Δύο γνώριμοι τύποι της κεφαλονίτικης καθημερινότητας συναντιούνται για καφέ και προσπαθούν να λύσουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Ιονίου: πώς γίνεται να έχουμε πλοίο, να έχουμε λιμάνι, να έχουμε επιβάτες, αλλά να ψάχνουμε ακόμη τον τρόπο να ταξιδέψουμε.
Στραβοπάτης: Ξερόλα, έλα εδώ που σε θέλω. Έχω μια απορία και κοντεύω να χάσω τον ύπνο μου.
Ξερόλας: Πάλι με τα δημοτικά ασχολείσαι;
Στραβοπάτης: Χειρότερα. Με τα καράβια.
Ξερόλας: Α, τότε πάρε διπλό ελληνικό. Μέχρι να βγάλουμε άκρη, θα έχει ξημερώσει.
Στραβοπάτης: Πες μου κάτι. Η Superfast πιάνει στη Σάμη;
Ξερόλας: Πιάνει.
Στραβοπάτης: Από την Πάτρα έρχεται;
Ξερόλας: Από την Πάτρα.
Στραβοπάτης: Και στην Πάτρα ξαναπηγαίνει;
Ξερόλας: Βεβαίως.
Στραβοπάτης: Ωραία. Εγώ γιατί δεν μπορώ να μπω στη Σάμη και να κατέβω στην Πάτρα;
Ξερόλας: Γιατί, αγαπητέ μου Στραβοπάτη, στην Ελλάδα άλλο πράγμα είναι να πηγαίνει το καράβι στην Πάτρα και άλλο πράγμα να πηγαίνεις εσύ με το καράβι στην Πάτρα.
Στραβοπάτης: Δηλαδή;
Ξερόλας: Το καράβι έχει δικαίωμα να ταξιδεύει. Εσύ έχεις δικαίωμα να το κοιτάς.
Στραβοπάτης: Και τι να το κάνω; Να του κουνάω μαντίλι;
Ξερόλας: Εφόσον δεν απαγορεύεται το μαντίλι, ναι.
Στραβοπάτης: Μη μου πεις ότι χρειάζεται έγκριση και για το μαντίλι!
Ξερόλας: Μην τους βάζεις ιδέες.
Το μεγάλο μυστήριο του λιμανιού
Στραβοπάτης: Δηλαδή, για να καταλάβω, βλέπω ένα πλοίο να φτάνει στη Σάμη, να δένει κανονικά και να συνεχίζει το ταξίδι του, αλλά εγώ πρέπει να ψάχνω άλλο πλοίο για να πάω εκεί απ’ όπου ήρθε;
Ξερόλας: Ακριβώς.
Στραβοπάτης: Και αυτό το λέμε συγκοινωνιακό σχεδιασμό;
Ξερόλας: Όχι. Αυτό το λέμε ελληνική διοικητική φαντασία.
Στραβοπάτης: Μα έχουμε ανάγκη από δεύτερη επιλογή.
Ξερόλας: Έχουμε.
Στραβοπάτης: Έχουμε ένα πλοίο που ήδη κάνει τη διαδρομή.
Ξερόλας: Έχουμε.
Στραβοπάτης: Έχουμε και λιμάνι.
Ξερόλας: Έχουμε.
Στραβοπάτης: Τι μας λείπει;
Ξερόλας: Μια απάντηση από το υπουργείο.
Στραβοπάτης: Και γιατί δεν τη δίνει;
Ξερόλας: Γιατί, αν δώσει απάντηση, θα τελειώσει η συζήτηση. Και μετά με τι θα ασχολούμαστε;
Στραβοπάτης: Με το να ταξιδεύουμε, ίσως;
Ξερόλας: Είσαι επικίνδυνα πρακτικός άνθρωπος.
Η Levante, η Superfast και η μονογαμία της ακτοπλοΐας
Στραβοπάτης: Να σε ρωτήσω και κάτι άλλο. Γιατί να μη λειτουργούν δύο εταιρείες στη γραμμή;
Ξερόλας: Γιατί εσύ είσαι παλιομοδίτης.
Στραβοπάτης: Εγώ;
Ξερόλας: Βεβαίως. Θέλεις επιλογές, ανταγωνισμό, διαφορετικά ωράρια. Πράγματα ξεπερασμένα.
Στραβοπάτης: Δηλαδή είναι κακό να υπάρχει και Levante και Superfast;
Ξερόλας: Όχι βέβαια. Αλλά πρόσεχε πώς το λες. Γιατί μόλις ζητήσεις δεύτερη εταιρεία, κάποιοι νομίζουν ότι θέλεις να διώξεις την πρώτη.
Στραβοπάτης: Μα εγώ δεν θέλω να φύγει κανένας!
Ξερόλας: Τότε είσαι ύποπτος.
Στραβοπάτης: Γιατί;
Ξερόλας: Γιατί ζητάς να κερδίσει ο επιβάτης. Και αυτό μπερδεύει τη συζήτηση.
Στραβοπάτης: Δηλαδή, αν θέλω να έχω δύο επιλογές για την Πάτρα, είμαι εναντίον της Levante;
Ξερόλας: Με την ίδια λογική, αν υπάρχουν δύο φούρνοι στη γειτονιά, ο δεύτερος κάνει επίθεση στον πρώτο.
Στραβοπάτης: Και αν υπάρχουν δύο καφετέριες;
Ξερόλας: Διάσπαση της τοπικής κοινωνίας.
Στραβοπάτης: Και αν υπάρχουν δύο καράβια;
Ξερόλας: Εθνική κρίση.
Όταν το πλοίο πάει για συντήρηση, πάει και η συγκοινωνία διακοπές
Στραβοπάτης: Θυμάσαι τι έγινε τον χειμώνα;
Ξερόλας: Ποιο από όλα;
Στραβοπάτης: Όταν σταμάτησε το πλοίο της γραμμής για την ετήσια ακινησία του.
Ξερόλας: Α, ναι. Το καράβι πήγε για συντήρηση και η συγκοινωνία πήγε μαζί του.
Στραβοπάτης: Και τι έπρεπε να κάνει ο κόσμος;
Ξερόλας: Υπομονή.
Στραβοπάτης: Αν έπρεπε να πάει στο Ρίο για εξετάσεις;
Ξερόλας: Υπομονή με ιατρική γνωμάτευση.
Στραβοπάτης: Αν έπρεπε να πάει για δουλειά;
Ξερόλας: Υπομονή με ένσημα.
Στραβοπάτης: Αν είχε επείγουσα ανάγκη;
Ξερόλας: Τότε να κάνει γρήγορα υπομονή.
Στραβοπάτης: Μα το πλοίο πρέπει να συντηρείται!
Ξερόλας: Φυσικά. Το πρόβλημα δεν είναι η συντήρηση. Το πρόβλημα είναι ότι εδώ συντηρούμε το πλοίο και αφήνουμε ασυντήρητη τη σύνδεση.
Στραβοπάτης: Δεν θα μπορούσε να προβλέπεται αντικατάσταση;
Ξερόλας: Θα μπορούσε.
Στραβοπάτης: Και γιατί δεν προβλέπεται μια λύση ώστε να μη μένει η Σάμη χωρίς απευθείας σύνδεση;
Ξερόλας: Γιατί εδώ, αγαπητέ μου, έχουμε μάθει να σχεδιάζουμε με βάση το πότε φεύγει το πλοίο. Όχι με βάση το πότε πρέπει να ταξιδεύει ο άνθρωπος.
Ο Τουλάτος, ο νόμος και τα μυθεύματα
Στραβοπάτης: Διάβασα και τον Σταύρο Τουλάτο.
Ξερόλας: Τι λέει;
Στραβοπάτης: Ότι ο νόμος 4948/2022 δεν απαγορεύει γενικά να εξυπηρετούνται και εσωτερικές συνδέσεις από πλοία διεθνών γραμμών. Και ζητά να εξεταστεί η σχετική έγκριση.
Ξερόλας: Μάλιστα.
Στραβοπάτης: Έχει δίκιο;
Ξερόλας: Έχει δίκιο ότι πρέπει να εξεταστεί το θέμα σοβαρά. Αλλά το αν μπορεί το συγκεκριμένο πλοίο να μεταφέρει επιβάτες από Σάμη σε Πάτρα θέλει έλεγχο των κανόνων και των εγκρίσεων.
Στραβοπάτης: Άρα δεν αρκεί να φωνάζουμε «απαγορεύεται»;
Ξερόλας: Ούτε να φωνάζουμε «επιτρέπεται» χωρίς να έχουμε εξετάσει όλες τις προϋποθέσεις.
Στραβοπάτης: Τι πρέπει να κάνουμε, δηλαδή;
Ξερόλας: Να ρωτήσουμε επισήμως το υπουργείο τι ακριβώς χρειάζεται.
Στραβοπάτης: Και αν μπορεί να γίνει;
Ξερόλας: Να μας πει πώς.
Στραβοπάτης: Και αν δεν μπορεί;
Ξερόλας: Να μας πει γιατί.
Στραβοπάτης: Τόσο απλό;
Ξερόλας: Απλό στη θεωρία. Στην πράξη μπορεί να χρειαστεί να συσταθεί επιτροπή για να αποφασίσει ποια επιτροπή θα απαντήσει.
Ο καπετάνιος, οι λάμπες και τα καράβια
Στραβοπάτης: Και ο Ηλίας Στεφανάτος τι λέει;
Ξερόλας: Ότι δεν φτάνει να λες «φέρτε δεύτερη εταιρεία». Χρειάζεται σωστός σχεδιασμός, σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας και πρόβλεψη για την περίοδο που το πλοίο συντηρείται.
Στραβοπάτης: Ε, δεν ακούγεται παράλογο.
Ξερόλας: Καθόλου. Μάλιστα, εδώ μπορούν να συμφωνήσουν και οι δύο πλευρές.
Στραβοπάτης: Πώς;
Ξερόλας: Και δεύτερη επιλογή, εφόσον είναι νόμιμη και βιώσιμη, και υποχρεωτική εξασφάλιση της σύνδεσης όταν ένα πλοίο σταματά.
Στραβοπάτης: Δηλαδή δεν είναι ή το ένα ή το άλλο;
Ξερόλας: Όχι. Αλλά στην πολιτική συζήτηση, άμα βρεις μια λύση που συνδυάζει δύο προτάσεις, χαλάς τον καβγά.
Στραβοπάτης: Πάντως, θυμάμαι ότι είχαμε κάνει ολόκληρη συζήτηση και για τις έξι λάμπες στο λιμάνι του Αργοστολίου.
Ξερόλας: Και πολύ καλά κάναμε. Τα λιμάνια πρέπει να έχουν φως.
Στραβοπάτης: Μόνο που κάποια στιγμή πρέπει να δούμε και τι πλοία θα μπαίνουν στα λιμάνια.
Ξερόλας: Ακριβώς. Γιατί μπορεί να έχεις την πιο φωτισμένη προβλήτα του Ιονίου και να μην έχεις πλοίο να ταξιδέψεις.
Στραβοπάτης: Δηλαδή να βλέπεις καθαρά αυτό που σου λείπει.
Ξερόλας: Επιτέλους! Είπες κάτι σοφό.
Οι Καραβολάτρες και το 98%
Στραβοπάτης: Θυμάσαι και τη δημοσκόπηση που είχαμε κάνει για τη Superfast;
Ξερόλας: Βεβαίως.
Στραβοπάτης: Από τους 324 που ψήφισαν, οι 319 ήθελαν να μπορεί να μεταφέρει επιβάτες και οχήματα μεταξύ Σάμης και Πάτρας.
Ξερόλας: Δηλαδή περίπου 98%.
Στραβοπάτης: Ε, αυτό δεν λέει κάτι;
Ξερόλας: Λέει ότι όσοι συμμετείχαν στη διαδικτυακή ψηφοφορία θέλουν περισσότερες επιλογές. Δεν είναι επιστημονική δημοσκόπηση για όλο το νησί, αλλά το μήνυμα είναι σαφές.
Στραβοπάτης: Και οι άλλοι πέντε;
Ξερόλας: Μπορεί να είχαν τις αντιρρήσεις τους. Δημοκρατία έχουμε.
Στραβοπάτης: Πάντως, οι «Κεφαλονίτες Καραβολάτρες» είχαν προτείνει και διαφορετικά χειμερινά ωράρια, ώστε να έχουμε περισσότερες δυνατότητες μετακίνησης.
Ξερόλας: Ναι. Να μπορεί ο άνθρωπος να διαλέγει πρωινό ή απογευματινό δρομολόγιο, αντί να οργανώνει ολόκληρη τη ζωή του γύρω από μία αναχώρηση.
Στραβοπάτης: Ακραίες ιδέες!
Ξερόλας: Επικίνδυνα ευρωπαϊκές.
Και τώρα το μυστήριο της 18ης Οκτωβρίου
Στραβοπάτης: Έχουμε και το καινούργιο.
Ξερόλας: Ποιο;
Στραβοπάτης: Τα δημοσιευμένα δρομολόγια της γραμμής Πάτρα–Σάμη–Ιθάκη έφταναν μέχρι τις 18 Οκτωβρίου.
Ξερόλας: Το είδα.
Στραβοπάτης: Και ο κόσμος αναρωτιέται τι θα γίνει μετά.
Ξερόλας: Λογικό.
Στραβοπάτης: Δηλαδή έχουμε φτάσει στο σημείο να περιμένουμε να μάθουμε όχι μόνο αν θα μπει δεύτερο πλοίο, αλλά και τι πρόγραμμα θα έχει το πρώτο;
Ξερόλας: Εδώ βρίσκεται η πραγματική μας πρόοδος.
Στραβοπάτης: Ποια πρόοδος;
Ξερόλας: Παλιά αγωνιούσαμε αν θα έχει κακοκαιρία και δεν θα φύγει το πλοίο. Τώρα αγωνιούμε αν θα έχει πρόγραμμα για να φύγει.
Στραβοπάτης: Και η Superfast;
Ξερόλας: Αυτή έχει ανακοινωμένες προσεγγίσεις στη Σάμη έως το τέλος Δεκεμβρίου.
Στραβοπάτης: Δηλαδή έχουμε ένα πλοίο που συνεχίζει να έρχεται, αλλά δεν έχει λυθεί το ζήτημα να εξυπηρετεί και το εσωτερικό ταξίδι.
Ξερόλας: Σωστά.
Στραβοπάτης: Και ένα άλλο για το οποίο ο κόσμος ζητά να μάθει έγκαιρα τι θα γίνει με τα δρομολόγια.
Ξερόλας: Σωστά.
Στραβοπάτης: Ξερόλα, αυτό δεν είναι ακτοπλοΐα. Είναι αστυνομικό μυθιστόρημα.
Ξερόλας: Με τη διαφορά ότι στο αστυνομικό μυθιστόρημα, στο τελευταίο κεφάλαιο μαθαίνεις τη λύση.
Το μεγάλο συμπέρασμα
Στραβοπάτης: Λοιπόν, για να τελειώνουμε. Τι πρέπει να γίνει;
Ξερόλας: Τρία πράγματα.
Στραβοπάτης: Σε ακούω.
Ξερόλας: Πρώτον, να ξεκαθαρίσει το υπουργείο εάν και με ποιες προϋποθέσεις μπορεί η Superfast να εξυπηρετεί επιβάτες και οχήματα στο Πάτρα–Σάμη.
Στραβοπάτης: Δεύτερον;
Ξερόλας: Να εξασφαλιστεί αξιόπιστη σύνδεση όλο τον χρόνο, ακόμη κι όταν ένα πλοίο πρέπει να πάει για συντήρηση.
Στραβοπάτης: Τρίτον;
Ξερόλας: Να εξεταστεί σοβαρά πώς μπορούν να υπάρξουν περισσότερα δρομολόγια, καλύτερα ωράρια και πραγματικές επιλογές για τον επιβάτη.
Στραβοπάτης: Και ποιος θα τα κάνει αυτά;
Ξερόλας: Οι αρμόδιοι.
Στραβοπάτης: Και πού είναι οι αρμόδιοι;
Ξερόλας: Εκεί αρχίζει το δεύτερο επεισόδιο.
Στραβοπάτης: Ξερόλα, να σου πω κάτι τελευταίο;
Ξερόλας: Πες μου.
Στραβοπάτης: Εγώ δεν θέλω ούτε να διώξω τη Levante ούτε να κάνω διαφήμιση στη Superfast. Θέλω να μπορώ να πάω στην Πάτρα όταν το χρειάζομαι, με ασφάλεια, λογικό κόστος και επιλογές.
Ξερόλας: Πολύ σωστά.
Στραβοπάτης: Και γιατί πρέπει να γράφουμε τόσα άρθρα για κάτι τόσο απλό;
Ξερόλας: Γιατί, Στραβοπάτη μου, στην Κεφαλονιά έχουμε καταφέρει το εξής μοναδικό:
Να συζητάμε επί μήνες πώς θα βάλουμε τον επιβάτη σε ένα καράβι που ήδη περνάει από μπροστά του!
Στραβοπάτης: Και μέχρι να αποφασίσουν;
Ξερόλας: Πιες τον καφέ σου.
Στραβοπάτης: Και μετά;
Ξερόλας: Πήγαινε στη Σάμη.
Στραβοπάτης: Για να ταξιδέψω;
Ξερόλας: Όχι. Για να δεις το καράβι.
Στραβοπάτης: Και αν θέλω να μπω;
Ξερόλας: Πρώτα να δούμε αν έχεις… έγκριση σκοπιμότητας!
Ο Στραβοπάτης πλήρωσε τους καφέδες. Ο Ξερόλας έφυγε για το σπίτι του. Και το καράβι συνέχισε κανονικά το δρομολόγιό του.
Το αν θα μπορεί κάποτε να το χρησιμοποιήσει και ο Στραβοπάτης για να πάει στην Πάτρα, παραμένει ερώτημα προς τους αρμοδίους.
Γιατί το πρόβλημα της Κεφαλονιάς δεν είναι ότι δεν υπάρχουν καράβια στη θάλασσα. Είναι ότι δεν υπάρχουν πάντοτε οι επιλογές που χρειάζονται οι άνθρωποι στη στεριά.
Το κείμενο είναι σατιρικό και οι διάλογοι φανταστικοί. Βασίζεται στα προηγούμενα ρεπορτάζ και άρθρα γνώμης του Kefalonia Magazine, όχι σε πραγματικές συνομιλίες.
