Μέσα σε δύο ημέρες η Κεφαλονιά είδε δύο διαφορετικές εκδοχές του ίδιου προβλήματος.
Στις 3 Σεπτεμβρίου μια νέα αγροτική γιατρός του Κέντρου Υγείας Σάμης κλήθηκε, σύμφωνα με καταγγελία των αγροτικών γιατρών, να εγκαταλείψει αυθημερόν τη δομή και να μετακινηθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλληνίας για να καλύψει εφημεριακό κενό.
Μία ημέρα αργότερα, η Παιδιατρική Κλινική του ίδιου Νοσοκομείου προειδοποιούσε ότι σχεδιαζόμενες μετακινήσεις παιδιάτρων προς τη Ζάκυνθο απειλούν πλέον τη δική της λειτουργία.
Τα δύο περιστατικά δεν είναι άσχετα.
Είναι η ίδια διοικητική λογική σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις:
παίρνουμε γιατρό από μια υποστελεχωμένη δομή για να καλύψουμε μια άλλη υποστελεχωμένη δομή.
Αυτό όμως δεν είναι στελέχωση.
Είναι μεταφορά του κενού.
Από τη Σάμη στο Αργοστόλι και από την Κεφαλονιά στη Ζάκυνθο: ένα σύστημα που μετακινεί το κενό
Η ανακοίνωση των αγροτικών γιατρών του ΚΥ Σάμης είναι εξαιρετικά συγκεκριμένη.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2026, η μοναδική νέα αγροτική γιατρός του Κέντρου Υγείας ενημερώθηκε στις 14:30, μισή ώρα πριν από το τέλος του πρωινού ωραρίου της, ότι έπρεπε να μετακινηθεί αυθημερόν στο Νοσοκομείο Κεφαλληνίας για εφημερία. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, είχε ολοκληρώσει την εκπαίδευσή της στο Νοσοκομείο μόλις 18 ημέρες νωρίτερα και είχε ήδη προγραμματισμένη εφημερία στη Σάμη την επόμενη ημέρα, η οποία καταργήθηκε.
Αυτό δεν είναι μεμονωμένο προηγούμενο.
Τον Σεπτέμβριο του 2025 είχε μετακινηθεί υποχρεωτικά από το ΚΥ Σάμης στο Νοσοκομείο ο μοναδικός ειδικευμένος επιμελητής, με αποτέλεσμα να τίθεται ζήτημα νόμιμης λειτουργίας του Κέντρου Υγείας, αφού οι αγροτικοί γιατροί δεν μπορούσαν να εφημερεύουν χωρίς ειδικό.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι αγροτικοί γιατροί ανακοίνωσαν ότι το ΚΥ Σάμης δεν μπορούσε να λειτουργήσει στις 23 και 24 Σεπτεμβρίου 2025 λόγω έλλειψης ειδικού επιμελητή.
Άρα το σημερινό περιστατικό δεν εμφανίστηκε από το πουθενά.
Υπάρχει ιστορικό.
Και όταν υπάρχει ιστορικό, η λέξη «έκτακτο» αρχίζει να χάνει το νόημά της.
Οι προειδοποιήσεις είχαν γίνει εδώ και έναν χρόνο
Τον Ιούλιο του 2025 ο Δήμος Σάμης και οι επιστημονικά υπεύθυνοι του Κέντρου Υγείας είχαν ήδη δηλώσει δημόσια ότι η υποστελέχωση του ΚΥ Σάμης, του Νοσοκομείου Κεφαλληνίας και άλλων δομών του νησιού αποτελούσε κοινά διαπιστωμένο πρόβλημα.
Άρα δεν μπορεί να υποστηριχθεί σοβαρά ότι οι σημερινές ανάγκες προέκυψαν ξαφνικά.
Το πρόβλημα ήταν γνωστό.
Παιδιατρική: η κόκκινη γραμμή
Η κατάσταση της Παιδιατρικής είναι ίσως ακόμη πιο κρίσιμη.
Η παιδίατρος Βίλυ Γεωργοπούλου δήλωσε στις 4 Σεπτεμβρίου ότι η στήριξη του Νοσοκομείου Ζακύνθου είναι αναγκαία, αλλά δεν μπορεί να γίνει αποδυναμώνοντας την Κεφαλονιά.
