Υπάρχει ένας λάθος τρόπος να αξιολογηθεί ένας κυβερνητικός βουλευτής: να συγκεντρώσουμε όλες τις κρατικές χρηματοδοτήσεις που δόθηκαν στην εκλογική του περιφέρεια και να τις παρουσιάσουμε ως προσωπικό του έργο.
Υπάρχει όμως και ένας εξίσου λάθος τρόπος: να θεωρήσουμε ότι επειδή τις τελικές αποφάσεις υπογράφουν υπουργοί, ο τοπικός βουλευτής δεν έχει καμία συμβολή.
Η πραγματικότητα βρίσκεται ανάμεσα στα δύο.
Και αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία πρέπει να αξιολογηθεί σήμερα η πορεία του Παναγής Καππάτος, του μοναδικού σήμερα βουλευτή της εκλογικής περιφέρειας Κεφαλληνίας. Η επίσημη ιστοσελίδα της Βουλή των Ελλήνων επιβεβαιώνει τόσο την ιδιότητά του όσο και την κοινοβουλευτική του ένταξη στη Νέα Δημοκρατία.
Το πρώτο στοιχείο: είναι ένας ενεργός κοινοβουλευτικά βουλευτής
Ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί πολιτικά μαζί του, δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει ότι ο Παναγής Καππάτος είναι κοινοβουλευτικά αόρατος.
Το 2026 ήταν εισηγητής της πλειοψηφίας στο σημαντικό νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου, που ψηφίστηκε στις 19 Μαΐου.
Παράλληλα συμμετέχει στην Επιτροπή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, ενώ στις 20 Ιουλίου παρενέβη στη συζήτηση για τα άρθρα 102 και 103, που αφορούν την Αυτοδιοίκηση και τη Δημόσια Διοίκηση.
Αυτό έχει πολιτική σημασία.
Ένας μονοεδρικός νομός χρειάζεται βουλευτή που να μην περιορίζεται σε φωτογραφίες από υπουργικά γραφεία αλλά να αποκτά θεσμικό βάρος μέσα στη Βουλή.
Σ’ αυτό το πεδίο, η αποτίμηση είναι θετική.
Υποδομές: εδώ υπάρχει χειροπιαστή πρόοδος, αλλά χρειάζεται ακρίβεια
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι σεισμόπληκτες εργατικές κατοικίες στο Ληξούρι.
Τον Οκτώβριο του 2025 υπογράφηκε η σύμβαση για την επισκευή οκτώ κτιρίων, συνολικού προϋπολογισμού 3 εκατ. ευρώ, τα οποία είχαν κριθεί κατεδαφιστέα μετά τους σεισμούς του 2014. Στην υπογραφή ήταν παρών και ο βουλευτής.
Μπορούμε να πούμε ότι ο Καππάτος παρακολουθούσε και πίεζε για το θέμα – υπάρχουν δημόσιες παρεμβάσεις και συναντήσεις του με την ΚΤΥΠ.
Δεν μπορούμε όμως να γράψουμε ότι «έφτιαξε τις εργατικές κατοικίες».
Η χρηματοδότηση, η σύμβαση και η εκτέλεση αποτελούν κρατική διαδικασία.
Αυτή η διάκριση κάνει την πολιτική αποτίμηση πιο αξιόπιστη, όχι λιγότερο θετική.
Η Υγεία είναι το μεγάλο τεστ
Στον χώρο της Υγείας έχουν υπάρξει συγκεκριμένες εξελίξεις.
Τον Απρίλιο του 2025 εγκρίθηκαν πέντε νέες θέσεις ειδικευμένων ιατρών: τρεις για το Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς και δύο για το Μαντζαβινάτειο.
Τον Ιούνιο του 2026 ανακοινώθηκαν επίσης έξι νέες θέσεις ιατρών στα Κέντρα Υγείας Κεφαλονιάς και Ιθάκης, μεταξύ των οποίων μόνιμη θέση παιδιάτρου στην Ιθάκη.
Επιπλέον, στο Μαντζαβινάτειο έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια ανακαινίσεις και προσθήκες ιατρικού εξοπλισμού, ενώ ο ίδιος ο Καππάτος ανέφερε στα τέλη του 2025 ότι υπήρχε πλέον παθολόγος και νοσηλεία ασθενών.
