Από το 5ο Δημοτικό μέχρι το Νάπιερ, το Αργοστόλι συγκλονίζεται. Οι διαβάσεις έχουν φώτα, οι στύλοι είναι μεταλλικοί και οι αισθητήρες φαίνονται! Ο Σπύρος Ξερόλας αναλαμβάνει να σώσει την πόλη από την τεχνολογία και ο Μήτσος Στραβοπάτης προσπαθεί να καταλάβει πότε ακριβώς η κοινή λογική πήγε περίπατο.
Ο Μήτσος Στραβοπάτης έπινε τον καφέ του αμέριμνος, όταν είδε τον Σπύρο Ξερόλα να έρχεται σχεδόν τρέχοντας, με δύο φωτογραφίες στο κινητό και ύφος ανθρώπου που μόλις ανακάλυψε ότι το Αργοστόλι βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ολοκληρωτική καταστροφή.
Σπύρος: Μήτσο! Σήκω, ορέ! Χανόμαστε!
Μήτσος: Τι έγινε πάλι; Έπεσε ο Άγιος Θεόδωρος;
Σπύρος: Χειρότερα!
Μήτσος: Στέρεψε ο Κούταβος;
Σπύρος: Πολύ χειρότερα!
Μήτσος: Τότε να παραγγείλω δεύτερο καφέ, γιατί θα μας πάρει ώρα.
Σπύρος: Βάλανε έξυπνες διαβάσεις στο Αργοστόλι!
Μήτσος: Το ξέρω.
Σπύρος: Και έχουνε ηλιακά πάνελ!
Μήτσος: Ε, και;
Σπύρος: Και μεταλλικές κολώνες!
Μήτσος: Ε, και;
Σπύρος: Και ηλεκτρολογικά κουτιά!
Μήτσος: Σπύρο, θα μου πεις επιτέλους πού είναι το σκάνδαλο ή θα μου διαβάσεις ολόκληρο τον κατάλογο του ηλεκτρολόγου;
Η συγκλονιστική αποκάλυψη: Το σχολείο λειτουργεί πρωί!
Σπύρος: Άκου να δεις τι έγινε έξω από το 5ο Δημοτικό. Βάλανε φωτιζόμενη διάβαση!
Μήτσος: Για να βλέπουν καλύτερα οι οδηγοί τους πεζούς;
Σπύρος: Ναι, αλλά το σχολείο λειτουργεί πρωί!
Μήτσος: Μπράβο το σχολείο. Κρατάει το ωράριό του.
Σπύρος: Και το πρωί έχει ήλιο!
Μήτσος: Σοβαρά; Να ειδοποιήσουμε την Ακαδημία Αθηνών!
Σπύρος: Άρα γιατί χρειάζονται τα φώτα;
Μήτσος: Για τον ίδιο λόγο που τα αυτοκίνητα έχουν φώτα ημέρας, φλας και φώτα φρένων. Επειδή η ορατότητα και η προειδοποίηση δεν είναι το ίδιο πράγμα με το αν ανέτειλε ο ήλιος.
Σπύρος: Μα το βράδυ το σχολείο είναι κλειστό!
Μήτσος: Και ο δρόμος κλείνει μαζί του; Κατεβάζουν ρολά στην άσφαλτο;
Σπύρος: Όχι.
Μήτσος: Άρα μπορεί να περάσει πεζός και εκτός σχολικού ωραρίου.
Σπύρος: Είσαι πολύ δύσκολος άνθρωπος, Μήτσο.
Μήτσος: Όχι, Σπύρο μου. Απλώς δεν θεωρώ το ηλιακό πάνελ ποινικό αδίκημα.
Το πάνελ που τόλμησε να κοιτάξει τον ήλιο
Σπύρος: Πάντως αυτό το φωτοβολταϊκό μού κάθεται στον λαιμό.
Μήτσος: Γιατί;
Σπύρος: Είναι μεγάλο. Φαίνεται.
Μήτσος: Τι ήθελες; Να το θάψουν κάτω από την άσφαλτο για να μη βλέπει κανείς ότι υπάρχει;
Σπύρος: Να το κάνουν πιο διακριτικό!
Μήτσος: Είναι εξοπλισμός οδικής ασφάλειας, ορέ. Δεν είναι κόσμημα για βιτρίνα.
Σπύρος: Εγώ λέω να μη φαίνεται τίποτα.
Μήτσος: Να μη φαίνεται το πάνελ, να μη φαίνεται ο στύλος, να μη φαίνεται ο αισθητήρας. Στο τέλος να μη φαίνεται ούτε η διάβαση.
Σπύρος: Αυτό θα ήταν ωραίο αισθητικά.
Μήτσος: Ιδίως για τον οδηγό που δεν θα την έβλεπε ποτέ!
