Σε μετωπική σύγκρουση φαίνεται ότι οδηγούνται η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς, καθώς στο κυβερνητικό στρατόπεδο εξετάζουν ήδη όχι μόνο τις πιθανές εκλογικές απώλειες από ένα νέο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, αλλά και την πολύ πιο δύσκολη εξίσωση της επόμενης ημέρας των εκλογών.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει προβληματισμός για ένα συγκεκριμένο πολιτικό σενάριο: ο Αντώνης Σαμαράς να εμφανίσει τον νέο πολιτικό φορέα του ως δύναμη που δεν αποκλείει μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά να θέσει έναν καθοριστικό όρο: να μην είναι πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Εάν πράγματι υιοθετηθεί μια τέτοια στρατηγική, η πολιτική πίεση προς τη ΝΔ θα μπορούσε να είναι σημαντική.
Το σενάριο που φέρεται να ανησυχεί περισσότερο το Μαξίμου
Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο πόσες ψήφους θα μπορούσε να αφαιρέσει ένα κόμμα Σαμαρά από τη Νέα Δημοκρατία.
Το σημαντικότερο είναι τι θα συμβεί μετά τις εκλογές, εφόσον δεν υπάρχει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Ο πρώην πρωθυπουργός θα μπορούσε, σύμφωνα με το σενάριο του δημοσιεύματος, να δηλώσει ότι είναι διατεθειμένος να συμβάλει στη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας με τη ΝΔ, παρουσιάζοντας μάλιστα αυτή την επιλογή ως λύση πολιτικής σταθερότητας.
Αλλά χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία.
Μια τέτοια θέση θα μετέφερε το βάρος της απόφασης στη Νέα Δημοκρατία.
Το δύσκολο ερώτημα για τους δεξιούς ψηφοφόρους
Εδώ βρίσκεται και η πολιτική παγίδα που περιγράφεται.
Εάν η Νέα Δημοκρατία δεν διαθέτει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία και αναζητά κυβερνητικό εταίρο, θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα δύσκολο ερώτημα:
Γιατί να εξετάσει συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και όχι με έναν πολιτικό σχηματισμό που προέρχεται από τον παραδοσιακό χώρο της Κεντροδεξιάς;
Το ερώτημα θα αποκτούσε ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα εάν οδηγούμασταν σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση και η ΝΔ επιχειρούσε να συσπειρώσει εκ νέου τους δεξιούς ψηφοφόρους επικαλούμενη τον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας.
Σε αυτή την περίπτωση ο Αντώνης Σαμαράς θα μπορούσε να αντιστρέψει το επιχείρημα: να υποστηρίξει ότι κυβέρνηση μπορεί να υπάρξει, αλλά με διαφορετικό πρωθυπουργό.
Η «υγειονομική ζώνη» που φέρεται να σχεδιάζει η ΝΔ
Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας θέλει ακριβώς γι’ αυτό να ξεκαθαρίσει εγκαίρως ότι δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας με ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά.
Ο στόχος μιας τέτοιας στρατηγικής θα ήταν διπλός.
Αφενός να περιοριστούν οι διαρροές ψηφοφόρων προς τα δεξιά.
Αφετέρου να αποτραπούν μετακινήσεις στελεχών της ΝΔ προς έναν νέο πολιτικό φορέα, ιδιαίτερα από όσους ενδεχομένως θεωρήσουν ότι μπορούν να μετακινηθούν προσωρινά προς τον Σαμαρά και αργότερα να επιστρέψουν στη Νέα Δημοκρατία υπό διαφορετική ηγεσία.
Η δήλωση Γεωργιάδη που είχε αφήσει διαφορετική εικόνα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχε απόλυτα ενιαία δημόσια γραμμή γύρω από το ενδεχόμενο μιας τέτοιας συνεργασίας.
Το δημοσίευμα υπενθυμίζει δήλωση του Άδωνι Γεωργιάδη στα «Παραπολιτικά», σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να υπάρξει συνεργασία με τον Αντώνη Σαμαρά, υπό την προϋπόθεση ότι ο τελευταίος δεν θα έθετε ως όρο την απομάκρυνση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την πρωθυπουργία.
Ακριβώς αυτή η προϋπόθεση, όμως, βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο του πολιτικού σεναρίου.
Επιστροφή στο κλίμα του 1993;
Ακόμη πιο σκληρή εμφανίζεται η εκτίμηση του δημοσιεύματος για την επικοινωνιακή στρατηγική που ενδέχεται να ακολουθήσει η Νέα Δημοκρατία.
Γίνεται λόγος ακόμη και για επιστροφή στη ρητορική της σύγκρουσης του 1993, όταν η αποχώρηση Σαμαρά και η δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης είχαν οδηγήσει σε βαθύ πολιτικό και προσωπικό ρήγμα.
Εφόσον επιβεβαιωθεί μια τόσο επιθετική στρατηγική, η αντιπαράθεση δεν θα αφορά πλέον απλώς τις διαφωνίες Σαμαρά με κυβερνητικές επιλογές.
Θα μετατραπεί σε ανοιχτή μάχη για ένα τμήμα της εκλογικής και κομματικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας.
Και στη μέση ο Κώστας Καραμανλής
Υπάρχει όμως ακόμη μία παράμετρος που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική: η στάση του Κώστα Καραμανλή.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένας από τους στόχους του κυβερνητικού στρατοπέδου θα ήταν να αποτραπεί ακόμη και η έμμεση πολιτική στήριξη του πρώην πρωθυπουργού προς τον Αντώνη Σαμαρά.
Κάτι τέτοιο, πάντως, μόνο εύκολο δεν θεωρείται.
Η σχέση των δύο πρώην πρωθυπουργών και κυρίως οι κατά καιρούς κοινές παρεμβάσεις και επικρίσεις τους απέναντι σε κυβερνητικές επιλογές έχουν αποκτήσει ιδιαίτερο πολιτικό συμβολισμό.
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι μόνο οι ψήφοι
Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι το πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία δεν περιορίζεται στο εάν ένα κόμμα Σαμαρά θα συγκεντρώσει ένα μικρό ή μεγαλύτερο ποσοστό.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι από πού θα προέλθουν αυτές οι ψήφοι και τι θα σημαίνουν για τους μετεκλογικούς συσχετισμούς.
Ακόμη και ένα κόμμα με σχετικά περιορισμένο ποσοστό μπορεί να αποκτήσει δυσανάλογα μεγάλη πολιτική επιρροή εάν η κοινοβουλευτική αριθμητική το καταστήσει απαραίτητο για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Και τότε το ζήτημα μπορεί να πάψει να είναι απλώς «ΝΔ ή Σαμαράς».
Μπορεί να μετατραπεί στο πολύ πιο δύσκολο ερώτημα:
«Κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά με ποιον πρωθυπουργό;»
Αυτό ακριβώς είναι το σενάριο που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, προκαλεί τον μεγαλύτερο προβληματισμό στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