Όμως εδώ ακριβώς πρέπει να είμαστε αυστηροί.
Η ανακοίνωση μιας θέσης δεν σημαίνει ότι βρέθηκε γιατρός.
Και ο ίδιος ο βουλευτής έχει αναγνωρίσει δημόσια τη δυσκολία προσέλκυσης ιατρικού προσωπικού στα νησιά.
Άρα η εικόνα στην Υγεία είναι βελτιωμένη σε επίπεδο θέσεων και παρεμβάσεων, αλλά όχι λυμένη.
Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο ανοικτό στοίχημα της θητείας του.
Ο «Ιανός» και οι φυσικές καταστροφές
Ο Καππάτος είχε την πολιτική τύχη – ή μάλλον ατυχία – να εκπροσωπεί τα νησιά σε μία περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων.
Ο «Ιανός», οι σεισμικές εκκρεμότητες, κατολισθήσεις, πλημμύρες και προβλήματα του οδικού δικτύου δημιούργησαν μία διαρκή ανάγκη πρόσβασης στην κεντρική κυβέρνηση.
Το 2025, μετά τις πλημμύρες, συμμετείχε μαζί με την Περιφέρεια σε επαφές με το Υπουργείο Εσωτερικών για έκτακτη χρηματοδότηση αποκαταστάσεων σε ρέματα, γεφύρια και επαρχιακούς δρόμους, με ιδιαίτερη αναφορά στον δρόμο Πόρος–Σκάλα.
Αυτή ακριβώς θεωρώ ότι είναι και η ισχυρότερη πλευρά της πολιτικής του φυσιογνωμίας:
η πρόσβαση στα υπουργεία και η συνεχής διαμεσολάβηση για τοπικά αιτήματα.
Όμως ο κυβερνητικός βουλευτής έχει και μεγαλύτερη ευθύνη
Εδώ βρίσκεται η άλλη πλευρά.
Όταν ένας βουλευτής ανήκει στο κυβερνών κόμμα επί σειρά ετών, δεν μπορεί να πιστώνεται μόνο τις θετικές κυβερνητικές αποφάσεις.
Χρεώνεται πολιτικά και τις καθυστερήσεις.
Οι πολίτες εξακολουθούν να βλέπουν προβλήματα στα Νοσοκομεία, εκκρεμότητες σε σεισμόπληκτα κτίρια και υποδομές, ζητήματα οδικής ασφάλειας και την αγωνία για σταθερές ακτοπλοϊκές συνδέσεις.
Και όσο περνούν τα χρόνια, το «το έθεσα στον υπουργό» δεν αρκεί.
Ο βουλευτής πρέπει να μπορεί να πει: «το θέμα λύθηκε».
Η συνολική αποτίμηση
Η δική μου αποτίμηση της μέχρι σήμερα θητείας Καππάτου είναι θετική, αλλά όχι χωρίς σοβαρούς αστερίσκους.
Έχει παρουσία. Έχει πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων. Έχει κοινοβουλευτική δραστηριότητα και πλέον θεσμικό ρόλο σε σημαντικές νομοθετικές διαδικασίες. Υπάρχουν επίσης αρκετές περιπτώσεις στις οποίες τεκμηριώνεται ότι παρακολουθεί συστηματικά τοπικά ζητήματα και παρεμβαίνει προς υπουργεία.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε έργο της κυβέρνησης στην Κεφαλονιά είναι «έργο Καππάτου».
Και, κυρίως, δεν σημαίνει ότι τα μεγάλα προβλήματα των δύο νησιών έχουν λυθεί.
Το πραγματικό κριτήριο της τελικής του αποτίμησης θα είναι πολύ απλό.
Όταν ολοκληρωθεί η θητεία, πόσες από τις μεγάλες εκκρεμότητες που βρήκε θα έχουν κλείσει;
Νοσοκομεία. Μαντζαβινάτειο. Υποδομές. Σεισμόπληκτα κτίρια. Οδικό δίκτυο. Ακτοπλοΐα. Ιθάκη.
Γιατί ένας κυβερνητικός βουλευτής δεν κρίνεται τελικά από το πόσες πόρτες υπουργών άνοιξε.
Κρίνεται από πόσα προβλήματα κατάφερε να κλείσει πίσω από αυτές τις πόρτες.
