Η αντίστροφη μέτρηση για τη ΔΕΘ έχει ξεκινήσει και στο Μέγαρο Μαξίμου το ενδιαφέρον είναι στραμμένο στις εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο, πίσω από το οικονομικό πακέτο και την προσπάθεια πολιτικής επανεκκίνησης της κυβέρνησης, δύο πρόσωπα από το ίδιο το ιστορικό της Νέας Δημοκρατίας δημιουργούν έναν διαφορετικό και σαφώς πιο δύσκολο πονοκέφαλο: ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής.
Η περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά είναι πλέον σχεδόν ευθεία πολιτική σύγκρουση. Οι πληροφορίες για δημιουργία νέου κόμματος, οι δημόσιες αντιπαραθέσεις με κυβερνητικά στελέχη και η προσπάθεια προσέγγισης δυσαρεστημένων παραδοσιακών ψηφοφόρων της ΝΔ δημιουργούν ένα δυνητικά μετρήσιμο εκλογικό πρόβλημα.
Η περίπτωση Καραμανλή είναι διαφορετική — και ίσως γι’ αυτό δυσκολότερη για το κυβερνητικό επιτελείο.
Η απουσία που αποκτά πολιτικό βάρος
Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής δεν αναμένεται να παραστεί, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, στην ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, παρά τις προσπάθειες που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έγιναν στο παρασκήνιο για να μεταπειστεί.
Η λεπτομέρεια που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό συμβολισμό είναι ότι ο κ. Καραμανλής δεν θα βρίσκεται μακριά.
Θα είναι στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Ξάνθη, προκειμένου να συμμετάσχει στη Γενική Συνέλευση της ΣΕΚΕ, της οποίας είναι πρόεδρος.
Η εικόνα ενός πρώην πρωθυπουργού και ιστορικού στελέχους της ΝΔ να βρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά να μην παρίσταται στο Βελλίδειο την ώρα της κεντρικής ομιλίας του σημερινού πρωθυπουργού, αναπόφευκτα αποκτά πολιτική σημειολογία.
Και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία η ΝΔ επιχειρεί να επαναπροσεγγίσει ψηφοφόρους της παραδοσιακής κεντροδεξιάς που έχουν απομακρυνθεί.
Σαμαράς και Καραμανλής: Δύο εντελώς διαφορετικά προβλήματα
Η μεγάλη διαφορά βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο οι δύο πρώην πρωθυπουργοί τοποθετούνται απέναντι στη σημερινή ηγεσία.
Με τον Αντώνη Σαμαρά, οι διαχωριστικές γραμμές έχουν γίνει πλέον σαφείς. Η αντιπαράθεση με την κυβέρνηση είναι δημόσια, ενώ το σενάριο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα μπορεί να μετατρέψει την πολιτική σύγκρουση σε απευθείας εκλογικό ανταγωνισμό.
Ο Σαμαράς, εφόσον τελικά προχωρήσει, θα επιχειρήσει να διεκδικήσει ένα τμήμα του συντηρητικού ακροατηρίου και κυρίως πρώην ψηφοφόρους της ΝΔ που έχουν απομακρυνθεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ο Κώστας Καραμανλής, αντίθετα, δεν δημιουργεί κόμμα. Δεν έχει μετατρέψει τις πολιτικές διαφωνίες του σε προσωπική μετωπική σύγκρουση με τον πρωθυπουργό και δεν εμφανίζεται ως ανταγωνιστής της ΝΔ.
Αλλά ταυτόχρονα δεν προσφέρει και την εικόνα συστράτευσης που θα επιθυμούσε το Μέγαρο Μαξίμου.
Και αυτό είναι το κρίσιμο.
Οι αποστάσεις Καραμανλή έχουν πολιτικό παρελθόν
Η στάση του πρώην πρωθυπουργού δεν εμφανίστηκε ξαφνικά λόγω της φετινής ΔΕΘ.
Ο Κώστας Καραμανλής έχει κατά καιρούς διατυπώσει επιφυλάξεις ή κριτικές τοποθετήσεις για σημαντικές κυβερνητικές επιλογές, ιδιαίτερα στα εθνικά θέματα και στη λειτουργία των θεσμών.
