Το ερώτημα ακούγεται απλό: πόσα Airbnb μπορεί να αντέξει μια μικρή πόλη όπως το Αργοστόλι πριν η τουριστική επιτυχία αρχίσει να στρέφεται εναντίον των ίδιων των κατοίκων της;
Η απάντηση, όμως, δεν χωρά σε έναν εύκολο αριθμό. Και κυρίως δεν μπορεί να ξεκινά από την παραδοχή ότι «για όλα φταίει το Airbnb».
Η έρευνα δείχνει κάτι πιο σύνθετο: το Αργοστόλι αντιμετωπίζει πραγματική στεγαστική πίεση, η βραχυχρόνια μίσθωση αποτελεί μέρος της εξίσωσης, αλλά τα διαθέσιμα δημόσια στοιχεία δεν επιτρέπουν σήμερα να απομονώσουμε με επιστημονική βεβαιότητα πόσο μεγάλο είναι το δικό της μερίδιο.
Το πρώτο πρόβλημα: κανείς δεν ξέρει ακριβώς πόσα είναι
Η ΑΑΔΕ διατηρεί το Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής και κάθε νόμιμη βραχυχρόνια μίσθωση πρέπει να διαθέτει Αριθμό Μητρώου Ακινήτου και να υποβάλλει σχετικές δηλώσεις.
Υπάρχει όμως μια κρίσιμη έλλειψη: δεν είναι διαθέσιμο δημόσια ένα επικαιροποιημένο σύνολο που να μας λέει πόσα ενεργά ακίνητα βρίσκονται αποκλειστικά μέσα στον αστικό ιστό του Αργοστολίου.
Αυτό είναι σημαντικό, γιατί οι εμπορικές πλατφόρμες χρησιμοποιούν συχνά την ονομασία «Argostoli» για πολύ ευρύτερη γεωγραφική ζώνη. Επομένως αριθμοί εκατοντάδων καταλυμάτων που εμφανίζονται σε aggregators δεν μπορούν αυτομάτως να παρουσιαστούν ως «Airbnb μέσα στην πόλη».
Σε επίπεδο Περιφέρειας, πάντως, γνωρίζουμε ότι τα Ιόνια Νησιά είχαν το 2024 19.256 καταλύματα με οριστική εγγραφή στο Μητρώο Βραχυχρόνιας Μίσθωσης, πέμπτη υψηλότερη επίδοση μεταξύ των Περιφερειών της χώρας. Η ίδια η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει επίσης πολύ έντονη εποχικότητα: σχεδόν το 36% των ημερών μίσθωσης πανελλαδικά συγκεντρώνεται μόνο σε Ιούλιο και Αύγουστο.
Άρα το φαινόμενο είναι μεγάλο. Το ακριβές μέγεθός του μέσα στο Αργοστόλι, όμως, δεν πρέπει να το εφεύρουμε.
Η αγορά κατοικίας μας δίνει ένα ισχυρότερο σήμα
Τα σημερινά δεδομένα αγγελιών είναι ίσως πιο αποκαλυπτικά.
Τον Ιούλιο του 2026 η μέση ζητούμενη τιμή πώλησης κατοικίας στην περιοχή που η Indomio ορίζει ως Αργοστόλι ήταν περίπου 2.632 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, αυξημένη σχεδόν 11% μέσα σε έναν χρόνο. Η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης ήταν 8,70 ευρώ ανά τ.μ. τον μήνα. Την ίδια στιγμή η πλατφόρμα εμφάνιζε μόλις 12 κατοικίες προς ενοικίαση, έναντι 118 προς πώληση.
Οι αριθμοί αυτοί δεν είναι επίσημη απογραφή της αγοράς – είναι δεδομένα αγγελιών. Αλλά καταγράφουν κάτι που οι κάτοικοι γνωρίζουν ήδη εμπειρικά: η μακροχρόνια προσφορά είναι εξαιρετικά περιορισμένη.
Και σε μια μικρή αγορά το πρόβλημα δεν χρειάζεται χιλιάδες αποσύρσεις κατοικιών για να γίνει αισθητό. Αν ένα σημαντικό τμήμα των μικρών και μεσαίων διαμερισμάτων στραφεί στη βραχυχρόνια μίσθωση, η επίδραση μπορεί να είναι δυσανάλογη.
Όμως το Airbnb δεν είναι ο μόνος ένοχος
Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία.
