Υπάρχουν Δήμοι όπου η αντιπολίτευση πρέπει να την ψάξεις για να τη βρεις.
Το Ληξούρι σίγουρα δεν ανήκει σε αυτούς.
Απέναντι στη Δημοτική Αρχή του Γιώργου Κατσιβέλη υπάρχει μια αντιπολίτευση που μιλά, καταγγέλλει, καταθέτει θέματα, δημοσιοποιεί προβλήματα και πολλές φορές ανεβάζει τους τόνους στα άκρα.
Και στο κέντρο αυτής της εικόνας βρίσκεται ένα πρόσωπο που δεν μπορεί να λείπει από οποιαδήποτε σοβαρή αποτίμηση της σημερινής αντιπολίτευσης στην Παλλική:
ο Βαγγέλης Θεοφιλάτος.
Δίπλα του υπάρχουν βεβαίως ο Δημήτρης Μεσσάρης και οι παρεμβάσεις του «Πάλλης Ξεκίνημα», αλλά και ο Δημήτρης Μαντζουράτος και η Λαϊκή Συσπείρωση.
Όμως, αν το ερώτημα είναι ποιος ασκεί σήμερα την πιο διαρκή, προσωπική και αιχμηρή πίεση προς τη Δημοτική Αρχή Κατσιβέλη, δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί ο Θεοφιλάτος.
Και αυτό ακριβώς κάνει την περίπτωσή του ενδιαφέρουσα.
Γιατί πολλές φορές η κριτική του έχει συγκεκριμένο αντικείμενο και στοιχεία. Άλλες φορές, όμως, η υπερβολικά σκληρή γλώσσα κινδυνεύει να επισκιάσει ακόμη και τα επιχειρήματα που αξίζει να ακουστούν.
Θεοφιλάτος: αντιπολίτευση σχεδόν σε καθημερινή βάση
Ο Βαγγέλης Θεοφιλάτος εξελέγη με το «Πάλλης Ξεκίνημα», ενώ σήμερα πραγματοποιεί πολλές από τις δημόσιες παρεμβάσεις του με τη ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ. – Δημοκρατική Συμμαχία Πολιτών Παλλικής.
Αυτό που τον διαφοροποιεί είναι το εύρος των θεμάτων στα οποία παρεμβαίνει.
Δεν περιορίζεται σε ένα μεγάλο έργο ή στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
Έχει ασχοληθεί με τα οικονομικά του Δήμου, την καθαριότητα, τις ασφαλτοστρώσεις, τα φωτιστικά της πλατείας, το Μαντζαβινάτειο, την Πανεπιστημιακή Σχολή, τον τουρισμό, την κρουαζιέρα, τα ταξί της Παλλικής και γενικότερα με την απώλεια υπηρεσιών από το Ληξούρι.
Αυτό από μόνο του καταρρίπτει οποιονδήποτε χαρακτηρισμό περί «απούσας αντιπολίτευσης».
Ο Θεοφιλάτος είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από απών.
Η καθαριότητα είναι ίσως το ισχυρότερο παράδειγμα
Η υπόθεση της νέας σύμβασης αποκομιδής απορριμμάτων είναι χαρακτηριστική.
Ο Θεοφιλάτος έθεσε δημόσια ερωτήματα για διαγωνισμό ύψους περίπου 2,94 εκατ. ευρώ, στον οποίο, σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, υπήρξε μία προσφορά με έκπτωση 0,97%. Υπολόγισε επίσης ότι το ετήσιο κόστος της νέας σύμβασης είναι περίπου 734.842 ευρώ και το συνέκρινε με το προηγούμενο μοντέλο διαχείρισης.
Μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει τα πολιτικά συμπεράσματα που βγάζει από αυτούς τους αριθμούς.
Δεν μπορεί όμως να πει ότι εδώ έχουμε ένα απλό «ο Κατσιβέλης τα κάνει όλα λάθος».
Υπάρχουν ποσά. Υπάρχει διαγωνισμός. Υπάρχει ποσοστό έκπτωσης. Υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική επιλογή προς αξιολόγηση.
Ακόμη σοβαρότερη ήταν η παρέμβασή του για την κατεπείγουσα συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής τον Φεβρουάριο, στην οποία πήγε ως παρατηρητής και έθεσε δημόσια ερωτήματα για τον τρόπο λήψης της απόφασης σχετικά με τη συγκεκριμένη σύμβαση.
Αυτό είναι έλεγχος της διοίκησης. Και είναι δουλειά της αντιπολίτευσης.
Και δεν φοβάται να ακουμπήσει τα οικονομικά
Αντίστοιχα, στον προϋπολογισμό του 2026 ο Θεοφιλάτος ήταν από αυτούς που άσκησαν την εντονότερη κριτική στη Δημοτική Αρχή.
