Η ΔΕΔ ακύρωσε φόρο κληρονομιάς 46.026 ευρώ, κρίνοντας ότι τα χρήματα σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό με όρο επιζώντος δεν αποτελούν κληρονομιαία περιουσία.
Ανατροπή στην Εφορία: Η ΔΕΔ ακύρωσε φόρο κληρονομιάς 46.000 ευρώ για κοινό τραπεζικό λογαριασμό
Σημαντική απόφαση εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, ακυρώνοντας πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς, με την οποία είχε καταλογιστεί σε κληρονόμο συνολική οφειλή 46.026,39 ευρώ.
Η ΔΕΔ έκρινε ότι τα επίμαχα χρηματικά ποσά δεν αποτελούσαν μέρος της κληρονομιαίας περιουσίας, καθώς βρίσκονταν σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς με τον όρο της αυτοδίκαιης περιέλευσης στους επιζώντες συνδικαιούχους.
Πώς ξεκίνησε η υπόθεση
Η υπόθεση αφορούσε κληρονομιά με ημερομηνία θανάτου το 2020. Ο κληρονόμος είχε αρχικά υποβάλει δήλωση φόρου κληρονομιάς, δηλώνοντας ως ενεργητικό το ήμισυ των τραπεζικών καταθέσεων της διαθέτιδας και καταβάλλοντας τον φόρο που αναλογούσε.
Στη συνέχεια, ύστερα από νέα στοιχεία που προσκόμισε η τράπεζα, υποστήριξε ότι οι λογαριασμοί δεν ήταν ατομικοί αλλά κοινοί και ότι τα χρήματα είχαν περιέλθει αυτοδικαίως στους επιζώντες συνδικαιούχους, χωρίς να αποκτήσει ο ίδιος δικαίωμα στην επίμαχη περιουσία.
Τι διαπίστωσε η ΔΕΔ
Κατά την εξέταση της προσφυγής, η ΔΕΔ ζήτησε πρόσθετα στοιχεία από την τράπεζα, η οποία επιβεβαίωσε ότι οι λογαριασμοί είχαν ανοιχθεί ως κοινοί, σύμφωνα με τον ν. 5638/1932.
Όπως προέκυψε, κατά τον χρόνο του θανάτου υπήρχαν υπόλοιπα σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου και προθεσμιακή κατάθεση συνολικού ύψους περίπου 265.600 ευρώ.
Τι προβλέπει η νομοθεσία
Στην απόφασή της η ΔΕΔ επικαλείται τόσο τον Κώδικα Φορολογίας Κληρονομιών όσο και την εγκύκλιο Ε.2015/2026 της ΑΑΔΕ.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, τα ποσά που βρίσκονται σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς με τον όρο του επιζώντος δεν αποτελούν κληρονομιαία περιουσία και συνεπώς δεν υπόκεινται σε φόρο κληρονομιάς, καθώς περιέρχονται αυτοδικαίως στους επιζώντες συνδικαιούχους.
Με βάση τα στοιχεία αυτά, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή, ακύρωσε τον καταλογισμό και μηδένισε τόσο τον φόρο κληρονομιάς όσο και τον πρόσθετο φόρο που είχαν επιβληθεί στον φορολογούμενο.
