Υπάρχει ένας εύκολος τρόπος να κάνεις αντιπολίτευση σε έναν Δήμο.
Να λες ότι τίποτα δεν λειτουργεί.
Υπάρχει και ο δύσκολος.
Να εντοπίζεις τι δεν λειτουργεί, να αποδεικνύεις γιατί, να καταθέτεις εφαρμόσιμη λύση και —όταν η διοίκηση κάνει κάτι σωστά— να έχεις το πολιτικό θάρρος να το αναγνωρίζεις.
Με αυτό το κριτήριο αξίζει να εξετάσουμε την αντιπολίτευση στον Δήμο Σάμης.
Και ιδιαίτερα τους «Ανοιχτούς Ορίζοντες» του Γιώργου Καβαλλιεράτου, που έχουν εξελιχθεί στην πιο έντονη δημόσια αντιπολιτευτική φωνή απέναντι στη Δημοτική Αρχή του Παναγή Δρακουλόγκωνα.
Η συνολική μου εκτίμηση είναι ότι υπάρχει αντιπολίτευση και μάλιστα δραστήρια.
Αλλά ορισμένες φορές η ένταση της κριτικής κινδυνεύει να αδικήσει την ίδια.
Ο Καβαλλιεράτος δεν είναι απών
Αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί πρώτο.
Ο Γιώργος Καβαλλιεράτος έχει αναδείξει ένα εξαιρετικά μεγάλο φάσμα ζητημάτων: ύδρευση, δρόμους, καθαριότητα, υγεία, Δρογκαράτη, ακτοπλοϊκές συνδέσεις, Μύρτο, πολιτική προστασία και λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Τον Μάρτιο κατηγόρησε τη Δημοτική Αρχή ότι «τίποτα δεν άλλαξε», συνδέοντας την κριτική του με νερό, οδικό δίκτυο και υγεία. Τον Μάιο επανήλθε για καθαριότητα, Δρογκαράτη και εικόνα προς τους επισκέπτες.
Τον Ιούλιο, μετά τις εξελίξεις στον Μύρτο, οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες» υποστήριξαν ότι οι κίνδυνοι από τις κατολισθήσεις ήταν γνωστοί και απέδωσαν πολιτικές ευθύνες όχι μόνο στον Δήμο αλλά και στην Περιφέρεια και το κεντρικό κράτος.
Άρα η κατηγορία περί «απούσας αντιπολίτευσης» δεν στέκει.
Εκεί που η αντιπολίτευση αποδεικνύεται χρήσιμη
Το καλύτερο παράδειγμα είναι το ακτοπλοϊκό.
Το ζήτημα της σύνδεσης Σάμης–Πάτρας και της διακοπής της διασύνδεσης των Ιονίων Νήσων δεν αντιμετωπίστηκε μόνο με καταγγελίες.
Οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες» έφεραν συγκεκριμένη θέση και το Δημοτικό Συμβούλιο κατέληξε τον Ιούνιο σε ομόφωνο ψήφισμα, ζητώντας άδεια επιβίβασης εσωτερικού στη γραμμή Σάμη–Πάτρα και αντιδρώντας στη διακοπή της ακτοπλοϊκής σύνδεσης μεταξύ των Ιονίων Νήσων.
Αυτό είναι υπόδειγμα του πώς πρέπει να λειτουργεί η Αυτοδιοίκηση.
Η αντιπολίτευση πιέζει.
Η διοίκηση ακούει.
Το Συμβούλιο συνθέτει.
Και τελικά ο Δήμος εμφανίζεται προς τα έξω με μία φωνή.
Υπάρχουν πραγματικά προβλήματα που δικαιολογούν την πίεση
Θα ήταν επίσης λάθος να αντιμετωπίσουμε την κριτική Καβαλλιεράτου σαν απλό αντιπολιτευτικό θόρυβο.
Ο Δήμος Σάμης έχει αντικειμενικά δύσκολες εκκρεμότητες.
Η Πύλαρος εξακολουθεί να κουβαλά τις συνέπειες του Ιανού. Ο Μύρτος απέδειξε ξανά πόσο ευάλωτες είναι κρίσιμες υποδομές. Η ύδρευση, ιδιαίτερα σε περιοχές με τεράστια εποχική επιβάρυνση όπως η Έρισος, είναι στρατηγικό ζήτημα.
Υπάρχουν επίσης θέματα καθημερινότητας που δεν χρειάζονται εκατομμύρια για να αντιμετωπιστούν.
Καθαριότητα, συντήρηση κοινόχρηστων χώρων και εικόνα των τουριστικών σημείων είναι πρωτίστως ζήτημα οργάνωσης.
Εκεί η αντιπολίτευση δικαιούται να είναι απαιτητική.
Όμως το «τίποτα δεν γίνεται» δεν είναι ακριβές
Εδώ αρχίζει η άλλη πλευρά της αποτίμησης.
Στον επίσημο προϋπολογισμό του Δήμου καταγράφονται, μεταξύ άλλων, 1,45 εκατ. ευρώ για ψηφιακούς υδρομετρητές, έργο μεταφορικού αγωγού ύδρευσης και κυκλοφοριακή μελέτη για Σάμη, Αγία Ευφημία, Άσσο και Φισκάρδο.
