Η Μαρία Καρυστιανού περνά στην αντεπίθεση μετά το κύμα αποχωρήσεων και τις δημόσιες καταγγελίες για τον τρόπο λειτουργίας της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», απορρίπτοντας τις αιτιάσεις περί αυταρχικής διοίκησης και αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τα κίνητρα ορισμένων από όσους απομακρύνθηκαν.
Μιλώντας στο MEGA, η επικεφαλής της «Ελπίδας» υποστήριξε ότι στον νέο πολιτικό φορέα «δεν μπήκαν μόνο καλοπροαίρετοι άνθρωποι», ενώ απάντησε και στις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί μετά τις τελευταίες αποχωρήσεις.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αναφορά της σε εσωτερικό «παρακίνημα», το οποίο, όπως υποστήριξε, είχε γίνει αντιληπτό πριν ακόμη από την ιδρυτική διαδικασία του κόμματος.
Σύμφωνα με την ίδια, επέλεξαν να το αφήσουν να εξελιχθεί προκειμένου να διαπιστώσουν ποιοι άνθρωποι εμπλέκονταν.
«Δεν μπήκαν μόνο καλοπροαίρετοι άνθρωποι»
Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίστηκε ιδιαίτερα αιχμηρή απέναντι σε πρόσωπα που αποχώρησαν και στη συνέχεια άσκησαν δημόσια κριτική.
Όπως υποστήριξε, η συκοφαντία και η λασπολογία δημιουργούν ερωτήματα για τις πραγματικές προθέσεις εκείνων που τις χρησιμοποιούν.
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι η ίδια θεωρεί αμετάβλητες τις βασικές πολιτικές θέσεις του φορέα.
«Εμείς δεν έχουμε αλλάξει, δεν έχουμε παρεκκλίνει ούτε εκατοστό των κόκκινων γραμμών που έχουμε θέσει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να αντικρούσει την εικόνα μιας εσωτερικής σύγκρουσης που προκλήθηκε από αλλαγή της πολιτικής φυσιογνωμίας του κόμματος.
Τι απαντά στις καταγγελίες περί «διευθυντηρίου»
Η επικεφαλής της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» απάντησε και στις καταγγελίες περί απολυταρχικής λειτουργίας και ύπαρξης ενός κλειστού «διευθυντηρίου» γύρω από την ίδια και τη Μαρία Γρατσία.
Σύμφωνα με την Καρυστιανού, οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται αποκλειστικά από την ίδια, αλλά συλλογικά από τα μέλη του πολιτικού συμβουλίου.
Όπως ανέφερε, στο νέο κόμμα δεν έχουν ακόμη μοιραστεί «αρμοδιότητες και καρέκλες», υποστηρίζοντας ότι αρκετά από τα πρόσωπα που εμφανίζονται δημοσίως ως αποχωρήσαντα στελέχη δεν είχαν τέτοια θεσμική ιδιότητα.
«Τρεις – τέσσερις ήταν γραμμένοι στο κόμμα, κανένας δεν είναι στέλεχος», είπε, προσθέτοντας ότι αρκετούς από όσους εμφανίστηκαν δίπλα στον φορέα δεν τους γνωρίζει προσωπικά.
«Έρχονται, φωτογραφίζονται και μετά αποχωρούν»
Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η τοποθέτησή της για τον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι εμφανίστηκαν αρχικά κοντά στο κόμμα και στη συνέχεια ανακοίνωσαν δημόσια την αποχώρησή τους.
Η Μαρία Καρυστιανού υποστήριξε ότι υπάρχουν άνθρωποι που πλησιάζουν το κίνημα, φωτογραφίζονται με τα πρόσωπά του και στη συνέχεια αποχωρούν με έντονο τρόπο και σοβαρές κατηγορίες.
Για την ίδια, αυτή η συμπεριφορά δημιουργεί ερωτήματα για τα κίνητρά τους.
«Για μένα αυτό δείχνει δολιότητα, άρα κάτι κερδίζουν», ανέφερε.
Πρόκειται για μία από τις πιο σκληρές τοποθετήσεις της απέναντι στους επικριτές του νέου πολιτικού εγχειρήματος.
«Δεν μπορώ να δεχθώ εκβιασμούς»
Η Καρυστιανού υποστήριξε ακόμη ότι έχει δεχθεί πίεση από το «σύστημα», ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί, όπως είπε, εκβιασμούς από ανθρώπους που βρίσκονται κοντά στο κίνημα.
Παράλληλα, άφησε αιχμές ότι ορισμένοι ενδεχομένως προσέγγισαν την ίδια και τις συνεργάτιδές της θεωρώντας ότι θα μπορούσαν να τις επηρεάσουν.
«Μπορεί να μας προσέγγισαν κάποιοι άνθρωποι πιστεύοντας ότι ως γυναίκες μπορούν εύκολα να μας διαχειριστούν αλλά δεν τους βγήκε», ανέφερε.
