Δύο συνεντεύξεις στον Σάκη Βούτο, δύο διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και μια Κεφαλονιά που, σύμφωνα με τους συνομιλητές του, έχει σχολεία σε κοντέινερ, γιατρούς που δεν φτάνουν, σπίτια που δεν νοικιάζονται και πολίτες που δεν πάνε να ψηφίσουν. Ο Στραβοπάτης και ο Ξερόλας αναλαμβάνουν να βάλουν μια τάξη. Κακή ιδέα. Γιατί, όταν δύο Κεφαλονίτες επιχειρούν να βάλουν τάξη στην πολιτική, συνήθως χρειάζεται τρίτος να τους χωρίσει!
Επεισόδιο: «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία… και καμιά καρέκλα να κάτσουμε!»
Αργοστόλι. Ο Ξερόλας έχει ανοίξει στο κινητό του τις δύο συνεντεύξεις. Ο Στραβοπάτης κάθεται απέναντί του, ανακατεύοντας τον καφέ του με ύφος ανθρώπου που περιμένει κακά μαντάτα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, σήμερα ο Σάκης Βούτος είχε δύο συνεντεύξεις που πρέπει να τις ακούσει ολόκληρη η Κεφαλονιά!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ποιους είχε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τον Νίκο Φαραντούρη και τον Σπύρο Καμπίτση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Παναγία μου! Κι άντεξε το μικρόφωνο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί να μην αντέξει;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μωρέ, άμα βάλεις τον Φαραντούρη να μιλά για κοτζαμπάσηδες και τον Καμπίτση για εργατικούς αγώνες, μέχρι και το μικρόφωνο θα ζητήσει συλλογική σύμβαση!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μην αρχίζεις!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν άρχισα ακόμη, ευλογημένε. Ζεσταίνω τη μηχανή!
Πρώτη πράξη: Ο Φαραντούρης από το Στρασβούργο και η Κεφαλονιά των κοντέινερ
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης μίλησε από το Στρασβούργο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μάλιστα. Από το Στρασβούργο στο Αργοστόλι μέσω Βούτου!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είπε ότι έχει κρίσιμες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις και δεν μπορούσε να έρθει για τη γιορτή του Αγίου Γερασίμου.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τι να κάνει ο άνθρωπος; Άμα έχεις επιτροπές στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο, δεν μπορείς να πεταχτείς στα Ομαλά σαν να πας από το Λιθόστρωτο στην πλατεία!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μίλησε για τη Γαλλία, τις κινητοποιήσεις των νέων και την κοινωνική δυσαρέσκεια.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και τι είπε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ότι όταν δεν ακούγονται τα αιτήματα της κοινωνίας, μπορεί να υπάρξει κοινωνική έκρηξη.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εδώ, Σπύρο μου, έχουμε κοινωνική έκρηξη κάθε φορά που πάμε στο σούπερ μάρκετ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, μιλάμε για πολιτικές εξελίξεις!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κι εγώ για οικονομικές! Μπαίνεις να πάρεις πέντε πράματα και βγαίνεις με σακούλα που ζυγίζει μισό κιλό και απόδειξη που ζυγίζει στην ψυχή σου πέντε τόνους!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης στάθηκε ιδιαίτερα στα σχολεία της Κεφαλονιάς που στεγάζονται σε κοντέινερ.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι το σοβαρό.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τα χαρακτήρισε απαράδεκτα και μίλησε για την ανάγκη κανονικών σχολικών κτιρίων.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μωρέ, να σου πω κάτι; Εμείς εδώ έχουμε καταφέρει το ακατόρθωτο.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να θεωρούμε προσωρινό ένα σχολείο για τόσα χρόνια, που τα παιδιά προλαβαίνουν να τελειώσουν τη φοίτησή τους πριν τελειώσει η προσωρινότητα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν είναι αστείο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν είναι. Γι’ αυτό γελάω πικρά. Άλλο να βάλεις ένα κοντέινερ μετά τον σεισμό για να μη χαθεί η σχολική χρονιά κι άλλο να το αντιμετωπίζεις σαν μόνιμη αρχιτεκτονική λύση!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είπε και για τις κορδέλες, τις φωτογραφίες και τις περιοδείες.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, βέβαια! Στην Ελλάδα έχουμε μεγάλη τεχνογνωσία στις κορδέλες.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Άμα υπήρχε Ολυμπιακό άθλημα «κόψιμο κορδέλας», θα παίρναμε χρυσό, αργυρό και χάλκινο με την ίδια ψαλίδα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είσαι άδικος. Γίνονται και έργα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Φυσικά γίνονται. Και πρέπει να αναγνωρίζονται. Αλλά για τα σχολεία να μετράμε αίθουσες που παραδόθηκαν, όχι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν!
