Μπορεί εδώ και μήνες να γράφονται ημερομηνίες για την επίσημη εμφάνιση ενός νέου κόμματος υπό τον Αντώνη Σαμαρά, όμως μέχρι σήμερα ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει κάνει την κίνηση που πολλοί θεωρούν ότι προετοιμάζει.
Και όσο περνά ο χρόνος, τόσο περισσότερο φαίνεται ότι η καθυστέρηση δεν είναι κατ’ ανάγκην ένδειξη εγκατάλειψης του σχεδίου.
Μπορεί να είναι μέρος της ίδιας της στρατηγικής.
Οι τελευταίες πληροφορίες που κυκλοφορούν στον πολιτικό Τύπο παρουσιάζουν ένα επιτελείο που δεν θέλει να ανοίξει πρόωρα τα χαρτιά του, την ώρα που οι εθνικές εκλογές έχουν τοποθετηθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την άνοιξη του 2027.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό πολιτικό παιχνίδι.
«Σιγά μην τρέξουμε και ανοίξουμε τα χαρτιά μας»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν όσα μετέφερε στις 29 Σεπτεμβρίου η πολιτική στήλη BEAST του Newsbeast.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πρώην υπουργός που φέρεται να βρίσκεται κοντά στο νέο εγχείρημα υποστήριξε ότι οι διαδικασίες προχωρούν βάσει σχεδίου.
Όταν ρωτήθηκε για τον χρόνο των ανακοινώσεων, άφησε ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο εμφάνισης του νέου φορέα προς τα τέλη Νοεμβρίου, εφόσον δεν προκύψει λόγος επίσπευσης.
Η χρονική επιλογή θα είχε και έναν ισχυρό συμβολισμό: στις 29 Νοεμβρίου 2009 ο Αντώνης Σαμαράς είχε επικρατήσει της Ντόρας Μπακογιάννη στις εσωκομματικές εκλογές και είχε αναλάβει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η απάντηση που, σύμφωνα με τη στήλη, δόθηκε στο ερώτημα εάν μια τέτοια ημερομηνία είναι πολύ μακρινή:
«Σιγά μην τρέξουμε και ανοίξουμε τα χαρτιά μας».
Η φράση περιγράφει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη λογική που φαίνεται να επικρατεί γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.
Γιατί να ανακοινώσει τώρα;
Αυτό είναι και το βασικό ερώτημα.
Εάν ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει τελικά να δημιουργήσει νέο πολιτικό φορέα, μια πολύ πρόωρη ανακοίνωση θα σήμαινε ότι από την επόμενη κιόλας ημέρα θα έπρεπε να μπει στην καθημερινή πολιτική μάχη.
Να παρουσιάσει ολοκληρωμένο πρόγραμμα.
Να ανακοινώσει στελέχη.
Να συγκροτήσει οργανώσεις.
Να τοποθετείται για κάθε θέμα της επικαιρότητας.
Και κυρίως να αρχίσει να μετριέται ως πραγματικό κόμμα και όχι ως υποθετικό πολιτικό σενάριο.
Αυτό έχει δύο όψεις.
Από τη μία θα αποκτούσε πραγματική πολιτική υπόσταση.
Από την άλλη θα άρχιζε αμέσως η φυσιολογική φθορά που υφίσταται κάθε κόμμα όταν εγκαταλείπει το στάδιο της προσδοκίας και περνά στην καθημερινή έκθεση.
Το μεγάλο πλεονέκτημα της αναμονής
Σήμερα ο Σαμαράς βρίσκεται σε μια ιδιόμορφη πολιτική θέση.
Δεν έχει ανακοινώσει κόμμα, αλλά το ενδεχόμενο ενός κόμματός του μετριέται ήδη από εταιρείες δημοσκοπήσεων.
Στην πρόσφατη Metron Analysis, για παράδειγμα, η «πολύ πιθανή» ψήφος σε έναν υπό δημιουργία πολιτικό φορέα του πρώην πρωθυπουργού καταγράφηκε στο 5%.
Αυτό βέβαια δεν αποτελεί πρόθεση ψήφου και δεν πρέπει να συγχέεται με εκλογικό ποσοστό. Δείχνει όμως ότι το υποθετικό εγχείρημα έχει ήδη μπει στη δημόσια συζήτηση πριν ακόμη αποκτήσει επίσημη κομματική υπόσταση.
Και όσο παραμένει υποθετικό, αποφεύγει ένα μέρος της καθημερινής πολιτικής φθοράς.
Το πραγματικό πρόβλημα για τη ΝΔ
Η πιθανή δημιουργία κόμματος Σαμαρά έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο εξαιτίας του ποσοστού που ενδεχομένως θα μπορούσε να συγκεντρώσει.
Σημασία έχει από πού θα προέρχονταν οι ψηφοφόροι του.
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι ένας καινούργιος πολιτικός που επιχειρεί να εισέλθει στον χώρο της Κεντροδεξιάς.
Υπήρξε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργός.
Γνωρίζει τον κομματικό μηχανισμό, διαθέτει προσωπικές σχέσεις με παλαιά στελέχη και έχει