Έθεσε ζητήματα για τα ανταποδοτικά τέλη, τις οικονομικές υποχρεώσεις και τη δυνατότητα του Δήμου να χρηματοδοτήσει πραγματικά αναπτυξιακές παρεμβάσεις. Στη συζήτηση του προϋπολογισμού η ίδια η Δημοτική Αρχή αναγνώρισε τις εξαιρετικά περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, με τον Δήμαρχο να χρησιμοποιεί τη χαρακτηριστική φράση ότι ο Δήμος καλείται να «διαχειριστεί τη φτώχεια» του.
Εδώ όμως χρειάζεται προσοχή.
Οι αναφορές Θεοφιλάτου σε «μαύρες τρύπες», ελλείμματα ή λογιστικές πρακτικές αποτελούν πολιτικούς ισχυρισμούς που χρειάζονται ανεξάρτητη οικονομική επιβεβαίωση και δεν μπορούν να παρουσιάζονται αυτομάτως ως αποδεδειγμένα γεγονότα.
Αυτός ο διαχωρισμός είναι απαραίτητος.
Από τις ασφαλτοστρώσεις μέχρι τα φωτιστικά
Υπάρχει όμως και η καθημερινότητα.
Όταν παρουσιάστηκαν προβλήματα σε νέες ασφαλτοστρώσεις, η ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ. δεν περιορίστηκε στην καταγγελία. Ζήτησε επίσημη ενημέρωση από τη Δημοτική Αρχή και την εταιρεία και πλήρη αποκατάσταση των προβληματικών σημείων.
Αντίστοιχη παρέμβαση έγινε μετά την πτώση φωτιστικών στην πλατεία, με αίτημα επίσημης ενημέρωσης από τη Δημοτική Αρχή και τις Τεχνικές Υπηρεσίες.
Αυτά είναι ζητήματα που μια αντιπολίτευση οφείλει να αναδεικνύει.
Γιατί ο έλεγχος δεν αφορά μόνο τα εκατομμύρια των προϋπολογισμών.
Αφορά και το αν ένα έργο που μόλις παραδόθηκε παρουσιάζει αστοχίες.
Ο Θεοφιλάτος βλέπει όμως την αντιπολίτευση πολύ ευρύτερα
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν περιορίζει την ευθύνη του Δήμου στα στενά όρια των δημοτικών αρμοδιοτήτων.
Για παράδειγμα, παρενέβη δημόσια για τα αιτήματα των ταξί της Παλλικής σχετικά με την πρόσβασή τους στο αεροδρόμιο και στους συγκοινωνιακούς κόμβους, κατηγορώντας τη Δημοτική Αρχή ότι δεν πήρε θέση.
Έχει επίσης σηκώσει το θέμα του Μαντζαβινάτειου και των υπηρεσιών υγείας, ασκώντας παράλληλα κριτική προς Δήμο και κεντρική πολιτική εξουσία.
Ακόμη και τον Αύγουστο, στο Δημοτικό Συμβούλιο, επανήλθε στο ζήτημα της Πανεπιστημιακής Σχολής στο Ληξούρι.
Εδώ υπάρχει μια συγκεκριμένη αντίληψη αντιπολίτευσης:
ο δημοτικός σύμβουλος δεν πρέπει να περιμένει μόνο τα θέματα που φέρνει ο Δήμαρχος στο Συμβούλιο, αλλά να δημιουργεί ο ίδιος πολιτική ατζέντα.
Και σε αυτό ο Θεοφιλάτος είναι αναμφίβολα αποτελεσματικός.
Το πρόβλημά του; Πολλές φορές φωνάζει περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται
Και εδώ πρέπει να γίνει η δύσκολη κριτική.
Ο Θεοφιλάτος διαθέτει ένα σημαντικό πολιτικό προσόν: δεν φοβάται τη σύγκρουση.
Αλλά αυτό μπορεί να μετατραπεί και σε μειονέκτημα.
Η γλώσσα του είναι συχνά υπερβολικά αιχμηρή. Χρησιμοποιεί ειρωνεία, προσωπικές αναφορές και χαρακτηρισμούς που μπορεί να κάνουν έναν τίτλο περισσότερο ελκυστικό, αλλά δεν κάνουν απαραίτητα ισχυρότερο το πολιτικό επιχείρημα.
Και αυτό είναι κρίμα ακριβώς επειδή σε αρκετές περιπτώσεις έχει πραγματικά στοιχεία να συζητήσει.
Όταν διαθέτεις αριθμούς για μια σύμβαση 3 εκατομμυρίων ευρώ, δεν χρειάζεσαι υπερβολές.
Οι αριθμοί αρκούν.
Όταν έχεις φωτογραφίες μιας αστοχίας σε έργο, δεν χρειάζεται να μετατρέψεις κάθε τεχνικό πρόβλημα σε απόδειξη γενικευμένης κατάρρευσης του Δήμου.
Η αποτελεσματική αντιπολίτευση δεν μετριέται από το πόσο δυνατά φωνάζει.
Μετριέται από το πόσο δύσκολο κάνει για τη Δημοτική Αρχή να μην απαντήσει.
Μεσσάρης: λιγότερη καθημερινή ένταση, συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις
Αυτό δεν σημαίνει ότι η υπόλοιπη αντιπολίτευση εξαφανίζεται.