Το πραγματικό ζήτημα που χάθηκε μέσα στον θόρυβο
Σπύρος: Εδώ όμως, Μήτσο, υπάρχει σοβαρή καταγγελία. Λένε ότι η διάβαση του 5ου Δημοτικού καταλήγει απέναντι σε σημείο χωρίς διαμορφωμένο πεζοδρόμιο.
Μήτσος: Αυτό είναι συγκεκριμένο ζήτημα. Και πρέπει να εξεταστεί.
Σπύρος: Α! Επιτέλους συμφωνείς!
Μήτσος: Φυσικά. Αν ο πεζός δεν έχει ασφαλή συνέχεια της διαδρομής του, αν υπάρχει ψηλό κράσπεδο ή εμπόδιο, η χωροθέτηση και η προσβασιμότητα χρειάζονται έλεγχο. Κι αν διαπιστωθεί πρόβλημα, χρειάζεται διόρθωση.
Σπύρος: Άρα να καταγγείλουμε ολόκληρο το έργο!
Μήτσος: Να ζητήσουμε να λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Σπύρος: Δεν είναι το ίδιο;
Μήτσος: Όχι. Άλλο να πεις «ελέγξτε αν υπάρχει ασφαλής πρόσβαση» κι άλλο να ξεκινάς από ένα κράσπεδο και να καταλήγεις ότι όλη η τεχνολογία είναι άχρηστη, τα ευρωπαϊκά προγράμματα είναι βιτρίνα και η πόλη δεν έχει μέλλον.
Σπύρος: Μα έτσι γίνεται πιο δυνατό το θέμα!
Μήτσος: Δυνατό γίνεται. Ακριβές γίνεται;
Ο Σπύρος σταμάτησε για λίγο.
Σπύρος: Εσύ, Μήτσο, έχεις ένα πρόβλημα.
Μήτσος: Ποιο;
Σπύρος: Θέλεις κάθε καταγγελία να συνοδεύεται και από στοιχεία.
Μήτσος: Φοβερή διαστροφή, ε;
Από τη διάβαση στα ηλεκτρικά ποδήλατα!
Σπύρος: Κι όμως! Η ιστορία έχει βάθος. Μπήκαν στην κουβέντα και τα ηλεκτρικά ποδήλατα!
Μήτσος: Τα ποδήλατα; Τι σχέση έχουν με τη διάβαση;
Σπύρος: Μήπως τα σχεδίασε ο ίδιος άνθρωπος;
Μήτσος: Το ξέρουμε;
Σπύρος: Όχι.
Μήτσος: Έχουμε κάποιο έγγραφο;
Σπύρος: Όχι.
Μήτσος: Έχουμε τα ονόματα των μελετητών;
Σπύρος: Όχι.
Μήτσος: Τότε τι έχουμε;
Σπύρος: Μια υποψία!
Μήτσος: Α, μάλιστα. Η καινούργια μέθοδος έρευνας. Βλέπεις ένα πάνελ, θυμάσαι ένα ποδήλατο και καταλήγεις σε συνωμοσία πολεοδομικού σχεδιασμού.
Σπύρος: Μην το υποτιμάς. Μπορεί να είναι μεγάλη υπόθεση.
Μήτσος: Μπορεί. Όπως μπορεί και ο άνθρωπος που έφτιαξε τη διάβαση να έχει φτιάξει και τη μηχανή του καφέ μας. Να τον ελέγξουμε κι αυτόν, μήπως φταίει που ο ελληνικός βγήκε μέτριος.
Και ξαφνικά, κινδύνευσαν οι φοίνικες του Νάπιερ!
Σπύρος: Περίμενε! Έχουμε και δεύτερο σκάνδαλο!
Μήτσος: Είχα μια ελπίδα ότι τελειώσαμε.
Σπύρος: Απέναντι από το Νάπιερ!
Μήτσος: Τι έγινε εκεί;
Σπύρος: Βάλανε κι άλλη έξυπνη διάβαση!
Μήτσος: Μάλιστα.
Σπύρος: Με γαλβανισμένους στύλους!
Μήτσος: Και;
Σπύρος: Με βραχίονες!
Μήτσος: Και;
Σπύρος: Με ηλεκτρολογικά κουτιά!
Μήτσος: Θα μου πεις κάτι καινούργιο ή να φωνάξουμε τον ηλεκτρολόγο να συνεχίσει;
Σπύρος: Δεν ταιριάζουν με το περιβάλλον! Έχει δέντρα, φοίνικες, πέτρινο τοίχο!
Μήτσος: Δηλαδή το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η διάβαση έχει τον εξοπλισμό που χρειάζεται για να λειτουργεί;
Σπύρος: Είναι θέμα αισθητικής!
Μήτσος: Η αισθητική είναι θεμιτό θέμα. Μπορούμε να συζητήσουμε αν η εγκατάσταση μπορούσε να γίνει πιο προσεγμένα. Αλλά για να την κρίνουμε, πρέπει να ξέρουμε τις τεχνικές απαιτήσεις, τις εναλλακτικές λύσεις και αν υπάρχει πραγματική όχληση ή εμπόδιο.
