Ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Καλογερόπουλος είπε το περίφημο «Τον ήπιαμε» για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και λίγες ώρες αργότερα το χαρακτήρισε «ατυχή έκφραση». Στο μεταξύ, η Λιβύη υπερασπίζεται τη συμφωνία, η Τουρκία πανηγυρίζει για την έγκρισή της και οι Ηνωμένες Πολιτείες καλούν σε διαπραγματεύσεις χωρίς να επαναλαμβάνουν την παλαιότερη, σαφώς επικριτική διατύπωσή τους.
Στο γνωστό καφενείο του Αργοστολίου, ο Στραβοπάτης και ο Ξερόλας προσπαθούν να καταλάβουν πώς μια τόσο σοβαρή διπλωματική υπόθεση κατέληξε να συζητιέται με όρους καφενείου. Το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικό.
Πρώτη πράξη: Η γουλιά που αναστάτωσε το Μαξίμου
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσοοο! Σήκω, ευλογημένε! Έχουμε διπλωματικό επεισόδιο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, τι έγινε; Μας πήρανε το Φισκάρδο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Χειρότερα! Ένας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας είπε πως «τον ήπιαμε» με το τουρκολιβυκό!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και πού είναι το περίεργο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πώς δεν είναι περίεργο, ωρέ;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί πρώτη φορά ακούω κυβερνητικό βουλευτή να χρειάζεται μόνο δύο λέξεις για να περιγράψει μια τόσο μεγάλη διπλωματική περιπέτεια!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η δημοσιογράφος τον ρώτησε τι είπε!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και τι απάντησε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: «Ελληνικά το είπα, τι να λέμε».
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: ΑΑΑ! Εφκειό είναι το ωραίο! Όχι μόνο το είπε, αλλά στην αρχή επέμενε κιόλας!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και μετά;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τι μετά;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μετά έβγαλε διορθωτική ανακοίνωση!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, πρόλαβε να χωνέψει την πρώτη δήλωση;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είπε πως χρησιμοποίησε «μία ατυχή έκφραση».
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μωρέ, η έκφραση ήταν ατυχής ή η στιγμή που την είπε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Άκου να σου πω, Σπύρο. Το πρωί ο άνθρωπος είπε δύο λέξεις και τον κατάλαβε όλη η Ελλάδα. Το απόγευμα έγραψε ολόκληρη ανακοίνωση και τώρα πρέπει να τη διαβάσουμε τρεις φορές για να καταλάβουμε πώς φτάσαμε από το ένα στο άλλο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα εξήγησε ότι η Ελλάδα έχει ισχυρά διπλωματικά και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε να μας πει ποια από τις δύο τοποθετήσεις εκφράζει καλύτερα την εκτίμησή του για τους κυβερνητικούς χειρισμούς!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η δεύτερη είναι πιο θεσμική.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό το κατάλαβα. Η πρώτη ήτανε για το καφενείο. Η δεύτερη για το υπουργικό συμβούλιο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η τρίτη;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Άμα υπάρξει τρίτη, να τη στείλουνε κατευθείαν στο Υπουργείο Εξωτερικών για έλεγχο ορθογραφίας και διπλωματίας!
