Τον Αύγουστο του 2011 σκάνε μύτη στο Δημαρχείο κάτι Δημοσιογράφοι από την Πάτρα.
«Να μας δώσετε μια συνέντευξη» μου λένε.
Την φυλάγομαι εγώ και τους ρωτάω.
«Που θα παίξει;»
«Στο ‘Εν Πάτρες’ και στο’Ολυμπιάδα» μου απαντούν.
Ωραία σκέφτομαι είναι εκτός Έδρας, δεν ξέρουν, θα τους μπουμπουνίσω το ψέμα του Αιώνα.
Και τους αμολάω μία που τους έφυγε το κεφάλι:
«είμαι πολύ χαρούμενος που πέτυχα την ένταξη της συνέχισης της αποχέτευσης της Πυλάρου».
Φεύγουν οι Δημοσιογράφοι μαγεμένοι.
Μου λένε οι «δικοί» μου στον Δήμο.
«Ρε Δήμαρχε πια συνέχιση αφού δεν υπάρχει αποχέτευση στην Πύλαρο;»
Ναι βρε ζωντανά τους λέω, αλλά αυτό δεν το ξέρουν στην Πάτρα.
Έτσι οι Πατρινοί την φάγανε πως είμαι Δημαρχάρα, οι Πυλαρινοί δεν είδαν αποχέτευση ούτε στον ύπνο τους και…
Πέρασα εγώ καλά και οι Πυλαρινοί κακά και μαύρα.
 
(από την ανέκδοτη συλλογή μύθων του Αλέκου Παρίση των Εκδόσεων «Gaidaros»)

Αναδημοσιευση από www.kefalonitis-onos.blogspot.com

Προηγούμενο άρθροΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ – Νο 5: «Όταν ΘΑ έφτιαχνα Επιβατηγό Σταθμό στο Λιμάνι της Σάμης»
Επόμενο άρθροΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ – Νο 7: «Όταν ΘΑ μεγάλωνα την Γέφυρα του Δεβοσέτου »