Σπύρος: Εγώ πάντως θέλω οι στύλοι να μη φαίνονται.
Μήτσος: Να τους κάνουμε φοίνικες.
Σπύρος: Ωραία ιδέα!
Μήτσος: Και τα ηλεκτρολογικά κουτιά καρύδες.
Σπύρος: Αυτό θα ήταν πιο παραδοσιακό.
Μήτσος: Κι όταν πλησιάζει πεζός, να πέφτει μια καρύδα στο καπό του οδηγού. Έτσι θα καταλαβαίνει ότι πρέπει να σταματήσει.
Σπύρος: Μήτσο, με κοροϊδεύεις.
Μήτσος: Όχι, ορέ. Απλώς προσπαθώ να φανταστώ την έξυπνη διάβαση που ονειρεύεσαι: να είναι φωτεινή αλλά να μη φαίνεται, να έχει εξοπλισμό αλλά να μην υπάρχει, να προειδοποιεί τους οδηγούς χωρίς να ενοχλεί κανένα βλέμμα.
Το μεγαλύτερο έγκλημα: Έγινε έργο!
Σπύρος: Πάντως παραδέξου το. Κάθε καινούργιο έργο δίνει αφορμή για κριτική.
Μήτσος: Και καλά κάνει. Τα δημόσια έργα πρέπει να ελέγχονται.
Σπύρος: Άρα πρέπει να τα καταγγέλλουμε!
Μήτσος: Όχι πριν ξέρουμε τι καταγγέλλουμε.
Σπύρος: Δηλαδή;
Μήτσος: Αν η διάβαση έχει κακή χωροθέτηση, να το αποδείξουμε. Αν εμποδίζει άτομα με αναπηρία, να ζητήσουμε άμεση διόρθωση. Αν έχει τεχνικό πρόβλημα, να ελεγχθεί. Αν όμως το μοναδικό μας επιχείρημα είναι ότι έχει κολώνες και πάνελ, τότε μάλλον δεν κάνουμε τεχνικό έλεγχο. Κάνουμε διαγωνισμό αγανάκτησης.
Σπύρος: Μα δεν μπορούμε να αφήνουμε τη δημοτική αρχή ήσυχη!
Μήτσος: Κανείς δεν είπε να την αφήσουμε ήσυχη. Να την ελέγχουμε αυστηρά. Αλλά αυστηρός έλεγχος δεν σημαίνει να βαφτίζεις κάθε βίδα «σκάνδαλο».
Σπύρος: Και τι θα κάνουμε αύριο;
Μήτσος: Αύριο θα πάμε να δούμε αν οι διαβάσεις λειτουργούν σωστά, αν οι οδηγοί τις σέβονται και αν οι πεζοί μπορούν να τις χρησιμοποιούν με ασφάλεια.
Σπύρος: Πολύ πεζό θέμα.
Μήτσος: Για διάβαση πεζών μιλάμε, Σπύρο. Τι ήθελες να είναι; Διαστημικό πρόγραμμα;
Η τελευταία αποκάλυψη
Ο Σπύρος κοίταξε ξανά τις φωτογραφίες στο κινητό του.
Σπύρος: Μήτσο, σκέφτομαι κάτι πολύ σοβαρό.
Μήτσος: Φοβάμαι να ρωτήσω.
Σπύρος: Αν οι έξυπνες διαβάσεις έχουν αισθητήρες που καταλαβαίνουν πότε πλησιάζει άνθρωπος…
Μήτσος: Ναι;
Σπύρος: Μήπως μπορούν να καταλαβαίνουν και πότε κάποιος λέει ανοησίες;
Μήτσος: Μακάρι, Σπύρο μου.
Σπύρος: Γιατί;
Μήτσος: Γιατί τότε θα είχαν ανάψει όλα τα LED του Αργοστολίου από την ώρα που μπήκες στο καφενείο!
Ο Σπύρος σηκώθηκε αγανακτισμένος.
Σπύρος: Εγώ φεύγω! Πάω να φωτογραφίσω μια καινούργια κολώνα!
Μήτσος: Πήγαινε, ορέ. Μόνο πρόσεχε στον δρόμο.
Σπύρος: Γιατί;
Μήτσος: Μη σε σώσει καμιά έξυπνη διάβαση και χρειαστεί μετά να την καταγγείλεις!
Οι χαρακτήρες είναι φανταστικοί. Ο διάλογος αποτελεί σατιρικό σχολιασμό δημόσιας κριτικής για τις έξυπνες διαβάσεις. Τυχόν πραγματικά προβλήματα προσβασιμότητας, ασφάλειας ή χωροθέτησης απαιτούν ανεξάρτητο τεχνικό έλεγχο.