Δεύτερη πράξη: Από το «τον ήπιαμε» στα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάντως η διορθωτική δήλωση έχει πολλά ενδιαφέροντα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Για διάβασε.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μιλάει για ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, για τη συμφωνία ΑΟΖ με την Αίγυπτο, για αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και για διεθνείς συμμαχίες.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωραία πράματα. Και γιατί δεν τα είπε έτσι από την αρχή;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ε, μπορεί να του ξέφυγε η έκφραση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Του ξέφυγε ολόκληρη η αξιολόγηση, ευλογημένε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν σημαίνει ότι άλλαξε άποψη για τα εθνικά μας δικαιώματα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ούτε εγώ λέω πως άλλαξε. Άλλο η υπεράσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων κι άλλο η κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Μπορείς να κάνεις και τα δύο.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να θεωρείς παράνομο το μνημόνιο και ταυτόχρονα να πιστεύεις πως η κυβέρνηση δεν το αντιμετώπισε όσο αποτελεσματικά έπρεπε.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και γιατί έχει σημασία;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί στην πρώτη δήλωση μίλησε για αναμονή και αστοχίες. Στη δεύτερη απαρίθμησε τα πλεονεκτήματα της χώρας. Το ερώτημα για τις αστοχίες δεν εξαφανίζεται επειδή αλλάξαμε ύφος!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Άρα τι ζητάς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να μας εξηγήσουν τι μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Με επιχειρήματα και στοιχεία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν είσαι πολύ σατιρικός τώρα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Περίμενε, ωρέ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Περιμένω.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Το πρωί ο βουλευτής παρήγγειλε σκέτο πικρό. Το απόγευμα του φέρανε ολόκληρο δίσκο με γεωστρατηγικά γλυκά του κουταλιού!»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Χαχαχα! Και το μπρίκι;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό έμεινε στο Μαξίμου να βράζει!
Τρίτη πράξη: Η Λιβύη μάς καλεί σε διαιτησία και ο Στραβοπάτης ψάχνει σφυρίχτρα
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, όμως τα πράγματα σοβαρεύουνε. Ο Μούσα αλ Κόνι από τη Λιβύη υπερασπίζεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, δεν περίμενα να βγει να το αποκηρύξει την ώρα που η λιβυκή Βουλή το ενέκρινε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Υποστηρίζει ότι η Ελλάδα ζητά περισσότερες θαλάσσιες ζώνες από όσες δικαιούται.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι ο δικός του ισχυρισμός. Η Ελλάδα έχει διαφορετική νομική θέση και πρέπει να την υπερασπίζεται με συνέπεια.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μάλιστα κάλεσε την Αθήνα να προσφύγει σε διεθνή διαιτησία.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σε διαιτησία;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ναι!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, να πάρουμε τον διαιτητή από το γήπεδο του Αργοστολίου;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μη λες ανοησίες! Διεθνή διαιτησία εννοεί!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Το ξέρω, ευλογημένε. Αλλά εφκειός μας μιλάει σαν να είναι ήδη συμφωνημένοι οι κανόνες και το αντικείμενο της διαφοράς.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και δεν είναι;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Η προσφυγή σε διεθνή δικαιοδοσία ή διαιτησία δεν γίνεται επειδή το ζήτησε ένας αξιωματούχος σε συνέντευξη. Χρειάζεται συγκεκριμένη νομική βάση και συμφωνία για τη διαδικασία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και το μνημόνιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν μπορεί μια συμφωνία δύο κρατών να εξαφανίζει αυτομάτως δικαιώματα τρίτου κράτους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τότε γιατί επιμένουν;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί η διπλωματία έχει και διεκδικήσεις, και πιέσεις, και τετελεσμένα που επιχειρούν να δημιουργηθούν.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα έλεγες στον αλ Κόνι;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ωρέ, πριν μας στείλεις στον διαιτητή, να συμφωνήσουμε πρώτα ποιο είναι το γήπεδο και ποιοι έχουν δικαίωμα να παίξουνε!»