Ο Δημήτρης Μεσσάρης έχει πραγματοποιήσει συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις.
Χαρακτηριστικό είναι ότι ήδη από το 2024 είχε ζητήσει έκτακτη συνεδρίαση για το σοβαρό πρόβλημα που δημιουργούσε η παύση διοικητικής υποστήριξης του Δήμου Ληξουρίου από την Υπηρεσία Δόμησης Αργοστολίου, καταλογίζοντας στη Δημοτική Αρχή ευθύνες επειδή δεν είχε εξασφαλίσει εγκαίρως στελέχωση ή αυτόνομη ΥΔΟΜ.
Υπάρχουν επίσης οι παρεμβάσεις για δημοτική περιουσία, τουρισμό και αγκυροβόλιο.
Το «Πάλλης Ξεκίνημα» έχει επομένως αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει θεσμικά.
Το ζήτημα είναι ότι η ιδιαίτερα έντονη δημόσια παρουσία του Θεοφιλάτου έχει πλέον δημιουργήσει έναν ξεχωριστό αντιπολιτευτικό πόλο που πολλές φορές επισκιάζει ακόμη και την παράταξη με την οποία εξελέγη.
Μαντζουράτος: διαφορετικό είδος αντιπολίτευσης
Και υπάρχει φυσικά η Λαϊκή Συσπείρωση του Δημήτρη Μαντζουράτου.
Η δική της αντιπολίτευση είναι λιγότερο προσωποκεντρική και περισσότερο πολιτική και θεσμική.
Έχει σταθερή παρουσία στο Δημοτικό Συμβούλιο, φέρνει προβλήματα κοινοτήτων και κοινωνικών υποδομών και διατηρεί μια συνεπή γραμμή ελέγχου της Δημοτικής Αρχής.
Μπορεί πολλές φορές οι θέσεις της να είναι προβλέψιμες λόγω της συγκεκριμένης πολιτικής της αφετηρίας.
Αλλά απούσα δεν είναι.
Άρα ποια είναι τελικά η εικόνα;
Μετά την προσθήκη του Βαγγέλη Θεοφιλάτου στην εξίσωση, η απάντηση γίνεται ακόμη καθαρότερη:
Η αντιπολίτευση στον Δήμο Ληξουρίου είναι μία από τις πιο ενεργές που έχουμε αυτή τη στιγμή στην Κεφαλονιά.
Δεν είναι απούσα.
Και θα ήταν άδικο να χαρακτηριστεί συνολικά λαϊκίστικη.
Υπάρχουν συγκεκριμένες παρεμβάσεις, οικονομικά στοιχεία, αυτοψίες, αιτήματα για συνεδριάσεις, θέματα που οδηγούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο και προβλήματα που αναδεικνύονται δημόσια.
Ο Θεοφιλάτος αποτελεί σήμερα ίσως την πιο αιχμηρή και συνεχή αντιπολιτευτική φωνή, ο Μεσσάρης έχει δείξει ότι μπορεί να ασκήσει θεσμικό έλεγχο και η Λαϊκή Συσπείρωση διατηρεί συνεπή παρουσία.
Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού.
Η ένταση δεν πρέπει να γίνει αυτοσκοπός.
Γιατί η πραγματικά μεγάλη πρόκληση για την αντιπολίτευση του Ληξουρίου δεν είναι πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργήσει πολιτικό πρόβλημα στον Γιώργο Κατσιβέλη.
Αυτό το έχει ήδη αποδείξει.
Η μεγάλη πρόκληση είναι να αποδείξει ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα καλύτερο σχέδιο για το Ληξούρι.
Να πει όχι μόνο ποιο έργο θεωρεί κακό, αλλά πώς θα το έκανε.
Όχι μόνο γιατί θεωρεί ακριβή μια σύμβαση, αλλά ποιο οικονομικό μοντέλο προτείνει.
Όχι μόνο γιατί η τουριστική πολιτική δεν αποδίδει, αλλά ποια είναι η δική της στρατηγική για την Παλλική.
Όχι μόνο γιατί ο Κατσιβέλης πρέπει να φύγει.
Αλλά τι ακριβώς πρέπει να έρθει μετά τον Κατσιβέλη.
Εκεί βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην καλή αντιπολίτευση και στην αυριανή Δημοτική Αρχή.
Και σήμερα η δική μου ετυμηγορία είναι σαφής:
Στο Ληξούρι υπάρχει πραγματική και μαχητική αντιπολίτευση. Ο Θεοφιλάτος είναι πλέον μία από τις κορυφαίες εκφράσεις της. Το στοίχημα είναι να μετατρέψει την ένταση και τον έλεγχο σε ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση.
Γιατί τελικά η καλύτερη αντιπολίτευση δεν είναι αυτή που καταφέρνει να κάνει περισσότερο θόρυβο.
Είναι αυτή που κάνει τον πολίτη να σκεφτεί:
«Αυτοί δεν ξέρουν μόνο να ελέγχουν. Ίσως ξέρουν και να διοικήσουν».
