Το κυκλοφοριακό στο Αργοστόλι έχει εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της καθημερινότητας. Αρκεί μία βόλτα στην πόλη τον Ιούλιο και τον Αύγουστο: διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, οχήματα που κάνουν κύκλους αναζητώντας θέση, τουριστικά λεωφορεία, ταξί, οχήματα ενοικίασης, τροφοδοσίες καταστημάτων και, τις ημέρες κρουαζιέρας, χιλιάδες επιπλέον επισκέπτες.
Το εύκολο πολιτικό συμπέρασμα είναι ότι «φταίνε οι αναπλάσεις», επειδή φάρδυναν τα πεζοδρόμια και περιόρισαν σε ορισμένα σημεία τον χώρο που είχε συνηθίσει να καταλαμβάνει το αυτοκίνητο.
Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι λάθος διάγνωση.
Το Αργοστόλι δεν έχει κυκλοφοριακό επειδή απέκτησε καλύτερα πεζοδρόμια. Έχει κυκλοφοριακό επειδή για δεκαετίες προσπαθεί να εξυπηρετήσει έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό αυτοκινήτων με ένα μοντέλο στο οποίο σχεδόν όλοι θέλουμε να φτάσουμε μέχρι την πόρτα του προορισμού μας με το ΙΧ και να παρκάρουμε δωρεάν εκεί.
Αυτό το μοντέλο έχει φτάσει στα όριά του.
Το πρόβλημα υπήρχε πριν από τις αναπλάσεις
Στη συνεδρίαση λογοδοσίας του Δήμου τον Απρίλιο τέθηκε ξανά το κυκλοφοριακό, με ιδιαίτερη αναφορά στην παραλιακή και στη Δημητρίου Δαυή. Ο ίδιος ο δήμαρχος Θεόφιλος Μιχαλάτος υπενθύμισε ότι ήδη από το 2019 είχε επιχειρηθεί αντιμετώπιση μέσω κυκλοφοριακής μελέτης χωρίς να υπάρξει οριστική λύση. Στην ίδια συζήτηση αναδείχθηκαν τα τουριστικά οχήματα που καταλαμβάνουν δημοτικές θέσεις, η παραβίαση των ωρών φορτοεκφόρτωσης και η παράνομη ολιγόλεπτη στάθμευση.
Αυτό είναι κρίσιμο.
Διότι αποδεικνύει ότι δεν έχουμε μπροστά μας ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε επειδή κατασκευάστηκε η Σιτεμπόρων ή επειδή φάρδυνε ένα πεζοδρόμιο.
Έχουμε δομικό πρόβλημα διαχείρισης της κυκλοφορίας και της στάθμευσης, το οποίο το καλοκαίρι πολλαπλασιάζεται.
Το 2026 είναι ουσιαστικά μεταβατική χρονιά
Υπάρχει όμως μία σημαντική διαφορά σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.
Η Δημοτική Αστυνομία έχει ήδη επανασυσταθεί και ο Δήμος έχει συνδέσει επισήμως την επιστροφή της με την προοπτική εφαρμογής ελεγχόμενης στάθμευσης.
Στη συνεδρίαση λογοδοσίας διευκρινίστηκε ότι οι νέοι δημοτικοί αστυνομικοί βρίσκονται ακόμη στην απαιτούμενη εκπαίδευση και ότι, στην καλύτερη περίπτωση, η επιχειρησιακή λειτουργία με δυνατότητα ελέγχων και επιβολής προστίμων μπορεί να αρχίσει από τον Σεπτέμβριο του 2026.
Παράλληλα έχει δημοσιοποιηθεί ο σχεδιασμός για παρκόμετρα και αυστηρότερο έλεγχο της στάθμευσης μετά την ενεργοποίηση της υπηρεσίας.
Άρα το πραγματικό τεστ δεν είναι πλέον το καλοκαίρι που διανύουμε.
Είναι το καλοκαίρι του 2027, εφόσον βέβαια οι διαδικασίες ολοκληρωθούν όπως σχεδιάζονται.
Parking ναι – αλλά όχι άλλο parking μέσα στην καρδιά της πόλης
Ο Δήμος έχει κινηθεί ήδη στην κατεύθυνση δημιουργίας και αξιοποίησης πολλαπλών χώρων στάθμευσης. Σε δημοσιευμένη παρουσίαση της Τεχνικής Υπηρεσίας καταγράφονταν οκτώ υφιστάμενοι ή υπό διαμόρφωση χώροι και ένας επιπλέον στο Ασπρόχωμα, με συνολική εκτιμώμενη δυνατότητα άνω των 500 οχημάτων. Στο ίδιο σχέδιο περιλαμβανόταν ακόμη και αφετηρία mini bus από την είσοδο της πόλης προς το κέντρο.
Αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η σωστή φιλοσοφία.
Όχι να ψάχνουμε διαρκώς πού θα χωρέσουν άλλα εκατό αυτοκίνητα δίπλα στην πλατεία.
Να τα σταματάμε πριν μπουν στην καρδιά της πόλης.
Parking στις εισόδους, με δωρεάν ή πολύ συχνή μικρή δημοτική συγκοινωνία προς πλατεία, Λιθόστρωτο, αγορά, Νοσοκομείο και παραλιακή.