Τέταρτη πράξη: Η Άγκυρα πανηγυρίζει και η Αθήνα εξηγεί
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η Τουρκία χαιρέτισε την απόφαση της λιβυκής Βουλής.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι αναμενόμενο. Η συμφωνία εξυπηρετεί τις τουρκικές διεκδικήσεις.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Το τουρκικό υπουργείο υποστηρίζει ότι το μνημόνιο βασίζεται στο διεθνές δίκαιο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Το υποστηρίζει. Δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδέχονται αυτή την ερμηνεία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η Τουρκία λέει πως ενισχύεται η στρατηγική συνεργασία της με τη Λιβύη.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και εφκειό είναι το πολιτικό ζήτημα. Δεν έχουμε μόνο μια νομική διαφωνία πάνω σε χάρτες. Έχουμε δύο χώρες που επιδιώκουν να συντονίσουν τις θέσεις τους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η ελληνική κυβέρνηση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πρέπει να δείξει τι κάνει για να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση. Όχι μόνο τι πιστεύει για τη νομιμότητα του μνημονίου.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα έχει τη συμφωνία με την Αίγυπτο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σημαντικό διπλωματικό εργαλείο. Όπως και οι συνεργασίες στην ενέργεια. Αλλά καμία από αυτές δεν σημαίνει ότι έπαψαν οι άλλοι να προβάλλουν τις διεκδικήσεις τους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και πώς θα το πούμε σατιρικά;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ωρέ Σπύρο, η Άγκυρα ανοίγει σαμπάνιες, η Λιβύη στρώνει χάρτες κι εμείς ανοίγουμε λεξικό να δούμε πώς μεταφράζεται διπλωματικά το “τον ήπιαμε”!»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν είναι λίγο υπερβολικό;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σάτιρα κάνουμε, ευλογημένε. Όχι πρακτικά υπουργικού συμβουλίου!
Πέμπτη πράξη: Οι Αμερικανοί, οι «καλόπιστες διαπραγματεύσεις» και η καταδίκη που δεν ακούστηκε
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, τώρα έρχεται το καλύτερο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τι άλλο έγινε, ωρέ; Ζήτησε και η Ουάσιγκτον ελληνικό καφέ;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Το State Department μίλησε για διαπραγματεύσεις καλής πίστης ανάμεσα στους εταίρους της Ανατολικής Μεσογείου.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και τι είπε για το ίδιο το τουρκολιβυκό μνημόνιο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν το καταδίκασε ρητά στη συγκεκριμένη απάντηση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μάλιστα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ενώ το 2019 το είχαν χαρακτηρίσει προκλητικό και μη εποικοδομητικό!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και το 2020 είχαν επισημάνει ότι δεν μπορεί να επηρεάζει νομικά τα δικαιώματα τρίτων κρατών, όπως η Ελλάδα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είχαν αναφερθεί και στα δικαιώματα των νησιών για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε η διαφορά στη διατύπωση αξίζει σοβαρή πολιτική συζήτηση.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή οι Αμερικανοί εγκρίνουν το μνημόνιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι απαραίτητα. Άλλο να μην καταδικάζεις κάτι σε μια ανακοίνωση κι άλλο να το εγκρίνεις.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Αλλά δεν επανέλαβαν τις παλιές τους θέσεις.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κι εφκειό είναι εύλογο να προκαλεί ερωτήματα. Ιδίως όταν η Αθήνα προσδοκά στήριξη από έναν τόσο σημαντικό σύμμαχο.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και πώς το ερμηνεύεις;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Οι ΗΠΑ έχουν δικά τους συμφέροντα, σχέσεις με την Ελλάδα και την Τουρκία και προτεραιότητες στην περιοχή. Δεν είναι δεδομένο ότι θα χρησιμοποιούν πάντοτε τις διατυπώσεις που επιθυμούμε εμείς.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή η στρατηγική σχέση δεν αρκεί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Είναι σημαντική, αλλά δεν αντικαθιστά τη συνεχή διπλωματική προσπάθεια.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα ρωτούσες την κυβέρνηση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί η νεότερη αμερικανική τοποθέτηση δεν επανέλαβε τις παλαιότερες σαφείς επισημάνσεις και ποιες ενέργειες κάνει η Αθήνα για να εξασφαλίσει ξεκάθαρη διεθνή στήριξη.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η κεφαλονίτικη μετάφραση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ωρέ, παλιά ο Αμερικανός έλεε “εφκειό δεν στέκει”. Τώρα λέει “καθίστε να τα βρείτε”. Κι εμείς περιμένουμε να μάθουμε αν άλλαξε η γνώμη του ή μονάχα το λεξιλόγιό του!»