Οι τιμές κατοικιών αυξάνονται πανελλαδικά εδώ και χρόνια. Το κόστος κατασκευής έχει ανέβει, η οικοδομή δεν δημιουργεί γρήγορα νέο προσιτό απόθεμα και στα τουριστικά νησιά υπάρχει μεγάλη ζήτηση και για δεύτερη κατοικία ή επενδυτική αγορά.
Επιπλέον, η Κεφαλονιά διαθέτει σημαντικό αριθμό εξοχικών, δεύτερων και εποχικά χρησιμοποιούμενων κατοικιών. Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει μέσα από την Απογραφή 2021 όχι μόνο τον μόνιμο πληθυσμό αλλά και το οικιστικό απόθεμα και τη χρήση των κατοικιών, ακριβώς επειδή άλλο πράγμα είναι «υπάρχει σπίτι» και άλλο «υπάρχει σπίτι διαθέσιμο για μακροχρόνια μίσθωση».
Άρα μια σοβαρή πολιτική δεν μπορεί απλώς να πει «κόψτε τα Airbnb».
Γιατρός, δάσκαλος, εργαζόμενος: εκεί φαίνεται η πραγματική κρίση
Το μεγάλο κοινωνικό ζήτημα εμφανίζεται όταν το Αργοστόλι χρειάζεται ανθρώπους για να λειτουργήσει όλο τον χρόνο.
Νοσοκομείο, σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες, επιχειρήσεις, εστίαση, καταστήματα χρειάζονται προσωπικό. Αν ένας νέος εργαζόμενος ή ένας αναπληρωτής εκπαιδευτικός δεν μπορεί να βρει κατοικία σε λογική τιμή και διάρκεια, το στεγαστικό παύει να είναι ιδιωτικό πρόβλημα και γίνεται πρόβλημα λειτουργίας της πόλης.
Ενδεικτικό είναι ότι ακόμη και στο υπό εκπόνηση Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Δήμου Αργοστολίου εξετάζεται η αναζήτηση εκτάσεων για κοινωνική κατοικία και φθηνή στέγη για δημόσιους υπαλλήλους και ευάλωτες ομάδες. Παράλληλα προτείνεται επέκταση του Αργοστολίου περίπου κατά 340 στρέμματα, κάτι που δείχνει ότι το πρόβλημα της μελλοντικής στεγαστικής χωρητικότητας έχει ήδη εισέλθει στον θεσμικό σχεδιασμό.
Τι πρέπει να γίνει πριν φτάσουμε στις απαγορεύσεις
Το πρώτο βήμα δεν είναι ο περιορισμός. Είναι η μέτρηση.
Ο Δήμος Αργοστολίου χρειάζεται έναν πραγματικό στεγαστικό χάρτη: πόσες κύριες κατοικίες υπάρχουν, πόσες είναι κενές, πόσες λειτουργούν ως δεύτερες κατοικίες, πόσες έχουν ΑΜΑ, σε ποιες γειτονιές συγκεντρώνονται οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και πόσα σπίτια διατίθενται πραγματικά για 12μηνη μίσθωση.
Δεύτερο βήμα πρέπει να είναι τα κίνητρα για επιστροφή κατοικιών στη μακροχρόνια αγορά, η αξιοποίηση δημοτικών ή άλλων δημόσιων ακινήτων και ένα ειδικό πρόγραμμα στέγασης για κρίσιμο προσωπικό.
Και μόνο εάν τα πραγματικά στοιχεία αποδείξουν υπερσυγκέντρωση σε συγκεκριμένες γειτονιές, μπορούμε να συζητήσουμε χωρικούς ή ποσοτικούς περιορισμούς.
Το Αργοστόλι δεν χρειάζεται πόλεμο στον τουρισμό. Χρειάζεται κανόνες ώστε η τουριστική επιτυχία να μην καταναλώσει την ίδια την πόλη που την παράγει.
Το πραγματικό όριο, λοιπόν, δεν είναι ένας αυθαίρετος αριθμός Airbnb.
Είναι η στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος που χρειάζεται η πόλη για να λειτουργήσει δεν μπορεί πια να ζήσει μέσα σε αυτήν.
Και υπάρχουν ήδη αρκετές ενδείξεις ότι αυτή τη γραμμή πρέπει να αρχίσουμε να την παρακολουθούμε πολύ σοβαρά.