Παρουσίασε μάλιστα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία μόνο τον Αύγουστο πέρασαν από το εξωτερικό παιδιατρικό ιατρείο 1.586 παιδιά, ενώ η ετήσια κίνηση φτάνει περίπου τις 18.000 επισκέψεις. Σύμφωνα επίσης με την ίδια, η Παιδιατρική λειτουργεί σήμερα με μόλις τέσσερις νοσηλεύτριες.
Υπάρχει και προηγούμενη ένδειξη του φόρτου. Τον Ιανουάριο 2025, εν μέσω έξαρσης γρίπης, η Παιδιατρική είχε φτάσει να εξετάζει 100 παιδιά σε μία ημέρα. Τότε καταγράφονταν πέντε ειδικευμένοι παιδίατροι και πέντε ειδικευόμενοι.
Η σημερινή εικόνα πρέπει να κρίνεται με τα σημερινά δεδομένα, αλλά το συμπέρασμα είναι προφανές:
μια κλινική με μεγάλο όγκο περιστατικών και περιορισμένο νοσηλευτικό προσωπικό δεν διαθέτει απεριόριστη εφεδρεία για να καλύπτει συστηματικά άλλο νησί.
Η ανάγκη της Ζακύνθου είναι απολύτως πραγματική.
Δεν είναι όμως λύση να δημιουργηθεί νέο κενό στην Κεφαλονιά.
Η ευθύνη δεν μπορεί να μετακυλίεται στους γιατρούς
Η πιο προβληματική πλευρά του συστήματος των αιφνιδιαστικών μετακινήσεων είναι ότι μεταφέρει στους ίδιους τους γιατρούς το βάρος μιας διοικητικής αποτυχίας.
Ένας γιατρός δεν είναι ανταλλακτικό.
Έχει πρόγραμμα εφημεριών, οικογένεια, παιδιά, υποχρεώσεις και —κυρίως— υπηρετεί σε μια δομή που επίσης έχει ανάγκες.
Η αγροτική γιατρός της Σάμης, σύμφωνα με την καταγγελία, ενημερώθηκε στις 14:30 για εφημερία στο Αργοστόλι την ίδια ημέρα.
Αυτό από μόνο του πρέπει να προβληματίσει κάθε διοίκηση.
Όχι επειδή δεν πρέπει ποτέ να υπάρχουν έκτακτες μετακινήσεις.
Σε ένα δημόσιο σύστημα Υγείας θα υπάρξουν πραγματικές έκτακτες ανάγκες.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν το «έκτακτο» γίνεται μόνιμος τρόπος λειτουργίας.
Το Νοσοκομείο δεν είναι ακίνητο χωρίς ανθρώπους
Το Υπουργείο Υγείας έχει πράγματι επενδύσει σε υποδομές.
Τον Μάιο του 2026 ο υφυπουργός Μάριος Θεμιστοκλέους επισκέφθηκε το ΓΝ Κεφαλληνίας, επιθεώρησε την ανακαίνιση της Παθολογικής και ανακοίνωσε ότι θα προκηρυχθούν επτά νέες θέσεις ιατρών για το Νοσοκομείο Κεφαλονιάς και δύο για το Νοσοκομείο Ληξουρίου.
Αυτή είναι θετική εξέλιξη και πρέπει να καταγράφεται.
Το ίδιο το Νοσοκομείο δημοσίευσε τον Μάιο νέες προκηρύξεις ειδικευμένων ιατρών.
Όμως η πολιτική Υγείας δεν κρίνεται από το πόσες θέσεις προκηρύχθηκαν.
Κρίνεται από το πόσοι γιατροί ανέλαβαν και παρέμειναν.
Το ίδιο το Υπουργείο αναγκάστηκε τον Ιανουάριο 2026 να επαναπροκηρύξει 95 θέσεις για νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές επειδή οι προηγούμενες διαδικασίες είχαν αποβεί άγονες.
Αυτό δείχνει το πραγματικό πρόβλημα.
Γιατί οι γιατροί δεν έρχονται
Οι νησιωτικές θέσεις έχουν αντικειμενικές δυσκολίες.
Υψηλό κόστος στέγασης.
Ακριβή καθημερινότητα.
Μεγαλύτερη επαγγελματική απομόνωση.
Πολύ περισσότερες εφημερίες όταν μια ομάδα είναι μικρή.
Δυσκολίες για οικογένειες και συνυπηρέτηση.