Έκτη πράξη: Ο φίλος που σε καλεί να τα βρεις με τον γείτονα
ΞΕΡΟΛΑΣ: Οι Αμερικανοί λένε ότι Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό το ξέραμε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τις ενθαρρύνουν να συζητήσουν διμερώς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωραία. Αλλά πρέπει να ξέρουμε τι συζητάμε και με ποιους όρους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί δεν μπορείς να πας σε μια διαπραγμάτευση χωρίς να έχεις ξεκαθαρίσει τις κόκκινες γραμμές και τα δικαιώματά σου.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή δεν είναι κακός ο διάλογος;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Καθόλου. Ο διάλογος είναι εργαλείο. Το ζήτημα είναι τι επιδιώκει κάθε πλευρά και τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και οι Αμερικανοί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θέλουν σταθερότητα και περιβάλλον κατάλληλο για επενδύσεις και έρευνες. Το είπαν.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και εμείς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εμείς θέλουμε να προστατεύονται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Εφκειό πρέπει να παραμένει στον πυρήνα κάθε διπλωματικής κίνησης.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και πού είναι το αστείο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Στην εικόνα που φτιάχνω στο μυαλό μου!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποια εικόνα;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ωρέ Σπύρο, είναι σαν να σου λέει ο γείτονας πως του ανήκει η μισή αυλή, να φωνάζεις τον κοινό σας φίλο κι εφκειός να απαντάει “παιδιά, καθίστε να τα βρείτε, γιατί θέλω να κάνω μπάρμπεκιου!”»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Χαχαχα! Και το μπάρμπεκιου;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι οι ενεργειακές επενδύσεις, ευλογημένε!
Έβδομη πράξη: Η κυβέρνηση, οι συμμαχίες και το υπουργείο διορθωτικών ανακοινώσεων
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, η κυβέρνηση λέει ότι έχει ενισχύσει τη διεθνή θέση της Ελλάδας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και πρέπει να παρουσιάσει τα συγκεκριμένα αποτελέσματα. Όπως και να εξηγήσει πού υπάρχουν δυσκολίες.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο Καλογερόπουλος στη διορθωτική του δήλωση υποστηρίζει ότι οι ενεργειακές συμφωνίες ανατρέπουν στην πράξη το μνημόνιο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι μια πολιτική εκτίμηση που χρειάζεται εξήγηση. Οι ενεργειακές συνεργασίες έχουν βαρύτητα, αλλά δεν εξαφανίζουν από μόνες τους μια διακρατική διαφωνία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η συμφωνία με την Αίγυπτο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σημαντική. Αλλά επίσης δεν σημαίνει ότι η Τουρκία και η Λιβύη σταμάτησαν να προβάλλουν τις δικές τους θέσεις. Το βλέπουμε από τις ανακοινώσεις τους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή έχουμε πολλή δουλειά ακόμη.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ακριβώς. Και εφκειό δεν είναι ντροπή να το παραδεχθεί μια κυβέρνηση.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η πρώτη δήλωση του βουλευτή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να γίνει αφορμή να συζητήσουμε τις αστοχίες που ο ίδιος αρχικά κατήγγειλε. Όχι να περιοριστεί όλη η κουβέντα στην ακατάλληλη έκφραση.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα η έκφραση έκανε θόρυβο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, φυσικά! Γιατί η πολιτική μας έχει μάθει να ασχολείται περισσότερο με το πώς ειπώθηκε κάτι παρά με το τι ακριβώς συνέβη.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα πρότεινες;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να φτιάξουν ένα ειδικό γραφείο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποιο γραφείο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Γραφείο Πρώτων Δηλώσεων και Μεταγενέστερων Διορθώσεων»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα κάνει;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα έχει δύο πόρτες. Από τη μία θα μπαίνει ο βουλευτής που είπε αυτό που σκέφτηκε. Από την άλλη θα βγαίνει με τρεις παραγράφους περί εθνικής στρατηγικής!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και στο ενδιάμεσο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα υπάρχει ένας υπάλληλος που θα ρωτάει: «Θέλετε να κρατήσουμε το νόημα ή μόνο το κομματικό ύφος;»