Σε πρόσφατη πρόσκληση του Δημοτικού Συμβουλίου εμφανίζεται επίσης έργο ύδρευσης Πυργίου–Ζερβάτων με σύμβαση άνω των 1,65 εκατ. ευρώ, καθώς και παρεμβάσεις αγροτικής οδοποιίας και στο Πνευματικό Κέντρο Φισκάρδου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα ολοκληρώθηκαν.
Άλλο εγγραφή στον προϋπολογισμό, άλλο συμβασιοποίηση και άλλο παράδοση έργου.
Σημαίνει όμως ότι ο γενικός χαρακτηρισμός «δεν γίνεται τίποτα» δεν περιγράφει με ακρίβεια την πραγματικότητα.
Και εδώ οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες» πρέπει να είναι προσεκτικοί.
Το πρόβλημα της υπερβολής
Σε ανακοίνωσή τους τον Ιούνιο χαρακτήρισαν συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου «συμβούλιο υποχρέωσης» και υποστήριξαν ότι η Δημοτική Αρχή λειτουργεί χωρίς σχέδιο και ουσιαστικό διάλογο.
Είναι πολιτική αξιολόγηση της παράταξης.
Όχι αντικειμενικό γεγονός.
Και μάλιστα στην ίδια συνεδρίαση υπήρξε τελικά ομόφωνη απόφαση στο ακτοπλοϊκό.
Άρα το ίδιο γεγονός μπορεί να μας οδηγήσει σε διαφορετικό συμπέρασμα: ίσως το Δημοτικό Συμβούλιο να μην λειτουργεί πάντα όπως θα ήθελε η αντιπολίτευση, αλλά μπορεί να παράξει σύνθεση όταν υπάρχει συγκεκριμένη πρόταση.
Αυτό είναι σημαντικό.
Η Λαϊκή Συσπείρωση δεν είναι συμπλήρωμα των «Ανοιχτών Οριζόντων»
Υπάρχει επίσης ένα λάθος που πρέπει να αποφεύγουμε.
Η αντιπολίτευση στη Σάμη δεν είναι ενιαίο πολιτικό μπλοκ.
Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει δική της ατζέντα και διαφορετική πολιτική αφετηρία. Μάλιστα το θέμα της διακοπής των δρομολογίων Ιθάκη–Σάμη–Πάτρα είχε συζητηθεί ήδη τον Ιανουάριο του 2024 με δική της πρωτοβουλία, κάτι που αναγνώρισαν αργότερα και οι ίδιοι οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες».
Αυτό είναι σημαντικό γιατί δείχνει ότι σε κρίσιμα θέματα υπάρχει περισσότερη από μία αντιπολιτευτική φωνή.
Και αυτό είναι υγιές.
Γόνιμη, λαϊκίστικη ή απούσα;
Η δική μου απάντηση είναι:
κυρίως γόνιμη, ορισμένες φορές υπερβολική και σε καμία περίπτωση απούσα.
Ο Καβαλλιεράτος έχει καταφέρει να κρατήσει την πίεση στη Δημοτική Αρχή και να αναδείξει πραγματικά προβλήματα.
Το επόμενο βήμα όμως είναι δυσκολότερο.
Οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες» πρέπει να μετακινηθούν ακόμη περισσότερο από το «τι κάνει λάθος ο Δρακουλόγκωνας» στο «τι ακριβώς θα κάναμε εμείς».
Πόσο θα κοστίσει;
Από ποιο χρηματοδοτικό εργαλείο;
Σε ποιο χρονοδιάγραμμα;
Με ποια προτεραιότητα;
Εκεί αρχίζει η μετάβαση από την αντιπολίτευση στην εναλλακτική διοίκηση.
Ο Δήμος Σάμης χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση
Και ίσως περισσότερο από άλλους Δήμους.
Γιατί έχει μπροστά του τεράστιες προκλήσεις: αντιπλημμυρική προστασία, ύδρευση, λιμάνια, οδικό δίκτυο, Μύρτο, σπήλαια, Φισκάρδο, τουριστική ανάπτυξη και ακτοπλοϊκή απομόνωση.
Σε αυτά τα θέματα ο Δήμαρχος δεν χρειάζεται αντιπολίτευση που θα του λέει ότι όλα είναι υπέροχα.
Χρειάζεται αντιπολίτευση που θα τον πιέζει.
Αλλά και η αντιπολίτευση δεν χρειάζεται να παρουσιάζει κάθε πρόβλημα σαν απόδειξη συνολικής κατάρρευσης.
Γιατί τότε χάνει το σημαντικότερο όπλο της:
την αξιοπιστία της όταν πράγματι έχει δίκιο.
Η σημερινή αντιπολίτευση της Σάμης έχει αποδείξει ότι μπορεί να φωνάζει.
Έχει αποδείξει επίσης ότι μπορεί να φέρνει ζητήματα στο τραπέζι.
Στο ακτοπλοϊκό απέδειξε ακόμη ότι μπορεί να συμβάλει σε κοινή λύση.
Αυτό είναι το μοντέλο που πρέπει να ακολουθήσει περισσότερο.
Γιατί στο τέλος ο δημότης δεν ζητά από την αντιπολίτευση να είναι μονίμως θυμωμένη.
Ζητά να είναι χρήσιμη.
Και εκεί θα κριθεί αν οι «Ανοιχτοί Ορίζοντες» μπορούν από μια δυνατή αντιπολιτευτική φωνή να εξελιχθούν αύριο σε πραγματική εναλλακτική πρόταση για τον Δήμο Σάμης.