Δεύτερη πράξη: Οι σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης μίλησε και για τις πελατειακές σχέσεις.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, τώρα μπαίνουμε στα ωραία!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Έφερε ως παράδειγμα τους κοτζαμπάσηδες της Τουρκοκρατίας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κοτζαμπάσηδες; Στην Κεφαλονιά;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μίλησε για νοοτροπίες, όχι για συγκεκριμένα πρόσωπα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μάλιστα. Δηλαδή άλλαξαν τα ρούχα, αλλά μερικές συνήθειες μείνανε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είπε ότι κάποιοι αντιμετωπίζουν τα δημόσια έργα και τις εξυπηρετήσεις σαν προσωπικές χάρες.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, αυτό είναι παλιό κεφαλονίτικο σπορ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τι εννοείς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να σου φτιάχνουνε κάτι που δικαιούσαι και μετά να περιμένουνε να τους ευχαριστάς σαν να σου χάρισαν το σπίτι τους!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν είναι μόνο κεφαλονίτικο φαινόμενο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Το ξέρω, αλλά εμείς έχουμε και ντοπιολαλιά. Αντί να σου πούνε «έγινε το έργο», σου λένε «εφκειό το κανονίσαμε για πάρτη σου»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης αναφέρθηκε και στον Αναστάση Πεπονή και το ΑΣΕΠ.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, το ΑΣΕΠ! Εκείνο που, άμα περιμένεις πρόσληψη, μπορεί να σου μεγαλώσουνε τα εγγόνια!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Το ΑΣΕΠ υπάρχει για την αξιοκρατία.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και πολύ σωστά. Αλλά θέλουμε και αξιοκρατία και ταχύτητα. Όχι να διορίζεται ο άνθρωπος όταν θα χρειάζεται να του βγάλουνε σύνταξη!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάντως ο Φαραντούρης είπε πως η κυβέρνηση έχει «το μαχαίρι και το πεπόνι».
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε να κόψει και καμιά φέτα για τον κόσμο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί, ευλογημένε; Τόσα χρόνια ακούμε ποιος κρατάει το μαχαίρι και ποιος το πεπόνι. Ο πολίτης πάντως κοιτάζει το πιάτο του και βλέπει μόνο τα κουκούτσια!