Όγδοη πράξη: Το μεγάλο μπρίκι της Ανατολικής Μεσογείου
Ο Ξερόλας ακουμπά το κινητό του στο τραπέζι. Ο Στραβοπάτης κοιτάζει το φλιτζάνι του, που έχει αδειάσει προ πολλού.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, να κάνουμε μια ανακεφαλαίωση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κάνε, ωρέ, γιατί με τόση διπλωματία μού κόπηκε η όρεξη!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η λιβυκή Βουλή ενέκρινε το μνημόνιο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μάλιστα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η Τουρκία χαιρέτισε την απόφαση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μάλιστα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο αλ Κόνι αμφισβητεί τις ελληνικές θέσεις και ζητά διαιτησία.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μάλιστα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Οι Αμερικανοί ζητούν διαπραγματεύσεις χωρίς να επαναλαμβάνουν την παλαιότερη ρητή κριτική τους.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μάλιστα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και ο Καλογερόπουλος είπε «Τον ήπιαμε» και μετά το χαρακτήρισε ατυχή έκφραση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωραία. Και τώρα θέλω να μου απαντήσεις σε μια ερώτηση.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποια;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Με όλα εφκειά, ποιος εξηγεί στον πολίτη με απλά λόγια ποια είναι η στρατηγική της Ελλάδας από εδώ και πέρα;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο υπουργός Εξωτερικών.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τότε να του κάνουμε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Τι σημαίνει η απόφαση της λιβυκής Βουλής; Ποιες κινήσεις σχεδιάζονται; Τι επιδιώκουμε από την Ουάσιγκτον; Πώς αξιοποιούμε την ευρωπαϊκή και περιφερειακή συνεργασία;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τον Καλογερόπουλο τι θα τον ρωτούσες;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αν οι αστοχίες που περιέγραψε το πρωί εξακολουθούν να υπάρχουν το βράδυ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ωρέ, εφκειό είναι καλή ερώτηση!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν χρειάζεται να διαλέξουμε ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη δήλωση για να υπερασπιστούμε τα ελληνικά δικαιώματα. Χρειάζεται να αξιολογήσουμε τις πράξεις και τα αποτελέσματα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και το μεγάλο φινάλε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Άκου, ευλογημένε!
Ο Στραβοπάτης σηκώνει το άδειο φλιτζάνι του σαν να κρατάει μικρόφωνο στη Βουλή.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «ΩΡΕ ΣΠΥΡΟ! Ο Καλογερόπουλος είπε “τον ήπιαμε” και μετά είπε πως ήταν ατυχής έκφραση. Η Άγκυρα λέει πως δικαιώθηκε, η Λιβύη λέει πως έχει δίκιο κι η Αμερική μάς λέει να τα βρούμε. Κι εγώ ρωτάω ένα πράμα: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ;»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι απάντηση περιμένεις;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι άλλη ανακοίνωση για το πώς έπρεπε να διατυπωθεί η πρώτη ανακοίνωση!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Χαχαχα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Γιατί, ωρέ, η διπλωματία δεν είναι ελληνικός καφές. Άμα χυθεί, δεν τον μαζεύεις με μια χαρτοπετσέτα!»
Ο Ξερόλας σηκώνεται και φωνάζει στον καφετζή.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δύο ελληνικούς ακόμη!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, ωρέ! Έναν μόνο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Γιατί τον πρώτο τον ήπιαμε. Τον δεύτερο να δούμε αν θα τον εγκρίνει το State Department!»
Η σειρά «Στραβοπάτης και Ξερόλας» είναι σατιρική μυθοπλασία με δύο φανταστικούς χαρακτήρες. Οι διάλογοι είναι επινοημένοι. Οι πραγματικές δηλώσεις και οι διπλωματικές θέσεις παρουσιάζονται διακριτά από τις σατιρικές υπερβολές.
