Από τη σύγκρουση πατινιού με άλογο… στη διαγράμμιση: Όταν ένα σοβαρό ατύχημα χρησιμοποιείται για να στηθεί ένα άσχετο κατηγορητήριο

Το ατύχημα που σημειώθηκε στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας είναι σοβαρό. Ένας 17χρονος τραυματίστηκε, χρειάστηκε να αεροδιακομιστεί στην Αθήνα και ευτυχώς, σύμφωνα με τη νεότερη ενημέρωση της ΕΡΤ, νοσηλεύεται πλέον εκτός κινδύνου.

Αυτό είναι το σημαντικότερο.

Από εκεί και πέρα, οι αρμόδιες αρχές διερευνούν τις ακριβείς συνθήκες του περιστατικού και αυτές θα κρίνουν εάν και σε ποιον προκύπτουν ευθύνες.

Υπάρχει όμως κάτι που μπορούμε ήδη να πούμε με ασφάλεια:

Από κανένα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένο στοιχείο δεν προκύπτει ότι το ατύχημα προκλήθηκε επειδή έλειπε η διαγράμμιση του δρόμου.

Και επομένως χρειάζεται μεγάλη προσοχή όταν ένα υπαρκτό, παλαιότερο αίτημα για διαγράμμιση επιχειρείται να συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο σοβαρό ατύχημα.

Γιατί άλλο:

«ο συγκεκριμένος δρόμος χρειάζεται διαγράμμιση»

και εντελώς άλλο:

«η έλλειψη διαγράμμισης συνδέεται με τη σύγκρουση πατινιού και αλόγου».

Το πρώτο μπορεί κάλλιστα να είναι σωστό.

Για το δεύτερο χρειάζονται αποδείξεις.

Τι γνωρίζουμε πραγματικά για το ατύχημα

Εδώ τα στοιχεία έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, ο 17χρονος κινούνταν με ηλεκτρικό πατίνι προς το Αργοστόλι.

Το άλογο περπατούσε στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας, προς την ίδια κατεύθυνση και το κρατούσε με σχοινί ο ιδιοκτήτης του. Ακολούθησε η σύγκρουση, ενώ οι ακριβείς συνθήκες εξακολουθούν να διερευνώνται.

Υπάρχει μάλιστα και ένα ακόμη αντικειμενικό γεγονός:

Ο ιδιοκτήτης του αλόγου συνελήφθη και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για σωματική βλάβη από αμέλεια.

Προσοχή: αυτό δεν σημαίνει ότι έχει κριθεί ένοχος. Ούτε μας επιτρέπει να αποφανθούμε εμείς ποιος ευθύνεται για το ατύχημα.

Δείχνει όμως πού βρίσκεται σήμερα η πραγματική αστυνομική διερεύνηση.

Και μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει κανένα επίσημο στοιχείο που να λέει:

«Το ατύχημα συνέβη λόγω ελλιπούς διαγράμμισης».

Τι ακριβώς θα άλλαζε μια άσπρη γραμμή;

Εδώ βρίσκεται το βασικό κενό της επιχειρηματολογίας.

Ας υποθέσουμε ότι στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχε άψογη, ολοκαίνουργια διαγράμμιση.

Το άλογο θα εξαφανιζόταν από τον δρόμο;

Όχι.

Το πατίνι δεν θα βρισκόταν πίσω του;

Δεν το γνωρίζουμε.

Θα είχε αντιληφθεί νωρίτερα ο 17χρονος το ζώο;

Δεν το γνωρίζουμε.

Θα είχε αποφευχθεί η σύγκρουση;

Δεν το γνωρίζουμε.

Για να συνδέσει κάποιος αιτιωδώς τη διαγράμμιση με το ατύχημα, πρέπει να εξηγήσει τον μηχανισμό:

Πώς ακριβώς η απουσία γραμμής οδήγησε το πατίνι πάνω στο άλογο;

Ποια πορεία ακολούθησαν;

Πού ακριβώς βρίσκονταν πάνω στο οδόστρωμα;

Ποιος ήταν ο φωτισμός;

Ποια ήταν η ορατότητα;

Με ποια ταχύτητα κινείτο το πατίνι;

Ήταν ορατό το άλογο;

Υπήρχαν ανακλαστικά ή άλλες σημάνσεις;

Υπήρχε δυνατότητα αντίδρασης;

Χωρίς απαντήσεις σε αυτά, η σύνδεση «δεν υπήρχε διαγράμμιση → έγινε το ατύχημα» δεν αποτελεί συμπέρασμα.

Αποτελεί υπόθεση.

Ένα παλιό αίτημα δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση με ένα καινούργιο ατύχημα

Το άρθρο επιμένει —και σωστά ως πραγματολογική πληροφορία, εφόσον επαληθεύονται τα έγγραφα— ότι ο Παντελής Ιωαννίδης είχε θέσει το θέμα της διαγράμμισης από το 2023.

Και λοιπόν;

Αυτό αποδεικνύει ότι είχε ζητήσει διαγράμμιση.

Δεν αποδεικνύει ότι η απουσία της προκάλεσε το ατύχημα του 2026.

Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Αν κάποιος είχε ζητήσει πριν από τρία χρόνια περισσότερο φωτισμό σε έναν δρόμο και σήμερα εκεί συγκρούονταν δύο οχήματα, το παλαιότερο αίτημα δεν θα αποτελούσε αυτομάτως απόδειξη ότι η σύγκρουση προκλήθηκε από τον φωτισμό.

Χρειάζεται αιτιώδης σύνδεση.

Διαφορετικά κάνουμε το γνωστό λάθος:

συνέβη το Α, υπάρχει και το Β στην ίδια περιοχή, άρα το Β προκάλεσε το Α.

Όχι.

Έτσι δεν αποδίδονται ευθύνες για τροχαία ατυχήματα.

Η διαγράμμιση να γίνει. Αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση

Και για να μην παρεξηγηθούμε:

Εάν υπάρχουν 400 μέτρα οδικού δικτύου που πρέπει να διαγραμμιστούν, να διαγραμμιστούν.

Εάν υπάρχει καθυστέρηση τριάμισι ετών, ο αρμόδιος φορέας πρέπει να εξηγήσει γιατί.

Εάν υπάρχουν ζητήματα φωτισμού, σήμανσης, οδοστρώματος ή άλλων παρεμβάσεων οδικής ασφάλειας, πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Και εάν εμπλέκονται διαφορετικές αρμοδιότητες Δήμου και Περιφέρειας, να ξεκαθαριστούν μία προς μία.

Αυτό είναι απολύτως θεμιτό ρεπορτάζ.

Αλλά ακριβώς επειδή είναι σοβαρό ζήτημα, δεν χρειάζεται να επιστρατευτεί ο τραυματισμός ενός 17χρονου για να αποκτήσει μεγαλύτερο πολιτικό βάρος.

Το αίτημα για διαγράμμιση στέκεται μόνο του.

Γιατί η έρευνα κοιτάζει τις πραγματικές συνθήκες

Υπάρχει μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη.

Οι δημοσιευμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι το άλογο κινούνταν μέσα στον δρόμο, στην ίδια κατεύθυνση με το πατίνι, ενώ το κρατούσε με σχοινί ο ιδιοκτήτης του.

Αυτό είναι πραγματικό δεδομένο που μπορεί να έχει σημασία για την έρευνα.

Όπως μπορεί να έχουν σημασία η ταχύτητα του πατινιού, ο φωτισμός, η ορατότητα, η θέση του ζώου, η συμπεριφορά του αναβάτη, η συμπεριφορά του ανθρώπου που οδηγούσε το άλογο και κάθε άλλο στοιχείο που θα συλλέξουν οι αρχές.

Αυτά πρέπει να εξεταστούν.

Όχι να αποφασίσουμε πρώτα ότι φταίει η διαγράμμιση και μετά να προσαρμόσουμε το ατύχημα στο συμπέρασμα.

Και εδώ μπαίνουν ξαφνικά Δήμος και Περιφέρεια

Το άρθρο καταλήγει ζητώντας να μάθουμε ποιος φορέας έχει την ευθύνη για κάθε τμήμα.

Πολύ σωστά.

Αλλά την ίδια στιγμή δημιουργείται μια πολύ συγκεκριμένη εντύπωση:

Έγινε σοβαρό ατύχημα → δεν υπάρχει διαγράμμιση → υπάρχουν παλαιότερες καταγγελίες → άρα πρέπει να αναζητήσουμε ευθύνη στους φορείς που δεν έκαναν τη διαγράμμιση.

Λείπει όμως ο σημαντικότερος κρίκος:

Ποιος απέδειξε ότι η διαγράμμιση συνδέεται με το συγκεκριμένο ατύχημα;

Μέχρι σήμερα, κανένα από τα δημοσιευμένα στοιχεία που εντοπίσαμε δεν το αποδεικνύει.

Και όταν οι ίδιες οι Αρχές δηλώνουν ουσιαστικά ότι διερευνούν ακόμη τις συνθήκες, είναι τουλάχιστον πρόωρο να έχει ήδη βρεθεί στον δημόσιο διάλογο ο… ένοχος των 400 μέτρων.

Ας μην κάνουμε μια λευκή γραμμή άλλοθι για εύκολη πολιτική αντιπαράθεση

Υπάρχει λοιπόν μια πολύ απλή και καθαρή θέση.

Ναι στη διαγράμμιση.

Ναι στον έλεγχο Περιφέρειας και Δήμου για ό,τι πραγματικά αποτελεί αρμοδιότητά τους.

Ναι στην απαίτηση να διορθωθεί οποιαδήποτε επικίνδυνη κατάσταση στο οδικό δίκτυο.

Αλλά επίσης:

Όχι στην αυθαίρετη σύνδεση ενός σοβαρού ατυχήματος με μια διαφορετική εκκρεμότητα, πριν καν ολοκληρωθεί η έρευνα για το πώς έγινε το ατύχημα.

Γιατί υπάρχει ένας 17χρονος που τραυματίστηκε σοβαρά.

Υπάρχει ένα άλογο που βρισκόταν στον δρόμο.

Υπάρχει ένας άνθρωπος που το κρατούσε και σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία — χωρίς αυτό να προδικάζει την τελική κρίση.

Υπάρχει ένα ηλεκτρικό πατίνι.

Υπάρχουν συγκεκριμένες συνθήκες που διερευνώνται.

Και υπάρχει πράγματι μια εκκρεμότητα διαγράμμισης.

Το τελευταίο όμως δεν αποδεικνύεται αυτομάτως ότι προκάλεσε τα προηγούμενα.

Αν η αστυνομική έρευνα ή μια τεχνική πραγματογνωμοσύνη καταλήξει ότι η έλλειψη διαγράμμισης συνέβαλε στο ατύχημα, τότε ασφαλώς θα πρέπει να αναζητηθούν και οι αντίστοιχες ευθύνες.

Μέχρι τότε, όμως, ας αφήσουμε τις Αρχές να διερευνήσουν γιατί ένα ηλεκτρικό πατίνι συγκρούστηκε με ένα άλογο που βρισκόταν στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας.

Και ας μη βιαζόμαστε να αποφασίσουμε ότι για μια σύγκρουση πατινιού με άλογο…

έφταιγε μια λευκή γραμμή που δεν ήταν ζωγραφισμένη στην άσφαλτο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