Τρίτη πράξη: Φοιτητές χωρίς σπίτια και νησί χωρίς νέους
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης μίλησε και για τους φοιτητές που δυσκολεύονται να βρουν κατοικία στην Κεφαλονιά.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό να το ακούσουνε όλοι!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είπε ότι υπάρχουν οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα και παιδιά που τελικά δεν έρχονται να σπουδάσουν.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δηλαδή έχουμε πανεπιστήμιο, έχουμε σχολές, αλλά δεν έχουμε πού να βάλουμε τους φοιτητές;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Αυτό είναι το πρόβλημα που περιέγραψε.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μωρέ, εμείς έχουμε εφεύρει το εξής: θέλουμε φοιτητές τον χειμώνα, τουρίστες το καλοκαίρι και νοίκια που να πληρώνονται λες και το σπίτι βλέπει κατευθείαν στον Πύργο του Άιφελ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η φοιτητική στέγη είναι σοβαρό ζήτημα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σοβαρότατο. Γιατί άμα φύγουνε οι νέοι, θα μείνουμε εμείς οι δυο να κρατάμε ζωντανή την οικονομία με δύο ελληνικούς και μία κρεατόπιτα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης φοβάται πως χωρίς παιδεία, υγεία και υποδομές το νησί θα ερημώσει.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και τότε θα έχουμε λύσει όλα τα προβλήματα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πώς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν θα υπάρχει έλλειψη πάρκινγκ, δεν θα υπάρχει συνωστισμός στα σχολεία, δεν θα υπάρχουν ουρές στις υπηρεσίες!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα δεν θα υπάρχει και κόσμος!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, αυτή είναι η μικρή λεπτομέρεια που μας ξέφυγε!
Τέταρτη πράξη: Ο Καμπίτσης και οι τρεις στους δέκα
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάμε τώρα στον Σπύρο Καμπίτση, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Κεφαλονιάς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Βάλε τρίτο καφέ. Εφκειός δεν αστειεύεται!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Αναφέρθηκε στα στοιχεία για τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, που αφορά σχεδόν τρεις στους δέκα κατοίκους της Ελλάδας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τρεις στους δέκα;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ναι.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δηλαδή, άμα κάτσουνε δέκα άνθρωποι στο καφενείο, οι τρεις μπορεί να δυσκολεύονται σοβαρά να τα βγάλουν πέρα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ακριβώς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κι οι υπόλοιποι επτά;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν σημαίνει ότι είναι πλούσιοι.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε να μην παραγγείλουμε όλοι μαζί, γιατί μπορεί να χρειαστεί να πληρώσουμε με δόσεις!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καμπίτσης μίλησε για την ακρίβεια, τα καύσιμα, τους μισθούς και τις συντάξεις.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μωρέ, άμα συνεχίσουνε να ανεβαίνουν οι τιμές, θα πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ για ξενάγηση!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τι εννοείς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα κοιτάζουμε τα προϊόντα, θα θαυμάζουμε τις συσκευασίες και θα βγαίνουμε λέγοντας «πολύ ωραία έκθεση, αλλά δεν αγοράσαμε τίποτα»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καμπίτσης κάλεσε τον κόσμο να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις της Τετάρτης.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και καλά κάνει να καλεί. Ο καθένας θα κρίνει αν θα πάει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είπε πως δεν αρκεί να φωνάζουμε από τον καναπέ.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό με τον καναπέ είναι μεγάλο ζήτημα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί ο Έλληνας έχει κάνει τον καναπέ πολιτικό θεσμό!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Από τον καναπέ κυβερνάει, αντιπολιτεύεται, κάνει ανασχηματισμό, αλλάζει δημάρχους και λύνει το Κυπριακό! Μόνο που, άμα του πεις να κατέβει μέχρι την πλατεία, σου απαντά «πού να τρέχω τώρα;»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καμπίτσης στάθηκε και στην αποχή από τις εκλογές.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, βέβαια. Άμα δεν πας να ψηφίσεις, μετά δεν μπορείς να παριστάνεις τον έκπληκτο για το ποιος βγήκε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η συμμετοχή είναι βασικό στοιχείο της δημοκρατίας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ακριβώς. Και η αποχή είναι δικαίωμα, αλλά έχει πολιτικές συνέπειες. Δεν γίνεται να αφήνεις τους άλλους να αποφασίζουν και μετά να ζητάς επαναληπτικό επεισόδιο επειδή δεν σου άρεσε το τέλος!
