στον αυτόματο».
Πρόκειται για διατύπωση που αποκτά σαφή πολιτική διάσταση όταν προέρχεται από έναν πρώην υπουργό της ΝΔ.
Ουσιαστικά, ο Βουλγαράκης προειδοποιεί ότι δεν αρκούν πλέον οι πανηγυρισμοί για τις αφίξεις, τις πληρότητες και τις αεροπορικές συνδέσεις, εάν πίσω από τους αριθμούς οι επιχειρήσεις πιέζονται, οι εργαζόμενοι δεν βρίσκουν κατοικία και οι υποδομές των τουριστικών περιοχών αδυνατούν να ανταποκριθούν.
Η κριτική του γίνεται ακόμη πιο ουσιαστική όταν αναφέρεται στην κατάσταση των υποδομών.
Ύδρευση, απορρίμματα, δρόμοι, λιμάνια, ενέργεια και υπηρεσίες υγείας, όπως σημειώνει, δεν ακολούθησαν με τον ίδιο ρυθμό την ανάπτυξη του τουρισμού.
Και αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά ευθέως τόσο την κεντρική διοίκηση όσο και την αυτοδιοίκηση.
Ένα μήνυμα που δύσκολα δεν έχει πολιτικό αποδέκτη
Ο πρώην υπουργός δεν μιλά για «αποτυχία» της σημερινής κυβέρνησης. Αυτό πρέπει να είναι σαφές.
Ωστόσο, όταν ένα ιστορικό στέλεχος της ΝΔ υποστηρίζει ότι το τουριστικό μοντέλο «αρχίζει να συναντά τα όριά του», ότι χρειάζεται επαναπροσδιορισμός του τρόπου με τον οποίο μετράμε την επιτυχία και ότι η χώρα χρειάζεται επειγόντως καλύτερη διαχείριση των προορισμών και σοβαρότερες επενδύσεις στις υποδομές, η παρέμβαση αποκτά αναπόφευκτα πολιτική βαρύτητα.
Με απλά λόγια, το μήνυμα είναι:
Δεν αρκεί να λέμε πόσα εκατομμύρια τουρίστες ήρθαν στην Ελλάδα. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσα χρήματα άφησαν, πόσα από αυτά έφτασαν στις τοπικές επιχειρήσεις και τι κόστος είχε αυτή η τουριστική πίεση για τις τοπικές κοινωνίες.
Και ακριβώς εκεί βρίσκεται ίσως το ισχυρότερο «καρφί» του Γιώργου Βουλγαράκη προς την κυβερνητική διαχείριση του τουρισμού.