Ζήτησε, επίσης, να μη μετριέται η δυναμική του κόμματος αποκλειστικά μέσα από τις θορυβώδεις αποχωρήσεις των τελευταίων ημερών.
Η απάντηση στον Θανάση Αυγερινό
Ξεχωριστό μέρος της τοποθέτησής της αφορούσε τον Θανάση Αυγερινό.
Η Μαρία Καρυστιανού τον κάλεσε να παρουσιάσει δημόσια αποδεικτικά στοιχεία για όσα έχει καταγγείλει, υποστηρίζοντας ότι μέχρι την προηγούμενη ημέρα οι σχέσεις τους ήταν καλές και ότι η εξέλιξη την αιφνιδίασε.
«Περιμένω από τον Αυγερινό τα αποδεικτικά στοιχεία», είπε.
Σύμφωνα με την ίδια, αμέσως μετά την αποχώρησή του υπήρξε γρήγορη κινητοποίηση ανθρώπων σε διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας υπέρ του.
Και σε αυτό ακριβώς το σημείο προχώρησε σε μια αποκάλυψη σχετικά με όσα, όπως υποστηρίζει, συνέβαιναν στο εσωτερικό του πολιτικού εγχειρήματος.
«Το είχαμε αντιληφθεί και το αφήναμε να εξελιχθεί»
Η Καρυστιανού ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει αντιληπτή η δημιουργία ενός εσωτερικού «παρακινήματος» ήδη πριν από την ιδρυτική διαδικασία.
Όπως είπε, δεν παρενέβησαν αμέσως, αλλά επέλεξαν να παρακολουθήσουν την εξέλιξή του ώστε να εντοπίσουν περισσότερους από όσους συμμετείχαν.
«Πόσο αυταρχικό μπορεί να είναι ένα κίνημα όταν στους κόλπους του δημιουργήθηκε ένα τέτοιο παρακίνημα; Το είχαμε αντιληφθεί […] αλλά το αφήναμε να εξελιχθεί ώστε να βρούμε κι εμείς τους περισσότερους ανθρώπους που εμπλέκονταν», ανέφερε.
Πρόκειται για ισχυρισμό της ίδιας, χωρίς στο συγκεκριμένο απόσπασμα να παρουσιάζονται στοιχεία για το ποιοι φέρονται να συμμετείχαν ή ποια ακριβώς ήταν η οργανωτική μορφή αυτής της κίνησης.
Η διαφωνία για την επικοινωνία του κόμματος
Η επικεφαλής της «Ελπίδας» έδωσε και τη δική της εκδοχή για τον ρόλο του Θανάση Αυγερινού.
Όπως υποστήριξε, εκείνος προσέγγισε την ομάδα και όχι το αντίστροφο, γνωρίζοντας εξαρχής το πλαίσιο λειτουργίας της.
Σύμφωνα με την Καρυστιανού, ο Αυγερινός συνέβαλε στη σύνταξη της ιδρυτικής διακήρυξης και ασχολήθηκε με τον τομέα της επικοινωνίας λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας, χωρίς όμως –όπως ισχυρίστηκε– να του έχει ανατεθεί επισήμως η συγκεκριμένη αρμοδιότητα.
Στη συνέχεια προέκυψε διαφωνία σχετικά με την επικοινωνιακή στρατηγική.
Η ίδια ανέφερε ότι έκρινε πως το συγκεκριμένο κομμάτι δεν λειτουργούσε όπως θα έπρεπε και ότι αποφασίστηκε η δημιουργία γραφείου Τύπου, για την οποία, όπως είπε, ο Αυγερινός είχε ενημερωθεί.
Η εσωτερική κρίση περνά πλέον στο προσκήνιο
Οι τελευταίες αποχωρήσεις και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις δημιουργούν την πρώτη σοβαρή εσωτερική δοκιμασία για την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Από τη μία πλευρά βρίσκονται πρώην υποστηρικτές και πρόσωπα που βρέθηκαν κοντά στο εγχείρημα και διατυπώνουν σοβαρές ενστάσεις για τον τρόπο λειτουργίας του.
Από την άλλη, η Μαρία Καρυστιανού απορρίπτει την εικόνα ενός αυταρχικού κόμματος, αμφισβητεί ακόμη και την ιδιότητα ορισμένων ως «στελεχών» και θέτει ευθέως ζήτημα κινήτρων πίσω από κάποιες από τις αποχωρήσεις.
Η αντιπαράθεση πλέον δεν αφορά μόνο πρόσωπα.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται και λαμβάνει αποφάσεις ένας νεοσύστατος πολιτικός φορέας, αλλά και το κατά πόσο η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» θα μπορέσει να ξεπεράσει την πρώτη μεγάλη εσωτερική της κρίση χωρίς αυτή να επηρεάσει την πολιτική δυναμική που επιχειρεί να αποκτήσει.