Έχει αναφερθεί στην πολιτική απέναντι στην Τουρκία, στην ανάγκη πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, αλλά και σε ζητήματα που αφορούν τις υποκλοπές, τη Δικαιοσύνη και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Πρόκειται για θέματα που δεν βρίσκονται στην περιφέρεια της κυβερνητικής ατζέντας.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση εμφανίζεται πολύ πιο προσεκτική απέναντί του από ό,τι απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά.
Το πραγματικό διακύβευμα είναι οι δυσαρεστημένοι Νεοδημοκράτες
Πίσω από όλη αυτή τη συζήτηση βρίσκεται η μεγάλη μάχη για την εκλογική συσπείρωση της ΝΔ.
Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι για να ενισχύσει σημαντικά τα ποσοστά της χρειάζεται να επαναφέρει ένα μέρος των παραδοσιακών ψηφοφόρων της που απομακρύνθηκαν τα προηγούμενα χρόνια ή επέλεξαν την αποχή.
Και ακριβώς σε αυτό το ακροατήριο τόσο ο Καραμανλής όσο και ο Σαμαράς εξακολουθούν να διαθέτουν πολιτικό βάρος — με διαφορετικό τρόπο ο καθένας.
Ο Σαμαράς μπορεί να επιχειρήσει να το μετατρέψει σε ψήφο προς έναν νέο πολιτικό φορέα.
Ο Καραμανλής δεν χρειάζεται να κάνει τίποτε αντίστοιχο.
Αρκεί η απόσταση.
Ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, όπου το πολιτικό και συμβολικό κεφάλαιο του πρώην πρωθυπουργού παραμένει σημαντικό, η απουσία του από μια κορυφαία κομματική και κυβερνητική στιγμή μπορεί να διαβαστεί από ένα τμήμα της βάσης ως μήνυμα ότι η σχέση του με τη σημερινή ηγεσία εξακολουθεί να μην έχει αποκατασταθεί πλήρως.
Ο δύσκολος γρίφος του Μαξίμου
Κάπως έτσι, το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται μπροστά σε δύο διαφορετικές εξισώσεις.
Τον Αντώνη Σαμαρά μπορεί να τον αντιμετωπίσει πολιτικά ως αντίπαλο, εφόσον ο πρώην πρωθυπουργός ιδρύσει τελικά κόμμα. Μπορεί να αντιπαρατεθεί μαζί του, να απαντήσει στις θέσεις του και να διεκδικήσει την ίδια εκλογική δεξαμενή.
Με τον Κώστα Καραμανλή τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα.
Δεν υπάρχει ένας αντίπαλος πολιτικός φορέας απέναντι στον οποίο μπορεί να στηθεί αντιπαράθεση. Υπάρχει ένας πρώην πρωθυπουργός της ΝΔ που δεν βρίσκεται απέναντι από το κόμμα, αλλά ταυτόχρονα δεν δείχνει διατεθειμένος να σταθεί δίπλα στη σημερινή ηγεσία με τον τρόπο που εκείνη θα επιθυμούσε.
Και όσο πλησιάζουν οι εκλογές του 2027, η εικόνα αυτή μπορεί να αποκτά μεγαλύτερη σημασία.
Η φετινή ΔΕΘ, επομένως, δεν θα κριθεί μόνο από όσους θα βρίσκονται μέσα στο Βελλίδειο.
Θα συζητηθούν εξίσου και όσοι θα λείπουν.
Και όταν ένας από αυτούς είναι ο Κώστας Καραμανλής, την ώρα που ο Αντώνης Σαμαράς κινείται προς τη δημιουργία νέου κόμματος, το μήνυμα για τη Νέα Δημοκρατία γίνεται πολύ πιο σύνθετο: ο ένας βρίσκεται πλέον απέναντι, ο άλλος κρατά αποστάσεις. Και το Μαξίμου χρειάζεται τους ψηφοφόρους και των δύο πολιτικών παραδόσεων για να πετύχει τη συσπείρωση που επιδιώκει.