Ανάλογη πρόταση κατατέθηκε και στη διαβούλευση της ΣΒΑΑ Αργοστολίου–Ληξουρίου: χώροι στάθμευσης στις εισόδους, σύνδεσή τους με τα εμπορικά κέντρα και ελεγχόμενη βραχεία στάθμευση στις εμπορικές ζώνες.
Η ελεγχόμενη στάθμευση δεν είναι «χαράτσι»
Υπάρχει σχεδόν βεβαιότητα ότι, όταν εφαρμοστούν παρκόμετρα, θα ακούσουμε το γνωστό επιχείρημα: «Ο Δήμος θέλει να πληρώνουμε για να παρκάρουμε».
Όμως αυτό χάνει την ουσία.
Το πρόβλημα του Αργοστολίου δεν είναι μόνο πόσες θέσεις υπάρχουν.
Είναι ότι μία θέση μπορεί σήμερα να καταλαμβάνεται οκτώ ώρες από το ίδιο όχημα.
Η ελεγχόμενη στάθμευση στο εμπορικό κέντρο πρέπει να έχει έναν βασικό σκοπό: ανακύκλωση των θέσεων.
Έρχεσαι, παρκάρεις για μία ή δύο ώρες, κάνεις τις δουλειές και τα ψώνια σου και αποχωρείς. Ο εργαζόμενος που χρειάζεται οκτάωρη στάθμευση χρησιμοποιεί περιφερειακό parking.
Αυτό εξυπηρετεί τελικά και τον επαγγελματία.
Και μετά έρχεται ο έλεγχος
Κανένα σύστημα όμως δεν λειτουργεί χωρίς εφαρμογή.
Αν υπάρχουν παρκόμετρα αλλά τα διπλοπαρκαρισμένα συνεχίζουν να κλείνουν μία λωρίδα, εάν οι ράμπες ΑμεΑ καταλαμβάνονται, εάν οι χώροι φορτοεκφόρτωσης μετατρέπονται σε μόνιμο parking και εάν επιχειρήσεις δεσμεύουν αυθαίρετα δημόσιες θέσεις, η κατάσταση δεν θα αλλάξει.
Ακριβώς γι’ αυτό η Δημοτική Αστυνομία είναι ίσως το σημαντικότερο κομμάτι του παζλ.
Κρουαζιέρα και τουρισμός χρειάζονται ειδική διαχείριση
Υπάρχουν επίσης ημέρες στις οποίες το Αργοστόλι δεν μπορεί να λειτουργεί όπως μία συνηθισμένη χειμερινή Τρίτη.
Όταν φτάνουν δύο ή τρία κρουαζιερόπλοια, η διαχείριση λεωφορείων, ταξί και τουριστικών οχημάτων πρέπει να γίνεται με ειδικό σχέδιο.
Αντίστοιχα, οι ώρες τροφοδοσίας πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Το θέμα της φορτοεκφόρτωσης έχει ήδη αναδειχθεί από τον Δήμο ως παράγοντας επιβάρυνσης της κυκλοφορίας.
Οι αναπλάσεις δεν είναι ο εχθρός
Και εδώ φτάνουμε στην ουσία.
Θα ήταν τεράστιο λάθος, επειδή σήμερα έχουμε κυκλοφοριακό, να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ξαναστενέψουμε πεζοδρόμια, να ακυρώσουμε πεζοδρομήσεις και να παραδώσουμε περισσότερο δημόσιο χώρο στο αυτοκίνητο.
Το Αργοστόλι πρέπει να γίνει περισσότερο περπατήσιμο, όχι λιγότερο.
Το ζητούμενο είναι να μπορεί κάποιος να αφήνει εύκολα το όχημά του λίγο έξω από το κέντρο και μετά να μετακινείται άνετα, γρήγορα και με ασφάλεια.
Το πακέτο που χρειάζεται η πόλη
Η λύση λοιπόν δεν είναι ένα μέτρο.
Είναι ένα σύστημα:
περιφερειακά parking + ελεγχόμενη στάθμευση μικρής διάρκειας + Δημοτική Αστυνομία + αυστηρές ώρες τροφοδοσίας + καλύτερο mini bus + διαχείριση τουριστικών λεωφορείων + ασφαλές περπάτημα + πραγματικές ζώνες ήπιας κυκλοφορίας.
Το Αργοστόλι βρίσκεται ίσως για πρώτη φορά κοντά στο να διαθέτει αρκετά από αυτά τα εργαλεία ταυτόχρονα.
Αν λειτουργήσουν συντονισμένα, το καλοκαίρι του 2027 μπορεί πράγματι να είναι διαφορετικό.
Αν όμως αποκτήσουμε παρκόμετρα χωρίς έλεγχο, parking χωρίς σύνδεση με το κέντρο και αναπλάσεις χωρίς συνολικό σχέδιο κινητικότητας, απλώς θα μεταφέρουμε το πρόβλημα από τον έναν δρόμο στον άλλον.
Το κυκλοφοριακό δεν λύνεται βρίσκοντας περισσότερο χώρο για αυτοκίνητα. Λύνεται κάνοντας καλύτερη διαχείριση των αυτοκινήτων που ήδη έχουμε.