Λιγότερες ευκαιρίες επιστημονικής εξέλιξης από ένα μεγάλο πανεπιστημιακό κέντρο.
Άρα θα ήταν άδικο να πούμε ότι κάθε κενή θέση είναι αποκλειστικά «ευθύνη της κυβέρνησης».
Είναι όμως απολύτως ευθύνη του Υπουργείου να προσαρμόσει τα κίνητρα ώστε αυτές οι αντικειμενικές δυσκολίες να ξεπερνιούνται.
Αν μια θέση επαναπροκηρύσσεται και μένει ξανά κενή, το συμπέρασμα δεν μπορεί να είναι απλώς «δεν ενδιαφέρθηκε κανείς».
Το ερώτημα πρέπει να είναι:
γιατί δεν ενδιαφέρθηκε κανείς και τι αλλάζουμε;
Η Κεφαλονιά δεν είναι ένα συνηθισμένο επαρχιακό σύστημα Υγείας
Η νησιωτικότητα αλλάζει τα πάντα.
Η απόσταση Σάμης–Αργοστολίου είναι ουσιαστική.
Η μεταφορά στη Ζάκυνθο απαιτεί θαλάσσια ή αεροπορική σύνδεση.
Το καλοκαίρι ο πραγματικός πληθυσμός πολλαπλασιάζεται.
Και όταν ένα σοβαρό περιστατικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί τοπικά, η λύση είναι η διακομιδή.
Γι’ αυτό η μόνιμη στελέχωση στα νησιά δεν είναι θέμα διοικητικής άνεσης.
Είναι θέμα ασφάλειας.
Η κεντρική ευθύνη Υπουργείου και 6ης ΥΠΕ
Η διοίκηση του Νοσοκομείου έχει ευθύνη για τις τοπικές αποφάσεις και τη λειτουργική διαχείριση.
Αλλά το συνολικό πρόβλημα δεν μπορεί να φορτωθεί αποκλειστικά σε έναν διοικητή.
Οι οργανικές θέσεις, οι προσλήψεις, τα κίνητρα, οι προκηρύξεις, οι μετακινήσεις μεταξύ δομών και ο συνολικός περιφερειακός σχεδιασμός ανήκουν στην ευθύνη του Υπουργείου Υγείας και της 6ης ΥΠΕ.
Και όταν η λύση στο κενό του Αργοστολίου είναι η Σάμη, και η λύση στο κενό της Ζακύνθου είναι η Κεφαλονιά, τότε ο σχεδιασμός έχει φτάσει στο όριό του.
Τι πρέπει να γίνει τώρα
Χρειάζονται μόνιμες θέσεις με πραγματικά ισχυρά νησιωτικά κίνητρα.
Χρειάζεται στεγαστική πολιτική — δωρεάν ή επιδοτούμενο κατάλυμα για γιατρούς.
Χρειάζονται άμεσες επαναπροκηρύξεις με βελτιωμένους όρους όταν μια θέση μένει άγονη.
Χρειάζεται δημόσιο σχέδιο στελέχωσης ανά κλινική και ανά δομή, με αριθμό οργανικών θέσεων, υπηρετούντων, κενών και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα κάλυψης.
Και πάνω απ’ όλα:
το ΚΥ Σάμης πρέπει να ενισχύεται χωρίς να αδειάζει για να σωθεί το Αργοστόλι.
Το Νοσοκομείο Κεφαλονιάς πρέπει να ενισχύεται χωρίς να αδειάζει για να σωθεί η Ζάκυνθος.
Η Ζάκυνθος χρειάζεται γιατρούς.
Η Κεφαλονιά χρειάζεται γιατρούς.
Η Σάμη χρειάζεται γιατρούς.
Το δημόσιο σύστημα Υγείας δεν μπορεί να επιλέγει κάθε φορά ποια υποστελεχωμένη δομή θα μείνει περισσότερο υποστελεχωμένη.
Αυτή δεν είναι λύση.
Είναι διαχείριση της έλλειψης.
Και μετά από τόσες προειδοποιήσεις, το Υπουργείο Υγείας και η 6η ΥΠΕ δεν μπορούν πλέον να ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα δεν ήταν προβλέψιμο.
Ήταν.
Τώρα πρέπει να αποδείξουν ότι έχουν σχέδιο για να το λύσουν.