Πέμπτη πράξη: Το νοσοκομείο, οι γιατροί και τα νοίκια
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καμπίτσης μίλησε και για το Νοσοκομείο Αργοστολίου.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι θέμα που πονάει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Έθεσε το πρόβλημα των ελλείψεων προσωπικού και του υψηλού κόστους διαβίωσης για τους γιατρούς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δηλαδή θέλουμε γιατρούς, αλλά δυσκολευόμαστε να τους εξασφαλίσουμε αξιοπρεπείς συνθήκες να ζήσουνε εδώ.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Αυτό ακριβώς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε να βάλουμε στην προκήρυξη: «Ζητείται γιατρός με ειδικότητα, εμπειρία και προσωπικό σπίτι στην Κεφαλονιά»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μην το γελοιοποιείς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν γελοιοποιώ τίποτα. Αλλά άμα ένας γιατρός πρέπει να πληρώνει μεγάλο μέρος του μισθού του στο νοίκι, γιατί να έρθει;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι χρειάζεται;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σοβαρά κίνητρα, προσωπικό και προγραμματισμός. Όχι να μετράμε μόνο πόσα δωμάτια βάφτηκαν.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καμπίτσης άσκησε κριτική και στις ανακαινίσεις χωρίς επαρκή στελέχωση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, βέβαια. Το νοσοκομείο χρειάζεται και κτίριο και ανθρώπους. Άμα έχεις ωραία βαμμένους τοίχους αλλά δεν έχεις γιατρό, δεν θα σε εξετάσει το πλαστικό χρώμα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, σήμερα έχεις κέφια.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, Σπύρο μου. Σήμερα έχουμε προβλήματα που δεν χωράνε σε αστεία. Αλλά άμα δεν τα σατιρίσουμε, θα μας πιάσει απελπισία.
Έκτη πράξη: Κοντέινερ, σεισμοί και η ημερομηνία λήξης
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ξέρεις ποιο είναι το εντυπωσιακό; Και οι δύο συνεντεύξεις αναφέρθηκαν στα σχολεία σε κοντέινερ.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, όταν δύο άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες συμφωνούνε σε ένα πρόβλημα, ίσως πρέπει να το κοιτάξουμε σοβαρά!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καμπίτσης μάλιστα υποστήριξε ότι ορισμένα κοντέινερ είναι παλιά και έθεσε ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να γίνουν οι έλεγχοι και να δοθούν καθαρές απαντήσεις. Γιατί δεν γίνεται τα παιδιά να περιμένουνε καλύτερες αίθουσες μέχρι να γίνουνε γονείς!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Αναφέρθηκε και στους σεισμούς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό να μη το παίρνουμε αψήφιστα. Είμαστε στην Κεφαλονιά.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ζήτησε ουσιαστικούς ελέγχους στα σχολικά κτίρια.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πολύ σωστά. Η ασφάλεια δεν είναι ζήτημα παράταξης. Άμα χρειάζεται έλεγχος, να γίνει. Και άμα υπάρχει πρόβλημα, να διορθωθεί.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Εδώ δεν θα κάνεις αστείο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι για την ασφάλεια των παιδιών. Μόνο για εκείνους που νομίζουν πως μια κορδέλα στα εγκαίνια αντικαθιστά την τεχνική έκθεση!
Έβδομη πράξη: Ο Φαραντούρης, ο Καμπίτσης και ο καναπές της Δημοκρατίας
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, διαπίστωσα κάτι.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τι;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Φαραντούρης μιλά για κοινωνική συνοχή και πολιτική αλλαγή. Ο Καμπίτσης για συλλογική δράση και κινητοποιήσεις.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δηλαδή ο ένας λέει να αλλάξουμε την πολιτική κι ο άλλος να σηκωθούμε από τον καναπέ.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Περίπου.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, να τους καλέσουμε εδώ να το συζητήσουμε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα τους πεις;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα ρωτήσω τον Φαραντούρη αν μπορεί να φέρει κανένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα για τα σχολεία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τον Καμπίτση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αν μπορεί να οργανώσει κινητοποίηση για τα νοίκια!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και μετά;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μετά θα τους βάλω να συμφωνήσουνε σε ένα πράμα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ότι τα παιδιά χρειάζονται σχολεία, οι ασθενείς γιατρούς, οι εργαζόμενοι μισθούς και οι φοιτητές σπίτια. Κι ότι αυτά δεν είναι ούτε πράσινα ούτε κόκκινα ούτε γαλάζια!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ε, τότε συμφωνούν!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Στα προβλήματα, ναι. Στις λύσεις θα αρχίσει το πανηγύρι!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί στην Ελλάδα έχουμε καταφέρει να συμφωνούμε όλοι ότι το σπίτι καίγεται και μετά να μαλώνουμε τρεις ώρες για το χρώμα της μάνικας!
Το μεγάλο φινάλε: Δύο συνεντεύξεις, ένας λογαριασμός
Ο Στραβοπάτης σηκώνεται από την καρέκλα. Ο Ξερόλας κοιτάζει τον λογαριασμό των καφέδων.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, να σου πω κάτι; Σήμερα και οι δύο συνεντεύξεις είχαν ένα κοινό μήνυμα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Το ξέρω.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ότι η Κεφαλονιά δεν μπορεί να ζήσει μόνο με ωραία λόγια, ανακοινώσεις και φωτογραφίες.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ακριβώς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θέλει σχολεία, γιατρούς, σπίτια για τους νέους, δουλειές που να πληρώνουνε και ανθρώπους που να μη φοβούνται το αύριο.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι πρέπει να κάνει ο κόσμος;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να ενημερώνεται, να ελέγχει, να συμμετέχει και να αποφασίζει. Όχι να περιμένει σωτήρες.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Σοβαρεύτηκες πολύ σήμερα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί, Σπύρο μου, άλλο να γελάς με τους πολιτικούς κι άλλο να γελάς με τον άνθρωπο που δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι του.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι κρατάς από τον Φαραντούρη;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ότι δεν πρέπει να συνηθίσουμε τα κοντέινερ σαν να είναι κανονικά σχολεία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και από τον Καμπίτση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ότι δεν φτάνει να γκρινιάζουμε στον καναπέ.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ε, τότε σήκω να πάμε!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πού;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Να κάνουμε μια βόλτα, να ξεκολλήσουμε κι εμείς από τις καρέκλες!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Περίμενε να πληρώσουμε πρώτα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πόσο ήρθε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δώδεκα ευρώ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Για τους καφέδες;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ναι!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ε, τότε τι κάνουμε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Πάρε τον Φαραντούρη να μας εξηγήσει την ευρωπαϊκή ακρίβεια και τον Καμπίτση να οργανώσει κινητοποίηση έξω από το καφενείο!»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και ποιο θα είναι το σύνθημα;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία… και να μας μένει κάνα ευρώ για καφέ στην πλατεία!»
Ο Ξερόλας ξεσπά σε γέλια.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, είσαι ανεπανάληπτος!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, ευλογημένε. Είμαι Κεφαλονίτης!
Και οι δύο σηκώνονται από το τραπέζι.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αλλά να σου πω και το τελευταίο, Σπύρο μου.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Λέγε.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ο Φαραντούρης είπε πως η κυβέρνηση έχει το μαχαίρι και το πεπόνι. Ο Καμπίτσης είπε πως τρεις στους δέκα κινδυνεύουν από τη φτώχεια. Ε, τότε, ευλογημένε, κάποιος να εξηγήσει στον κόσμο γιατί άλλοι κρατάνε ολόκληρο το πεπόνι κι άλλοι δεν έχουνε ούτε να αγοράσουνε μια φέτα!»
Η σειρά «Στραβοπάτης και Ξερόλας» αποτελεί σατιρική μυθοπλασία. Οι διάλογοι των δύο ηρώων είναι φανταστικοί και δεν συνιστούν πραγματικές δηλώσεις των αναφερόμενων προσώπων. Οι πολιτικές θέσεις και καταγγελίες παρουσιάζονται ως απόψεις των συνεντευξιαζόμενων.
