Ο Κλεισθένης δημιούργησε ένα τεράστιο ζήτημα όσον αφορά όχι μόνο την κυβερνησιμότητα, αλλά και τη λειτουργική και οργανωτική αποτελεσματικότητα των Δήμων και των Περιφερειών, και αυτό θα φανεί στην πράξη.

Δεν υπάρχει δυνατότητα να αλλάξουν σημαντικές διατάξεις και, κατά την άποψή μου, επειδή ακούγονται ορισμένοι συμβολισμοί (π.χ. ότι το σύστημα γίνεται “δημαρχοκεντρικό” κλπ) μπορώ να σας πω ότι με τις διατάξεις αυτές το υφιστάμενο καθεστώς στη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου και στις εκτελεστικές αρμοδιότητες θα είναι κατά πολύ υπολειπόμενο από τις προηγούμενες δημοτικές περιόδους που υπήρχε το σύστημα της πλειοψηφικής εκλογής.  Θα φανεί στην πράξη.

Θεωρώ ότι η υπόθεση των “συμπράξεων”, που κινείται και στα όρια της συνταγματικότητας, θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, γιατί κανείς δεν δεσμεύεται να ακολουθεί τις συμφωνίες τις οποίες θα έχουν κάνει οι Επικεφαλής, κανείς.  Από την άποψη αυτή, θα δημιουργηθούν τεράστια προβλήματα στην εξέλιξη της λειτουργίας των οργάνων, γιατί θα αλλοιώνονται συνεχώς οι συσχετισμοί.  Θα φανεί στην πορεία και αυτό.

Δυο  βασικές παρατηρήσεις.

– Η μία αφορά στον ορισμό των Αντιδημάρχων.  Το προηγούμενο καθεστώς παρείχε τη δυνατότητα στο Δήμαρχο που ορίζει τους Αντιδημάρχους, να τους ανακαλεί ανά πάσα στιγμή εάν ανέκυπτε οποιοδήποτε πρόβλημα.  Τώρα για έξι μήνες θα πρέπει να παραμένεικάποιος Αντιδήμαρχος “βρέξει-χιονίσει”, πχ να κρατάει μια καρέκλα χωρίς να κάνει τίποτε.  Δεν έχει λογική αυτή η διάταξη.

– Όπως επίσης, απ’ τη στιγμή που αίρεται η αποφασιστική αρμοδιότητα των Προέδρων Κοινοτήτων όσον αφορά την τέως ΣΑΤΑ – και δεδομένου ότι έχει συμπεριληφθεί η διάταξη που προτείναμε για να αρθεί η έμμεση εκλογή και Πρόεδρος να εκλέγεται ο πρώτος από την πρώτη Παράταξη – προς τι όλη αυτή η γραφειοκρατία που εξακολουθεί να υφίσταται χωρίς να χρειάζεται; Θα οδηγήσει σε τραγελαφικές καταστάσεις, το έχω πει κατ’ επανάληψη, η κατανομή της τ.ΣΑΤΑ στο περίπου 70% των Δήμων. Οδηγεί σε κατανομές μικρών ποσών (1.000, 800 ευρώ κλπ) και θα πρέπει να συζητούν αυτοί οι άνθρωποι, με υποστήριξη και των Υπηρεσιών,  για το τι θα κάνουν τα 800 ευρώ το χρόνο… Δεν έχει νόημα. Είναι λογικότερο να κρατηθεί η διαδικασία που προέβλεπε ο Καλλικράτης ότι η Διοίκηση του Δήμου απευθύνεται στις Κοινότητες, οι οποίες προτείνουν ποιες κατά την άποψή τους πρέπει να είναι οι επεμβάσεις στα έργα τοπικής υποδομής στην τρέχουσα περίοδο.

– Νομίζω ότι ισχυροποιεί τη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου – και εδώ είναι μια διαδικασία που απαιτεί αλλαγή κουλτούρας στη λειτουργία – το ότι το Ν/Σ στο Τεχνικό Πρόγραμμα και στον Π/Υ απαιτεί παραταξιακή πρόταση. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και με την υποστήριξη των Υπηρεσιών. Κατά την άποψή μου, δεν θα υπάρξει αντίφαση, γιατί οι Υπηρεσίες δεν πρόκειται να κάνουν τεκμηρίωση αν η μία ή η άλλη πρόταση ήταν σωστή.  Η διάταξη, όπως είναι διατυπωμένη, προφανώς θα ζητά από τις Υπηρεσίες να βεβαιώνουν κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα χρηματοδότησης των προτάσεων που θα κάνουν οι Παρατάξεις. Αυτό είναι σωστό.

Θα οδηγήσει σε μια “υπευθυνοποίηση” του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά δεν αρκεί, όπως είναι ο Κώδικας διατυπωμένος, για να μπορέσει να αναβαθμίσει και το ρόλο του Δημοτικού Συμβούλου.

Εκτιμώ ότι σε επόμενη παρέμβαση που πρέπει απαραιτήτως να γίνει, θα πρέπει να προσεγγιστεί με μέγιστη σοβαρότητα ο καταστατικός ρόλος του Δημοτικού Συμβούλου, για να μπορεί να επιτελεί το έργο του, όπως ακριβώς προβλέπεται με αυτές τις παρεμβάσεις που, όπως προανέφερα, είναι στα όρια νομικής συμβατότητας και συνταγματικότητας  σε πολλές περιπτώσεις, αλλά όταν θα κριθούν δεν θα έχει καμιά πρακτική αξία.

– Και πρέπει να συνοδευτούν από αλλαγές στο ν.4412/2016 για τις Δημόσιες Συμβάσεις.  Γιατί και όλα αυτά να εφαρμοστούν με άριστο τρόπο, δεν πρόκειται να προωθηθεί κανένα δημοτικό έργο, καθώς θα μπλοκαριστεί από τις διαδικασίες που ο ν.4412/2016 έχει επιβάλει στη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.

– Τέλος, θα πρέπει από τώρα να υπάρξει από πλευράς ΚΕΔΕ επεξεργασία για να καταργηθούν όλες οι αχρείαστες διαδικασίες που έχουν επιβληθεί στη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.

Ένα παράδειγμα: υποβάλλεις πρόταση σε ένα Πρόγραμμα, συμφωνεί το Δημοτικό Συμβούλιο και προσδιορίζει και ένα ποσό. Πρέπει να ξανά-αποφασίσει ότι αποδέχεται το ποσό. Πρέπει να ξανά-αποφασίσει, αν έχει προσυμβατικό έλεγχο, ότι δέχεται να στείλει στον προσυμβατικό έλεγχο όπως είναι το σχέδιο. Και όταν εγκριθεί το σχέδιο, να ξανά-αποφασίσει. Έλεος. Και δεν σταματά εκεί. Αυτά όλα πρέπει να φύγουν.  Προφανώς όταν υπάρχει μια εκδήλωση ενδιαφέροντος από ένα Δημοτικό Συμβούλιο το κάνει γιατί το θέλει και τέλος. Αυτά όμως είναι πάρα πολλά βήματα τα οποία πρέπει να φύγουν για να μπορέσουν να λειτουργήσουν οι Δημοτικές Αρχές.

Κλείνοντας, θέλω να κάνω και μία πρόβλεψη: εάν σε αυτή την περίοδο η υποχώρηση του θεσμού περιοριστεί μόνο στο 20 % σε σχέση με προηγούμενες περιόδους, θα πρέπει να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι … »

Απόστολος Κοιμήσης

“ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ”